Otwórz menu główne

Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2013/Elita

Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie Elity 2013 odbywały się w dniach 3–19 maja w Szwecji i Finlandii. Miastami goszczącymi były Sztokholm oraz Helsinki (w ramach dwuletniej umowy w 2012 roku miejscem półfinałów i meczów o medale były Helsinki, zaś w 2013 roku odwrotnie - Sztokholm). Był to 77. turniej o złoty medal mistrzostw świata.

hokej na lodzie Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2013/Elita
2013 Ice Hockey World Championship Sweden&Finland
Pierwsza Dywizja
Druga Dywizja
Trzecia Dywizja
OOjs UI icon arched-arrow-rtl.svg MŚ 2012 MŚ 2014 OOjs UI icon arched-arrow-ltr.svg
Dyscyplina hokej na lodzie
Organizator IIHF
Szczegóły turnieju
Gospodarze Sztokholm,  Szwecja
Helsinki,  Finlandia
Otwarcie 3 maja 2013
Zamknięcie (finał) 19 maja 2013
Liczba drużyn 16
Liczba aren 2 (w 2 miastach)
I miejsce  Szwecja
II miejsce  Szwajcaria
III miejsce  Stany Zjednoczone
Statystyki turnieju
Liczba meczów 64
Liczba bramek 332 (5,19 na mecz)
Oglądalność 427 818 (6685 na mecz)
Król strzelców Finlandia Petri Kontiola
Najlepszy zawodnik (MVP) Szwajcaria Roman Josi

W turnieju uczestniczyło 16 najlepszych drużyn na świecie. System rozgrywania meczów był inny niż w niższych dywizjach.

Spis treści

Wybór gospodarzaEdytuj

Państwo Głosy
  Szwecja 70
  Białoruś 15
  Węgry 8
  Czechy 3

O organizację mistrzostw świata elity w 2013 roku ubiegało się pięć państw. Na kongresie w Vancouver w dniu 21 września 2007 roku na gospodarza mistrzostw wybrano Szwecję. Ta kandydatura uzyskała 70 głosów, o 55 więcej od drugiej Białorusi. Swoją kandydaturę wycofała Łotwa i poparła Szwecję. Inne kraje, które ubiegały się o organizację turnieju, to: Węgry oraz Czechy.

Na kongresie w Bernie w 2009 roku ogłoszono, że Finlandia (gospodarz mistrzostw w 2012 roku) zorganizuje turniej wspólnie ze Szwecją zarówno w 2012, jak i 2013 roku.

OrganizacjaEdytuj

 
„Icy” – maskotka mistrzostw 2013
 
Otoczenie hali Globen w trakcie turnieju
Lodowiska
Sztokholm Helsinki
Ericsson Globe Hartwall Areena
Pojemność: 12 500 Pojemność: 13 506
   

Od 2012 (zmiana po raz pierwszy od 2000 roku) zmieniono format mistrzostw świata seniorów. Dotychczasowe dwie fazy grupowe zastąpiono jedną, w której 16 zespołów zostało podzielone na dwie grupy (jedna w Helsinkach, druga w Sztokholmie). Najsłabsza drużyna w każdej z grup spada bezpośrednio do I dywizji, zaś cztery najlepsze uzyskują awans do ćwierćfinałów. Główna część fazy pucharowej odbędzie się w Sztokholmie (dwa ćwierćfinały, półfinały i mecze o medale), jedynie dwa mecze ćwierćfinałowe odbędą się w Helsinkach.

UczestnicyEdytuj

 
Państwa uczestniczące w mistrzostwach elity na mapie świata

W turnieju elity uczestniczyło 16 zespołów - 14 z państw europejskich, 2 z Ameryki Północnej.

Europa
Ameryka Północna
* = Drużyny, które zajęły miejsce w czołowej 14 zespołów mistrzostw świata 2012
^ = Kwalifikacja po awansie z turnieju pierwszej dywizji w 2012 roku
= Gospodarz turnieju (automatyczna kwalifikacja)

Zgodnie z turniejowym regulaminem IIHF w składach drużyn może być maksymalnie 25 zawodników (22 graczy z pola i 3 bramkarzy). Minimalna zaś liczba zgłoszonych hokeistów to 15 zawodników z pola i 2 bramkarzy. W razie niepełnej liczby graczy zgłoszonych przed rozpoczęciem turnieju kolejni reprezentanci mogą być rejestrowani sukcesywnie aż do wypełnienia maksymalnego limitu. Do pojedycznego meczu jest awizowanych 20 graczy z pola i 2 bramkarzy, jednak w jego trakcie wszyscy zawodnicy zgłoszeni na mistrzostwa muszą przebywać na tereniu obiektu, gdzie odbywa się spotkanie[1].

SędziowieEdytuj

IIHF wybrała do prowadzenia spotkań podczas mistrzostw 16 sędziów głównych oraz 16 liniowych. Oto lista arbitrów[2]:

Główni
  •   Matt Kirk
  •   Derek Zalaski
  •   Martin Fraňo
  •   Antonín Jeřábek
  •   Aleksi Rantala
  •   Jyri Rönn
  •   Lars Brüggemann
  •   Daniel Piechaczek
Główni
  •   Wiaczesław Bułanow
  •   Konstantin Olenin
  •   Vladimír Baluška
  •   Morgan Johansson
  •   Marcus Vinnerborg
  •   Brent Reiber
  •   Ian Croft
  •   Keith Kaval
Liniowi
  •   Iwan Dziadziula
  •   Chris Carlson
  •   Jesse Wilmot
  •   Petr Blumel
  •   Sakari Suominen
  •   Pierre Dehaen
  •   Sirko Hunnius
  •   André Schrader
Liniowi
  •   Jon Killian
  •   Siergiej Szelanin
  •   Miroslav Valach
  •   Jimmy Dahmen
  •   Johannes Käck
  •   Roger Arm
  •   Jonathan Morisson
  •   Christopher Woodworth

