Ma Ying-jeou

Ma Ying-jeou (wym. [mɑ̀ íŋtɕjòʊ]; chiń. upr. 马英九; chiń. trad. 馬英九; pinyin Mǎ Yīngjiǔ; pe̍h-ōe-jī Má Eng-kiú; ur. 13 lipca 1950 w Hongkongu) – polityk Republiki Chińskiej, minister sprawiedliwości w latach 1993–1996, burmistrz Tajpej w latach 1998–2006, przewodniczący Kuomintangu od 2005 do 2007 i ponownie od 2009 do 2014, prezydent państwa w latach 2008–2016.

Ma Ying-jeou
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

13 lipca 1950
Hongkong

Prezydent Republiki Chińskiej
Okres

od 20 maja 2008
do 20 maja 2016

Przynależność polityczna

Kuomintang

Wiceprezydent

Wu Den-yih

Poprzednik

Chen Shui-bian

Następca

Tsai Ing-wen

Burmistrz Tajpej
Okres

od 25 grudnia 1998
do 25 grudnia 2006

Poprzednik

Chen Shui-bian

Następca

Hau Lung-pin

Przewodniczący Kuomintangu
Okres

od 16 lipca 2005
do 13 lutego 2007

Poprzednik

Lien Chan

Następca

Wu Po-hsiung

Przewodniczący Kuomintangu
Okres

od 12 sierpnia 2009
do 3 grudnia 2014

Poprzednik

Wu Po-hsiung

Następca

Wu Den-yih

Minister Sprawiedliwości
Okres

od 27 lutego 1993
do 10 czerwca 1996

Przynależność polityczna

Kuomintang

Poprzednik

Lu Yu-wen

Następca

Liao Cheng-hao

ŻyciorysEdytuj

EdukacjaEdytuj

Ma urodził się w 1950 w Hongkongu w Koulun, wówczas brytyjskim terytorium zamorskim. Kiedy miał rok, jego rodzina przeniosła się na Tajwan. W 1972 ukończył prawo na Narodowym Uniwersytecie Tajwańskim. Naukę kontynuował w USA na Uniwersytecie Nowojorskim oraz Uniwersytecie Harvarda. W 1981 powrócił na Tajwan, gdzie kontynuował pracę naukową.

Początki kariery politycznejEdytuj

Ma Ying-jeou rozpoczął pracę w pałacu prezydenckim za kadencji prezydenta Chiang Ching-kuo, zostając początkowo jego osobistym tłumaczem. Następnie Ma awansował na stanowisko szefa Departamentu Badań i Rozwoju w Yuanie Wykonawczym (rządzie), zostając w wieku 38 lat najmłodszym członkiem gabinetu.

Od 1984 do 1988 był zastępcą sekretarza generalnego Kuomintangu (KMT). W 1993 prezydent Lee Teng-hui mianował go ministrem sprawiedliwości. Jako minister sprawiedliwości, Ma sprzeciwił się zniesieniu artykułu 100 prawa karnego, pozwalającego na zatrzymywanie dysydentów przed zniesieniem stanu wojennego w 1987. Sprzeciwił się także reformie wprowadzającej bezpośredni wybór prezydenta Republiki Chińskiej. Poprzez swoje działanie zyskał w niektórych kręgach opinię przeciwnika pełnej demokracji. W czasie urzędowania jako minister, Ma walczył szczególnie mocno ze zjawiskiem korupcji, określanym na Tajwanie jako czarne złoto (pieniądze uzyskiwane dzięki czarnym, brudnym metodom). Urząd ministra przestał pełnić w 1996. Powrócił wówczas do działalności akademickiej i naukowej.

Burmistrz TajpejEdytuj

 
Ratusz w Tajpej, siedziba burmistrza

Ma Ying-jeou 25 grudnia 1998 został burmistrzem Tajpej, pokonując w wyborach rywala z Demokratycznej Partii Postępowej, Chen Shui-biana, który ubiegał się o reelekcję.

W grudniu 2002 ponownie wygrał wybory burmistrza Tajpej zdobywając 64% głosów. Za jego rządów w mieście w 2003 wybuchła epidemia SARS, a w 2004 miała miejsce poważna powódź. Burmistrzem stolicy Ma pozostał do 25 grudnia 2006.

Przewodniczący KuomintanguEdytuj

Pozycja Ma Ying-jeou wewnątrz Kuomintangu wzrosła po przegranej dotychczasowego przewodniczącego Lien Chana w wyborach prezydenckich w 2004. Ma był wówczas postrzegany jako jego naturalny sukcesor. W kwietniu 2005 Ma ogłosił swój udział w wyborach przewodniczącego partii. 16 lipca 2005 na kongresie Kuomintangu pokonał swego rywala, Wanga Jin-pynga zdobywając 72% głosów poparcia.

Kuomintang pod jego przywództwem odniósł przytłaczające zwycięstwo w wyborach lokalnych w grudniu 2005.

