Otwórz menu główne

Michał Paweł Markowski

polski krytyk literacki, eseista i tłumacz

Michał Paweł Markowski (ur. 26 grudnia 1962 w Bydgoszczy) – krytyk literacki, eseista, tłumacz, publicysta, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierownik Katedry Międzynarodowych Studiów Polonistycznych, zwycięzca konkursu na szefa Katedry Języka Polskiego i Literatury na Wydziale Sztuk Wyzwolonych i Nauk Ścisłych Uniwersytetu Illinois w Chicago[1][2][3].

Michał Paweł Markowski
Data i miejsce urodzenia 1962-12-2626 grudnia 1962
Bydgoszcz
Zawód, zajęcie krytyk literacki, tłumacz, publicysta

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Doktoryzował się w 1996 pracą Efekt inskrypcji. Jacques Derrida i literatura, habilitował w 1998 pracą Nietzsche. Filozofia interpretacji. Tłumaczył m.in. prace Rolanda Barthes’a, Jacques’a Derridy, Juliji Krystewej, Emmanuela Lévinasa, Jean-François Lyotarda, Richarda Rorty’ego, Marcela Prousta. W 2002 wykładał na Uniwersytecie w Sztokholmie. W latach 2002–2003 wykładał na uniwersytecie Harvarda. W 2004 prowadził wykłady z literatury polskiej i porównawczej na Northwestern University w Evanston, w 2005 na wydziale Literatur Nowożytnych University of Alberta. W 2009 wykładowca na Brown University.

Od 2010 mieszka w Chicago, gdzie prowadzi Katedrę Języka Polskiego i Literatury na University of Illinois[4]. Jest członkiem Collegium Invisibile[5].

Autor wielu książek poświęconych filozofii i literaturze. Współpracownik „Tygodnika Powszechnego”. Dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Literatury im. Josepha Conrada w Krakowie. Redaktor amerykańskiego czasopisma „The Slavic Review” oraz współredaktor Magazynu Literackiego „Książki w Tygodniku”.

Nagrody i nominacjeEdytuj

TwórczośćEdytuj

  • Efekt inskrypcji. Jacques Derrida i literatura, 1997; wyd. drugie, rozszerzone, 2003
  • Nietzsche. Filozofia interpretacji, 1997
  • Anatomia ciekawości, 1999
  • Pragnienie obecności. Filozofie reprezentacji od Platona do Kartezjusza, 1999
  • Chronik des polnischen Essays 1951–2000, 2000
  • Występek. Eseje o pisaniu i czytaniu, 2001
  • Identity and Interpretation, 2003
  • Perekreacja, 2003
  • Pragnienie i bałwochwalstwo. Felietony metafizyczne, 2004
  • Czarny nurt. Gombrowicz, świat, literatura, 2004 - nominacja do Nagrody Literackiej Nike 2005[8], nominacja do Nagrody im. Jana Długosza 2005[9]
  • Teorie literatury XX wieku (wraz z Anną Burzyńską), 2006
  • Nieobliczalne. Eseje, 2007
  • Polska literatura nowoczesna. Leśmian, Schulz, Witkacy, 2008
  • Życie na miarę literatury, 2009
  • Słońce, możliwość, radość, 2010
  • Powszechna rozwiązłość. Schulz, egzystencja literatura, 2012
  • Polityka wrażliwości. Wprowadzenie do humanistyki, 2013
  • Dzień na ziemi. Proza podróżna, 2014
  • Kiwka, 2015

PrzypisyEdytuj