Otwórz menu główne

Lech Garlicki

polski prawnik, sędzia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
(Przekierowano z Leszek Garlicki)

Lech (Leszek) Garlicki[1] (ur. 23 sierpnia 1946 w Warszawie) – polski prawnik, specjalista w dziedzinie prawa konstytucyjnego, profesor nauk prawnych, sędzia Trybunału Konstytucyjnego (1993–2001) i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (2002–2012).

Lech Garlicki
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1946
Warszawa
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego
Okres od 1 grudnia 1993
do 1 grudnia 2001
Polski sędzia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
Okres od 2002
do 2012
Poprzednik Jerzy Makarczyk
Następca Krzysztof Wojtyczek
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa „Bene Merito”

ŻyciorysEdytuj

Syn Stanisława Garlickiego i brat Andrzeja Garlickiego. W 1968 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, w 1973 obronił rozprawę doktorską, a w 1978 habilitacyjną[2]. W 1987 został profesorem nauk prawnych[3], stając się najmłodszym wówczas w Polsce profesorem w tej dziedzinie[4]. Jako naukowiec związany z Uniwersytetem Warszawskim, pracując na stanowisku profesora zwyczajnego. W latach 1981–1987 zajmował stanowisko dyrektora Instytutu Nauk o Państwie i Prawie na tej uczelni, od 1987 do 1989 kierował Zakładem Prawa Konstytucyjnego. Prowadził wykłady także na uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych, RFN, Francji i Japonii[5] (m.in. Uniwersytet Telawiwski, Uniwersytet Hongkoński, Uniwersytet Nowojorski, Uniwersytet Waszyngtona w St. Louis i Uniwersytet Yale’a)[4]. W latach 1980–1993 praktykował równocześnie jako adwokat[2].

W latach 80. brał udział w pracach nad projektami ustawy o Trybunale Konstytucyjnym i ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich, uczestniczył jako ekspert w pracach Okrągłego Stołu[4].

W 1993 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wybrał go na członka Trybunału Konstytucyjnego[6]. Jego kadencja upłynęła w 2001[2]. Dwukrotnie był członkiem Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów (1987–1992 i w 2002). W latach 2001–2002 pełnił funkcję prezesa zarządu Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego[5]. Został też członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Konstytucyjnego i wiceprzewodniczącym Sekcji Polskiej tej organizacji, a także członkiem redakcji prawniczych periodyków (takich jak „Państwo i Prawo”, „Przegląd Sejmowy”, „Przegląd Sądowy” i inne)[2]. 26 czerwca 2002 podjął obowiązki sędziego Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. W trakcie drugiej kadencji 4 listopada 2011 został przewodniczącym IV Sekcji ETPC[7].

Autor ponad 500 publikacji (2017), w tym ponad 150 w językach obcych. Włada biegle językami: angielskim, rosyjskim, francuskim i niemieckim[4].

Wyróżniony tytułem doctora honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego (2017)[4].

OdznaczeniaEdytuj

PublikacjeEdytuj

  • Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych Ameryki: konstytucja – polityka – prawa obywatelskie, Ossolineum, Wrocław 1982.
  • Ewolucja polskiego prawa państwowego w latach 1980–1982 (naczelne organy państwowe), IOZiDK, Warszawa 1983.
  • Ustrój polityczny Republiki Federalnej Niemiec, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1985.
  • Sądownictwo konstytucyjne w Europie Zachodniej, PWN, Warszawa 1987.
  • Trybunał Konstytucyjny. Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym. Komentarz (współautor), Wyd. Sejmowe, Warszawa 1996.
  • Polskie prawo konstytucyjne. Zarys wykładu, Liber, Warszawa 1997 (wielokrotnie wznawiane).
  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz (redaktor i współautor), Wyd. Sejmowe, Warszawa 1999 (wielokrotnie wznawiane).

PrzypisyEdytuj

  1. Źródła urzędowe podają imię Lech (por. M.P. z 1993 r. nr 62, poz. 557). Imieniem tym sygnowane były orzeczenia TK, w których wydawaniu brał udział (por. np. M.P. z 1999 r. nr 30, poz. 459). W publikacjach książkowych widnieje z reguły pod imieniem Leszek (por. Wykaz publikacji w katalogu Biblioteki Narodowej. [dostęp 2012-04-19].).
  2. a b c d Nota biograficzna na stronie Trybunału Konstytucyjnego. [dostęp 2014-08-31].
  3. Lech Garlicki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-04-19].
  4. a b c d e Prof. Lech Garlicki doktorem honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego. naukawpolsce.pap.pl, 23 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-23].
  5. a b Prof. dr hab. Leszek Garlicki. uw.edu.pl. [dostęp 2012-04-19].
  6. M.P. z 1993 r. nr 62, poz. 557
  7. Strona Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ang.). echr.coe.int. [dostęp 2012-04-19].
  8. M.P. z 2002 r. nr 8, poz. 148
  9. Odznaka Honorowa „Bene merito” dla Lecha Garlickiego. msz.gov.pl, 10 stycznia 2013. [dostęp 2013-07-06].