13 lutego 2007 Ma został oskarżony przez prokuraturę o defraudację prawie 340 tys. USD, zapisanych jako wydatki specjalne w okresie, kiedy był burmistrzem Tajpej. Prokuratura zarzuciła mu użycie państwowych funduszy w celach prywatnych, takich jak na przykład pokrycie kosztów studiów zagranicznych córki czy bieżące wydatki domowe. W tym samym dniu zrezygnował ze stanowiska przewodniczącego partii, zaprzeczając jednocześnie wszelkim zarzutom i deklarując swoją niewinność. Tłumaczył, iż specjalne fundusze były częścią jego wynagrodzenia, jednak zostały wydane wyłącznie na cele publiczne i charytatywne. 14 sierpnia 2007 urząd skarbowy uznał, iż Ma jest niewinny i oczyścił jego osobę spod wszystkich zarzutów[1].

PrezydentEdytuj

 
Ma podczas wizyty na Uniwersytecie w Berkeley w USA, marzec 2006

13 lutego 2007 wraz z rezygnacją ze stanowiska szefa Kuomintangu, Ma zadeklarował zamiar startu w wyborach prezydenckich 22 marca 2008[2][3]. Oficjalnie swoją kandydaturę zgłosił 2 maja 2007. 23 czerwca 2007 w czasie kongresu partii został oficjalnie mianowany kandydatem Kuomintangu[4].

22 marca 2008 został wybrany nowym prezydentem Republiki Chińskiej, zdobywając 58,45% głosów; 20 maja 2008 oficjalnie objął stanowisko prezydenta[5]. Zarówno w trakcie kampanii prezydenckiej, jak i w przemówieniu inauguracyjnym proponował przywrócenie dialogu z Chińską Republiką Ludową, jednocześnie zastrzegając niemożliwość zjednoczenia Chin w obecnych warunkach[6].

12 sierpnia 2008 Ma Ying-jeou udał się w pierwszą swoją podróż zagraniczną, odwiedzając trzy państwa w Ameryce Łacińskiej. Celem podróży był udział w inauguracji prezydentury Fernanda Lugo w Paragwaju, Leonela Fernándeza w Dominikanie oraz spotkanie z prezydentem Martinem Torríjosem w Panamie. Ma zatrzymał się także w Los Angeles i w San Francisco w USA[7].

11 sierpnia 2008 między Tajwanem a Chinami uruchomiono pierwsze w historii bezpośrednie połączenie lotnicze[8].

W wyborach prezydenckich w 2012 roku ubiegał się z powodzeniem o reelekcję, pokonując kandydatkę Demokratycznej Partii Postępowej Tsai Ing-wen[9]. 3 grudnia 2014 roku, w związku z porażką Kuomintangu w wyborach samorządowych, zrezygnował z funkcji przewodniczącego partii[10]. W listopadzie 2015 roku podczas wizyty w Singapurze jako pierwszy w historii przywódca Tajwanu spotkał się z przewodniczącym ChRL Xi Jinpingiem[11].

Życie prywatneEdytuj

Ma Ying-jeou jest żonaty, ma dwie córki. Przez ponad 30 lat był gorliwym biegaczem, przez 6 pływakiem, przez 3 uprawiał triatlon. Wiele razy deklarował swoją pasję do literatury i muzyki, jest fanem azjatyckiej aktorki i piosenkarki Faye Wong. Ma jest również regularnym dawcą krwi (ponad 160 razy) i członkiem wielu organizacji charytatywnych. Mówi po mandaryńsku, angielsku oraz tajwańsku.

PrzypisyEdytuj

  1. „Taiwan court clears presidential candidate Ma of corruption”. channelnewsasia.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-01)]., Channel NewsAsia, 14 sierpnia 2007.
  2. „Ma Ying-jeou indicted, resigns as KMT chairman”, Taipei Times, 13 lutego 2007.
  3. „KMT rejects, then accepts chairman’s resignation”. taiwanheadlines.gov.tw. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-28)]., Taiwan Headlines, 14 lutego 2007.
  4. „Ma said to pick Siew for 2008 race”, The China Post, 23 czerwca 2007.
  5. „New Taiwan president offers China dialogue”, International Herald Tribune, 20 maja 2008.
  6. Powrót Kuomintangu do władzy na Tajwanie – q&a, stosunkimiedzynarodowe.info, 20 maja 2008. stosunkimiedzynarodowe.info. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-22)]..
  7. „Taiwan’s President Ma departs for three-country Latin America tour”, The Earth Time, 12 sierpnia 2008.
  8. „Talking to Taiwan’s New President”. time.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-17)]., TIME, 11 sierpnia 2008.
  9. Tsai steps down as DPP chair after election defeat. Focus Taiwan, 2012-01-14. [dostęp 2012-01-14]. (ang.).
  10. Taiwan President Ma Ying-jeou quits as Kuomintang chief. BBC, 2014-12-03. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
  11. President Ma to meet China’s Xi in Singapore Saturday. Focus Taiwan, 2015-11-04. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj