Michał Stęborowski

polski pilot myśliwski

Michał Jan Stęborowski (ur. 7 czerwca 1909 w Regnowie, zm. 11 sierpnia 1940 w kanale La Manche) – porucznik pilot Wojska Polskiego i Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.

Michał Stęborowski
1 zwycięstwo
porucznik pilot porucznik pilot
Data i miejsce urodzenia 7 czerwca 1909
Regnów
Data i miejsce śmierci 11 sierpnia 1940
kanał La Manche
Przebieg służby
Lata służby od 1929
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo
Polskie Siły Powietrzne
Jednostki 31 pułk piechoty
213 eskadra bombowa
114 eskadra myśliwska
238 dywizjon myśliwskie RAF
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
bitwa o Anglię
Odznaczenia
Polowa Odznaka Pilota
Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Lotniczy

ŻyciorysEdytuj

W 1929 ukończył Państwowe Gimnazjum Humanistyczne im. Bolesława Prusa w Skierniewicach. Już po maturze, 16 października wstąpił do wojska i jako kandydat na oficera rozpoczął służbę na okresie próbnym w 31 pułku piechoty. W 1930 roku rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, którą ukończył 15 sierpnia 1932 r. w 6. promocji z 22 lokatą i ze stopniem podporucznika obserwatora. Otrzymał przydział do 213 eskadry bombowej 1 pułku lotniczego[1].

W 1933 roku przeszedł przeszkolenie pilotażowe w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa i został przydzielony do 114 eskadry myśliwskiej. W 1934 roku ukończył kurs wyższego pilotażu w Wyższej Szkole Pilotów w Grudziądzu. 1 marca 1935 został awansowany na porucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 29. lokatą w korpusie oficerów aeronautyki[2] (marcu 1939, w tym samym stopniu i starszeństwie, zajmował 52. lokatę w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa[3]). W 1936 roku został odkomenderowany do WSP na stanowisko instruktora pilotażu[1][4][5].

W kampanii wrześniowej 1939 walczył w składzie "Grupy Dęblińskiej", improwizowanej przez instruktorów Szkoły Pilotażu Myśliwskiego w Ułężu. Latał na przestarzałym myśliwcy PZL P.7a, na którym nie był w stanie nawiązać walki z samolotami nieprzyjaciela. M.in. startował bezskutecznie 6 września, w kluczu z por. Stefanem Witorzeńciem i por. Tadeuszem Arentowiczem, przeciwko wyprawie 15 bombowców Luftwaffe nad Dęblinem[6].

Po zakończeniu kampania wrześniowej przedostał się, przez Rumunię, do Francji. Trafił do bazy w Le Bourget pod Paryżem. Już w 1940 roku został przeniesiony do Wielkiej Brytanii, 8 marca przybył do punktu zbornego RAF w Eastchurch. Wstąpił do RAF, otrzymał numer służbowy 76794[7]. Przeszedł przeszkolenie w 5 Operation Training Unit (OTU), 4 lipca 1940 roku rozpoczął kurs pilotażu w 1 School of Army Cooperation w Old Sarum[8]. 5 sierpnia 1940 roku otrzymał przydział do 238. dywizjonu myśliwskiego RAF operującego z Tangmere[7]. W składzie tego dywizjonu wziął udział w bitwie o Anglię[1].

Zginął 11 sierpnia w locie bojowym na samolocie Hawker Hurricane (o numerze P3819) zestrzelony do morza przez jednego z atakowanej, liczącej 150 samolotów, grupy hitlerowskich myśliwców. Był drugim polskim pilotem poległym w szeregach RAF. Pośmiertnie awansowany na kapitana[7].

Jego nazwisko nosi jedna z ulic Skierniewic[9].

Zwycięstwa powietrzneEdytuj

Na liście Bajana figuruje na 318. pozycji jako Michał Stemborowski z jednym samolotem Luftwaffe zestrzelonym na pewno

Ordery i odznaczeniaEdytuj

Za swą służbę otrzymał odznaczenia[10][8]:

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Pawlak 2009 ↓, s. 116.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 4 marca 1935 roku, s. 15.
  3. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 214.
  4. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 476.
  5. Pawlak 1991 ↓, s. 460, wg autora był dowódcą 2. eskadry.
  6. Pawlak 1991 ↓, s. 464.
  7. a b c Krzystek 2012 ↓, s. 539.
  8. a b Michał Stęborowski (pol.). polishairforce.pl. [dostęp 2020-03-27].
  9. Michał Stęborowski Michał (pol.). skierniewice24.pl. [dostęp 2020-03-27].
  10. Stęborowski Michał Jan (pol.). listakrzystka.pl. [dostęp 2020-03-27].

BibliografiaEdytuj