Lironos żółtożyłkowany

rodzaj ssaka

Lironos żółtożyłkowany[6] (Megaderma spasma) – gatunek ssaka z rodziny lironosowatych (Megadermatidae).

Lironos żółtożyłkowany
Megaderma spasma[1]
(Linnaeus, 1758)[2]
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

nietoperze

Podrząd

rudawkokształtne

Nadrodzina

Rhinolophoidea

Rodzina

lironosowate

Rodzaj

Megaderma
É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1810[3]

Gatunek

lironos żółtożyłkowany

Synonimy

Gatunku:

  • Vespertilio spasma Linnaeus, 1758[2]

Rodzaju:

Podgatunki
  • M. s. spasma (Linnaeus, 1758)
  • M. s. abditum Chasen, 1940
  • M. s. carimatae G.S. Miller, 1906
  • M. s. celebense Shamel, 1940
  • M. s. ceylonense K. Andersen, 1918
  • M. s. horsfieldii Blyth, 1863
  • M. s. kinabalu Chasen, 1940
  • M. s. lasiae Lyon, 1916
  • M. s. majus K. Andersen, 1918
  • M. s. medium K. Andersen, 1918
  • M. s. minus K. Andersen, 1918
  • M. s. natunae K. Andersen & Wroughton, 1907
  • M. s. niasense Lyon, 1916
  • M. s. pangandarana Sody, 1936
  • M. s. philippinense Waterhouse, 1843
  • M. s. siumatis Lyon, 1916
  • M. s. trifolium É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1810
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Zasięg wstępowaniaEdytuj

Lironos żółtożyłkowany występuje w południowej i południowo-wschodniej Azji zamieszkując w zależności od podgatunku[7][8]:

Obserwowany również na Andamanach, ale nie można przypisać go do konkretnego podgatunku.

SystematykaEdytuj

Gatunek po raz pierwszy opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Vespertilio spasma[2]. Jako miejsce typowe Linneusz wskazał Azję (łac. „Habitat in Asia”)[2], uściślone do wyspy Ternate, w Molukach, w Indonezji[9]. Jedyny przedstawiciel rodzaju lironos[6] (Megaderma), który opisał w 1810 roku Étienne Geoffroy Saint-Hilaire[3]. Wyróżniono kilkanaście podgatunków[7][8].

EtymologiaEdytuj

  • Megaderma: gr. μεγας megas, μεγαλη megalē „wielki”; δερμα derma, δερματος dermatos „skóra”[10].
  • Spasma, spasma: gr. σπάσμα spāsma „rozerwany kawałek, strzęp”[11].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 54–81 mm, długość ucha 30–43 mm, długość tylnej stopy 9,5–17 mm, długość przedramienia 53,5–62,5 mm; masa ciała 23–28 g[8].

PrzypisyEdytuj

  1. Megaderma spasma, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c d C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 32. (łac.)
  3. a b É. Geoffroy Saint-Hilaire. Sur les Phyllostomes et les Megadermes, Deux Genres de la Jamil le des Chauve-souris. „Annales du Muséum National d’Histoire Naturelle”. 15, s. 197, 1810 (fr.). 
  4. J. E. Gray. A revision of the genera of Rhinolophidae, or horseshoe bats. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1866, s. 83, 1866 (ang.). 
  5. B. Srinivasulu, C. Srinivasulu, K. Phelps, Megaderma spasma, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2021 [online], wersja 2020-3 [dostęp 2021-01-24] (ang.).
  6. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 96. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  7. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 116. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  8. a b c Ch.M. Francis: Family Megadermatidae (False-vampire Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 191–192. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.)
  9. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Species Megaderma (Megaderma) spasma (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-01-23].
  10. Palmer 1904 ↓, s. 403.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 638.

BibliografiaEdytuj