Ludwik Bielawski (muzykolog)

polski muzykolog

Ludwik Bielawski (ur. 27 lipca 1929 w Chojnicach) – polski teoretyk muzyki i muzykolog, pracownik naukowy Instytutu Sztuki PAN, wieloletni kierownik Katedry Teorii Muzyki Akademii Muzycznej w Warszawie[1].

ŻyciorysEdytuj

Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Chojnicach, prywatnie kształcił się w grze na fortepianie i był organistą w kościele gimnazjalnym. W latach 1950–54 studiował muzykologię na Uniwersytecie Poznańskim u A. Chybińskiego, M. Szczepańskiej, ks. H. Feichta, M. Sobieskiego. Brał udział w ogólnopolskiej Akcji Zbierania Folkloru Muzycznego. Pracę magisterską pisał na temat rękopisów z Teki Pomorskiej Oskara Kolberga pod kierunkiem ks. H. Feichta[2].

Po studiach w latach 60. przeniósł się do Warszawy. Pracował tam w Państwowym Instytucie Sztuki, od 1957 pod nazwą Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Tytuł doktora uzyskał w 1965, docenta – w 1975, profesora nadzwyczajnego w 1981 a profesora zwyczajnego w 1992 wraz ze stanowiskiem kierownika Pracowni Historii i Teorii Muzyki PAN.[3]

W IS PAN zajmował się materiałami źródłowymi polskiej pieśni ludowej, z której zbiorów powstały prace naukowe serii „Polska pieśń i muzyka ludowa”, min. tomy: Kujawy, Kaszuby i inne[1].

Zajmował się działalnością organizacyjno-naukową, procedurami przewodów doktorskich i habilitacyjnych. Wchodził w skład Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Zasiadał w zarządzie Instytutu Muzyki Tradycyjnej działającym przy UNESCO. Działał także w Radzie Naukowej Instytutu Muzykologii UW.

Opracował wiele haseł z dziedziny folkloru muzycznego i etnomuzykologii do encyklopedycznego Słownika folkloru polskiego (1965) i „małej” Encyklopedii Muzycznej PWN (1977). Był członkiem Komitetu Redakcyjnego Dzieł Wszystkich Oskara Kolberga.

OdznaczeniaEdytuj

KsiążkiEdytuj

  • 1955 – Piosenki z Pomorza; wyd. PWM
  • 1970 – Rytmika polskich pieśni ludowych; wyd. PWM
  • 1976 – Strefowa teoria czasu i jej znaczenie dla antropologii muzycznej; PWM
  • 1986 – Drogi i bezdroża muzykologii polskiej; wyd. Ossolineum
  • 1999 – Tradycje ludowe w kulturze muzycznej; Instytut Sztuki PAN

Wybrane artykułyEdytuj

  • 1983 – Folklor muzyczny Kociewia w perspektywie życia ludzkiego i roku kalendarzowego
  • 1984 – Związki polskiego folkloru muzycznego z folklorem wschodnich Słowian w XIX w.
  • 1974–5 – redakcja tomu „Kujawy” z serii „Polska pieśń i muzyka ludowa. Źródła i materiały"
  • 1990 – współredakcja „Instrumenty muzyczne w polskiej muzyce ludowej"
  • 1997 – redakcja tomu „Kaszuby” z serii „Polska pieśń i muzyka ludowa. Źródła i materiały"
  • 2002 – redakcja tomu „Warmia i Mazury” z serii „Polska pieśń i muzyka ludowa. Źródła i materiały"

PrzypisyEdytuj

  1. a b Bielawski Ludwik, [w:] Małgorzata Chmielewska, Leksykon polskich pisarzy muzycznych XX wieku, Wołomin: Wydawnictwo polskie, 2008, ISBN 978-83-922684-2-0.
  2. Instytut Sztuki PAN. Biogramy pracowników. IS PAN. [dostęp 2013-03-28].
  3. Suplement do części AB. Kraków: PWM, 1998, s. 53, seria: Encyklopedia muzyczna PWN.
  4. Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2017-01-22].
  5. M.P. z 2014 r. poz. 628
  6. Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 85-86