Mirocin (województwo podkarpackie)

wieś w województwie podkarpackim
Ten artykuł dotyczy miejscowości w województwie podkarpackim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Mirocinwieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Przeworsk[4][5].

Artykuł 50°2′32″N 22°33′20″E
- błąd 39 m
WD 50°2'N, 22°32'E, 50°2'32.53"N, 22°33'21.46"E
- błąd 2327 m
Odległość 1975 m
Mirocin
wieś
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat przeworski
Gmina Przeworsk
Liczba ludności (2011) 1282[1][2]
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 37-200[3]
SIMC 0609095
Położenie na mapie gminy wiejskiej Przeworsk
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Przeworsk
Mirocin
Mirocin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mirocin
Mirocin
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Mirocin
Mirocin
Położenie na mapie powiatu przeworskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu przeworskiego
Mirocin
Mirocin
Ziemia50°02′32″N 22°33′20″E/50,042222 22,555556

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Przez Mirocin przepływa Potok Mirociński wpadający do Mleczki na obszarze Gorliczyny[6].

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Judy Tadeusza i św. Brata Alberta. W Mirocinie są dwa kościoły: parafialny pw. świętego Judy Tadeusza oraz tzw. Kościółek Stary pw. Matki Bożej Niepokalanego Serca.

Na terenie Mirocina znajduje się węzeł Jarosław Zachód, łączący autostradę A4 z drogą krajową nr 94[7].

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Mirocin[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0609103 Parcelacja część wsi
0609110 Podlas część wsi

HistoriaEdytuj

Pierwsze wzmianki o Mirocinie pochodzą z 1578 roku w bazylice przeworskiej, dotyczą tzw. daniny obowiązkowej. Wieś była wzmiankowana w regestrach poborowych, które zapisali poborcy podatkowi ziemi przemyskiej z 1515 roku jako Miraczyn[8] (wieś liczyła 15 łanów kmiecych) i w 1589 roku jako Miraczin[9].

W 1651 roku wieś wzmiankowano jako Miratyn[10]. W 1658 roku wieś była wzmiankowana jako Miratin[11]. W 1674 roku wieś była wzmiankowana jako Miratyn i było w niej 30 domów[12].

W 1918 roku w Mirocinie było 1148 mieszkańców, a wieś była własnością Romana Potockiego[13].

W 1921 roku w Mirocinie było 269 domów. W 1945 roku na Ukrainę wysiedlono 92 osoby z 32 domów.

KościółEdytuj

Mirocin należał do parafii farnej w Przeworsku. W 1937 roku za pozwoleniem bp Franciszka Bardy w budynku gminy wydzielono lokal na kaplicę publiczną, którą 8 stycznia 1938 poświęcił o. Jacek Bober gwardian klasztoru O.O. Bernardynów w Przeworsku. Była to kaplica filialna parafii przeworskiej. W 1945 roku do Mirocina przybył repatriant z Kresów Wschodnich ks. Wiktor Piotrowski, który został kapelanem. 14 stycznia 1948 kapelania została przemianowana na wikariat eksponowany. W 1957 roku na miejscu dawnej kaplicy drewnianej zbudowano murowany kościół pw. Niepokalanego Serca NMP, który w 1958 roku został poświęcony przez bp Stanisława Jakiela[14].

W latach 1983–1985 na miejscu dawnej cerkwi zbudowano nowy murowany kościół pw. św. Judy Tadeusza. 6 maja 1984 wmurowano kamień węgielny. 26 października 1984 roku została utworzona parafia pw. św. Judy Tadeusza i św. Brata Alberta w Mirocinie-Rozborzu, w której skład weszły Mirocin i część Rozborza (214 domów). 3 listopada 1985 kościół został poświęcony przez bp Ignacego Tokarczuka[14].

