Mieczyk błotny

Mieczyk błotny (Gladiolus palustris Gaud.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny kosaćcowatych.

Mieczyk błotny
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina kosaćcowate
Rodzaj mieczyk
Gatunek mieczyk błotny
Nazwa systematyczna
Gladiolus palustris Gaud.
Fl. Helv. i. 97

Rozmieszczenie geograficzneEdytuj

Występuje w Europie od Francji na zachodzie po Ukrainę na wschodzie[2]. W Polsce współcześnie znany z dwóch stanowisk: Rezerwat przyrody Łąka Sulistrowicka oraz okolice Kondratowa[3].

MorfologiaEdytuj

 
Mieczyk błotny
Łodyga
Pojedyncza, do 60 cm wysokości.
Liście
Mieczowate, pochwiaste. Resztki pochew liściowych okrywających bulwę tworzą oczkową sieć.
Kwiaty
2-5, liliowo-czerwone, zebrane w luźne grono.
Owoc
Gładka, sześciobruzdowa, zaokrąglona na szczycie torebka.

Biologia i ekologiaEdytuj

Bylina, geofit. Rośnie na wilgotnych łąkach. Kwitnie w czerwcu i lipcu.

Zagrożenia i ochronaEdytuj

Gatunek objęty w Polsce ścisłą ochroną.

Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra” realizuje program reintrodukcji tego gatunku w Wielkopolsce[4].

Kategorie zagrożenia:

PrzypisyEdytuj

  1. P.F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-09].
  2. Gladiolus palustris na eMonocot [dostęp 2013-10-24]
  3. J. Baryła, A. Czylok 2001. Mieczyk błotny. s. 431-432. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ​ISBN 83-85444-85-8​.
  4. Radosław Dzięciołowski: Dziń Mokradeł (pol.). Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra”, 2 lutego 2012. [dostęp 2012-10-01].
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  7. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.