Otwórz menu główne

Maria Kleniewska, z domu Jarocińska (ur. 29 czerwca 1863 w Niedźwiedzickiej Woli w ziemi łęczycko-sieradzkiej, zm. 10 września 1947).

Była żoną Jana Kleniewskiego.

Działalność Marii KleniewskiejEdytuj

  • 1893 – założyła pierwsze ochronki dla dzieci wiejskich w Kluczkowicach
  • 1896 – pierwsze warsztaty szkoleniowe dla wiejskich dziewcząt w Kluczkowicach, Wrzelowcu i Szczekarkowie, gdzie uczono je: krawiectwa, tkactwa, koronczarstwa, hafciarstwa. Wykształcono 317 dziewcząt.
  • 1898 – zorganizowała seminarium dla wykończenia nauki dziewczyn po warsztatach
  • 1905–1908 – tajne komplety w Kluczkowicach.
  • 1895 – z inicjatywy Marii powstało „Koło Pracy Kobiet”, przekształcone na dwunastotysięczne Zrzeszenie Ziemianek
  • 1905-1907 – połączenie pojedynczych ZZ w Zjednoczone Koło Ziemianek; Maria Kleniewska została pierwszą przewodniczącą
  • 1920 – była członkiem Obywatelskiego Komitetu Wykonawczego Obrony Państwa[1].
  • 1923 – zawiązała się Rada Naczelna Stowarzyszenia Zjednoczonych Ziemianek Polskich, łącząca wszystkie ZZ z całej Polski (343 koła, 10 tys. członkiń)

Maria Kleniewska założyła także inne organizacje kobiece: koło włościanek „Zgoda”, „Gościnę” (ta zorganizowała Zjazd Kobiet Polskich w Krakowie w 1913), współtworzyła wraz ze Stronnictwem Demokratycznym akcję „Swój do swego” oraz Polską Macierz Szkolną. W latach 30. XX w. współpracowała z Władysławem Korniłowiczem oraz Stefanem Wyszyńskim.

Ufundowała kościół parafialny w Zagłobie.

BibliografiaEdytuj

  1. Maria Kleniewska, Wspomnienia, redakcja i opracowanie tekstu Wojciech Włodarczyk; Regionalne Towarzystwo Powiślan; Wilków 2002.
  2. Maria Soborska, Szkice z dziejów Kluczkowic; Lublin 1998.

PrzypisyEdytuj

  1. Obrona państwa w 1920 roku, Warszawa 1923, s. 19.