OświataEdytuj

Według odnalezionych "Protokołów czynności od roku 1891 do 1899", wspomniano o istnieniu szkoły w Mirocinie od 1868 roku. Początkowo szkoła była 1-klasowa. W 1936 roku dokonano rozbudowy szkoły. Podczas II wojny światowej w budynku szkoły stacjonowały wojska niemieckie. Szkoła wznowiła działalność po wyzwoleniu, ale z powodu braku pomieszczeń, nauka części klas odbywała się w wynajętych pomieszczeniach w domu prywatnym, w salce katechetycznej i w domu kultury. W latach 90-tych do punktu katechetycznego dobudowano lewe skrzydło szkoły, które oddano do użytku w 1994 roku. W 1999 roku szkoła w wyniku reformy została zmieniona na 6-klasową, a w 2003 roku utworzono Zespół Szkół w Mirocinie (SP i Gimnazjum). W 1998 roku rozpoczęto budowę drugiego skrzydła szkoły, które oddano do użytku w 2009 roku. 19 października 2011 roku patronem szkoły został Bł. ks. Jerzy Popiełuszko. Od 2017 roku jest 8-letnia szkoła podstawowa.

Sport i rekreacjaEdytuj

W Mirocinie działa klub piłkarski LKS "Start" Mirocin, który został założony w 1973 roku, obecnie gra w A-klasie grupy Przeworskiej.

ZobaczEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-05-16].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. a b GUS. Rejestr TERYT
  6. Linia: Potok Mirociński. OpenStreetMap. [dostęp 2019-07-22].
  7. Relacja: Mirocin - Węzeł Jarosław Zachód. OpenStreetMap. [dostęp 2019-07-22].
  8. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa. Aleksander Jabłonowski Źródła dziejowe. Tom XVIII, część I. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. Tom VII, część 1. Ziemie Ruskie, Ruś Czerwona (str. 136) [dostęp 2017-12-19]
    [Cytat: Miraczyn, lan. 15, tab. vest. gr. 6.]
  9. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa. Aleksander Jabłonowski Źródła dziejowe. Tom XVIII, część I. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. Tom VII, część 1. Ziemie Ruskie, Ruś Czerwona (str. 6) [dostęp 2017-12-19]
    [Cytat: Miraczin, lan. 17½, pop, taber. 2, hort. s. agr. 4, inq. c. pec. 6, inq. paup. 10.]
  10. Zdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 2. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1651. Wydawnictwo WRP. Rzeszów 1997. ​ISBN 83-87288-55-1​ (str. 80)
    [Cytat: Miratyn: de laneis 15 et 1 quarta agri per gr 30, sinagoga libera, tabernatores 2 ex hortulanis liberis per gr 12, hortulani in hortis 7 per gr 4, inquilini pauperes 10 per gr 2, inquilini cum pecore 6 per gr 8, a propinatione vini cremati gr 6..........18/13/9[19/13/9].]
  11. Zdzisław Budzyński i Kazimierz Przybos. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 3. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1658. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 2000. ​ISBN 83-87288-55-1​ (str. 125)
    [Cytat: Miratin ad Przeworsko: de laneis 15 et 1 quata agri per gr 30, ecclesia libera, tabernatores ex hortulanis 2 liberis per gr 12, hortulani in hortis 6 per gr 4, caldeare vini cremati gr 12, a propinatione eiusque gr 6...........17/13/9. Inquilini cum pecore 6, inquilini pauperes 10, hortulanus in horto 1 desolati et abiurati.......2/12/0.]
  12. Zdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 4. Rejestr pogłównego ziemi przemyskiej 1674. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 2000. ​ISBN 83-87288-55-1​ (str. 28)
    [Cytat: Miratyn: a personis subditorum n[ume]ro 30 facit summa fl. .........30/0.]
  13. Jan Bigo Najnowszy Skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami, w królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskim i księstwie Bukowińskim = z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytorialnych kraju. Lwów 1918 (str. 104) [dostęp 2017-12-19]
  14. a b Historia

Linki zewnętrzneEdytuj