Martha Nussbaum
Martha Nussbaum z domu Craven (ur. 6 maja 1947 w Nowym Jorku) – amerykańska filozofka, zajmująca się m.in. etyką.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
6 maja 1947 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
prawnik, filozof |
Życiorys
edytujPo szkole uczęszczała do Wellesley College. Studiowała filologię klasyczną i nauki teatralne na Uniwersytecie Nowojorskim. Udzielała się artystycznie, zagrała w spektaklach teatralnych. Studia kontynuowała na Uniwersytecie Harvarda.
W 1975 roku otrzymała stopień doktora filozofii na podstawie pracy poświęconej Arystotelesowi, obronionej pod kierunkiem profesora G.E.L. Owena.
Pracowała w Harvardzie na stanowisku asystenta profesora. W 1985 roku otrzymała nominację Brown University na profesora filozofii, filologii starożytnej i nauk o literaturze. Wydała wówczas swoją pierwszą książkę poświęconą etyce: The Fragility of Goodness. Od połowy lat 80. angażowała się w prace organizacji międzynarodowych. Interesowała się opracowaniem wskaźnika rozwoju społecznego. Na początku lat 90. opublikowała Aristotelian Social Democracy, The Quality of Life oraz Woman, Culture and Development. W roku 1990 otrzymała nagrodę Brandeis Creative Arts Award.
W 1995 roku przeniosła się do Chicago, gdzie zaproponowano jej stanowisko profesor prawa i etyki na University of Chicago. Zajmuje się zjawiskami dyskryminacji, seksualności, praw człowieka i ludzkiej godności, a także roli religii. Jest jedną z autorek teorii sprawiedliwości określanej jako perspektywa zdolności. Sformułowała listę dziesięciu podstawowych ludzkich zdolności, w tym życia, zdrowia fizycznego, integralności cielesnej, emocji oraz relaksu. Podkreślała rolę edukacji humanistycznej w globalnym, technokratycznym świecie. W wywiadzie dla „Gazety Wyborczej” z czerwca 2008 roku użyła znamiennego twierdzenia: Tradycja to dyktatura starców[1]. Jest członkiem wielu towarzystw naukowych i organizacji społecznych.
W 2016 została nagrodzona Nagrodą Kioto w dziedzinie sztuki i filozofii[2], a w 2021 Nagrodą Holberga[3].
Rodzina i życie prywatne
edytujJest córką George’a Cravena, adwokata, oraz Betty Warren, architekt. Wyszła za Alana J. Nussbauma, późniejszego profesora filologii starożytnej i lingwistyki. Przeszła na judaizm. Urodziła córkę Rachelę. Małżeństwo rozpadło się w 1987 roku.
Przypisy
edytuj- ↑ Wywiad Adama Leszczyńskiego z Marthą Nussbaum, „Gazeta Wyborcza” 28.06.2008.
- ↑ Martha Craven Nussbaum. Kyoto Prize. [dostęp 2018-10-09]. (ang.).
- ↑ Martha C. Nussbaum [online], Holberg Prize [dostęp 2023-02-22] (ang.).
Bibliografia
edytuj- Biogram na stronie uczelni. [dostęp 2011-03-03]. (ang.).
Linki zewnętrzne
edytuj- Nussbaum, Martha Craven (1947–) (ang.), Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-13].
- ISNI: 0000000121456953
- VIAF: 101364836
- LCCN: n78028978
- GND: 119546213
- NDL: 00754874
- LIBRIS: hftw0pl13ls9fsw
- BnF: 12327110n
- SUDOC: 032192959
- SBN: IEIV055443
- NLA: 35829089
- NKC: jn20040430006
- BNE: XX1174358
- NTA: 068439806
- BIBSYS: 90135421
- CiNii: DA00427231
- Open Library: OL262048A
- PLWABN: 9810643016105606
- NUKAT: n94000914
- J9U: 987007266185705171
- PTBNP: 255628
- CANTIC: a10131164
- LNB: 000009940
- NSK: 000221581
- CONOR: 12751971
- BNC: 000110273
- ΕΒΕ: 74259
- BLBNB: 000350534
- KRNLK: KAC201846388
- LIH: LNB:BJ5q;=BY