Luigi Lambruschini CRSP (ur. 16 maja 1776 w Sestri Levante, zm. 12 maja 1854 w Rzymie[1]) – włoski kardynał.

Luigi Lambruschini
Emmanuele Niccolò Lambruschini
Kardynał biskup
Ilustracja
Herb duchownego
Kraj działania

Państwo Kościelne

Data i miejsce urodzenia

16 maja 1776
Sestri Levante

Data i miejsce śmierci

12 maja 1854
Rzym

Miejsce pochówku ?
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania

1836–1846

Arcybiskup Genui
Okres sprawowania

1819–1830

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

barnabici

Prezbiterat

1 stycznia 1799

Sakra biskupia

3 października 1819

Kreacja kardynalska

30 września 1831
Grzegorz XVI

Kościół tytularny

S. Callisto

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

3 października 1819

Konsekrator

Giulio Maria della Somaglia

Współkonsekratorzy

Francesco Bertazzoli
Giovanni Francesco Guerrieri

Życiorys

edytuj

Urodził się jako Emmanuele Niccolò Lambruschini; jego bratem był Giambattista, biskup Orvieto[1]. Luigi w młodości wstąpił do barnabitów, a następnie podjął studia filozoficzne w Maceracie i teologiczne w Rzymie i Genui (1794–1798)[1]. Przez edykt Napoleona musiał opuścić Rzym w 1798 i udać się do Brugnato[1]. 1 stycznia 1799 przyjął święcenia kapłańskie[2]. Wkrótce potem wykładał w kilku rzymskich kolegiach i został sekretarzem kardynała Ercole Consalviego[1]. W 1816 został wikariuszem generalnym swojego zakonu[1].

27 sierpnia 1819 został wybrany arcybiskupem Genui, a sakrę przyjął 3 października[2]. W listopadzie 1826 został nuncjuszem we Francji, lecz sześć lat później musiał zrezygnować z funkcji z powodu rewolucji lipcowej[1]. Krótko później 26 czerwca zrezygnował także z arcybiskupstwa Genui[2]. 5 lipca został arcybiskupem tytularnym Bejrutu.

30 września 1831 został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny S. Callisto[2]. W latach 1833–1834 był prefektem Kongregacji ds. Dyscypliny Katolickiej, a 21 listopada 1834 został prefektem Kongregacji ds. Studiów[1]. Od 11 grudnia 1834 do 27 czerwca 1853 był archiwistą Tajnych Archiwów Watykańskich[2]. 12 czerwca 1836 został mianowany sekretarzem stanu i pełnił tę funkcję do rezygnacji 1 czerwca 1846[2]. 24 stycznia 1842 został podniesiony do rangi kardynała biskupa i otrzymał diecezję suburbikarną Sabina, którą 11 czerwca 1847 zamienił na Porto-Santa Rufina (subdziekan Kolegium Kardynałów)[2]. W międzyczasie, od stycznia 1844, przez roczną kadencję pełnił rolę kamerlinga Kolegium Kardynałów[1]. 8 stycznia 1847 został prefektem Kongregacji ds. Obrzędów, którym pozostał do śmierci[1].

Przypisy

edytuj
  1. a b c d e f g h i j Lambruschini, C.R.S.P., Luigi. The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-10-03]. (ang.).
  2. a b c d e f g Luigi Emmanuele Nicolo Cardinal Lambruschini, B.. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-10-03]. (ang.).