Faza grupowaEdytuj

Grupa SEdytuj

 
Mecz Szwecja - Dania (14 maja 2013)

Tabela

Lp. Zespół M W WpD PpD P G + G – +/- Pkt
1   Szwajcaria 7 6 1 0 0 29 10 +19 20
2   Kanada 7 5 1 1 0 25 10 +15 18
3   Szwecja 7 5 0 0 2 17 11 +6 15
4   Czechy 7 3 1 0 3 19 12 +7 11
5   Norwegia 7 3 0 0 4 12 26 -14 9
6   Dania 7 1 1 1 4 13 20 -7 6
7   Białoruś 7 1 0 0 6 10 21 -11 3
8   Słowenia 7 0 0 2 5 12 27 -15 2

Lp. = lokata, M = liczba rozegranych spotkań, Pkt = Liczba zdobytych punktów, W = Wygrane, WpD = Wygrane po dogrywce lub karnych, PpD = Porażki po dogrywce lub karnych, P = Porażki, G+ = Gole strzelone, G- = Gole stracone, +/- = bilans bramek

     Drużyna awansowała do fazy pucharowej.

     Drużyna utrzymała się w elicie.

     Drużyna spadła do pierwszej dywizji.

3 maja 2013 Czechy   2:0   Białoruś Ericsson Globe, Sztokholm
3 maja 2013 Szwecja   2:3   Szwajcaria Ericsson Globe, Sztokholm
4 maja 2013 Norwegia   3:1   Słowenia Ericsson Globe, Sztokholm
4 maja 2013 Kanada   3:1   Dania Ericsson Globe, Sztokholm
4 maja 2013 Czechy   1:2   Szwecja Ericsson Globe, Sztokholm
5 maja 2013 Białoruś   4:3   Słowenia Ericsson Globe, Sztokholm
5 maja 2013 Szwajcaria   3:2 pk.   Kanada Ericsson Globe, Sztokholm
5 maja 2013 Norwegia   3:2   Dania Ericsson Globe, Sztokholm
6 maja 2013 Szwajcaria   5:2   Czechy Ericsson Globe, Sztokholm
6 maja 2013 Szwecja   2:1   Białoruś Ericsson Globe, Sztokholm
7 maja 2013 Słowenia   2:3 pd.   Dania Ericsson Globe, Sztokholm
7 maja 2013 Kanada   7:1   Norwegia Ericsson Globe, Sztokholm
8 maja 2013 Słowenia   1:7   Szwajcaria Ericsson Globe, Sztokholm
8 maja 2013 Norwegia   1:5   Szwecja Ericsson Globe, Sztokholm
9 maja 2013 Czechy   2:1 pk.   Dania Ericsson Globe, Sztokholm
9 maja 2013 Szwecja   0:3   Kanada Ericsson Globe, Sztokholm
10 maja 2013 Słowenia   2:4   Czechy Ericsson Globe, Sztokholm
10 maja 2013 Białoruś   1:4   Kanada Ericsson Globe, Sztokholm
11 maja 2013 Szwajcaria   4:1   Dania Ericsson Globe, Sztokholm
11 maja 2013 Szwecja   2:0   Słowenia Ericsson Globe, Sztokholm
11 maja 2013 Norwegia   3:1   Białoruś Ericsson Globe, Sztokholm
12 maja 2013 Kanada   2:1   Czechy Ericsson Globe, Sztokholm
12 maja 2013 Norwegia   1:3   Szwajcaria Ericsson Globe, Sztokholm
13 maja 2013 Dania   3:2   Białoruś Ericsson Globe, Sztokholm
13 maja 2013 Kanada   4:3 pd.   Słowenia Ericsson Globe, Sztokholm
14 maja 2013 Białoruś   1:4   Szwajcaria Ericsson Globe, Sztokholm
14 maja 2013 Czechy   7:0   Norwegia Ericsson Globe, Sztokholm
14 maja 2013 Dania   2:4   Szwecja Ericsson Globe, Sztokholm

Grupa HEdytuj

Tabela

Lp. Zespół M W WpD PpD P G + G – +/- Pkt
1   Finlandia 7 4 2 0 1 23 14 +9 16
2   Rosja 7 5 0 0 2 29 14 +15 15
3   Stany Zjednoczone 7 5 0 0 2 24 16 +8 15
4   Słowacja 7 3 0 1 3 18 17 +1 10
5   Niemcy 7 2 1 1 3 13 16 -3 9
6   Łotwa 7 2 0 1 4 14 25 -9 7
7   Francja 7 2 0 1 4 13 21 -8 7
8   Austria 7 1 1 0 5 18 29 -11 5

Lp. = lokata, M = liczba rozegranych spotkań, Pkt = Liczba zdobytych punktów, W = Wygrane, WpD = Wygrane po dogrywce lub karnych, PpD = Porażki po dogrywce lub karnych, P = Porażki, G+ = Gole strzelone, G- = Gole stracone, +/- = bilans bramek

     Drużyna awansowała do fazy pucharowej.

     Drużyna utrzymała się w elicie.

     Drużyna spadła do pierwszej dywizji.

3 maja 2013 Francja   2:6   Słowacja Hartwall Areena, Helsinki
3 maja 2013 Finlandia   4:3 pd.   Niemcy Hartwall Areena, Helsinki
4 maja 2013 Stany Zjednoczone   5:3   Austria Hartwall Areena, Helsinki
4 maja 2013 Rosja   6:0   Łotwa Hartwall Areena, Helsinki
4 maja 2013 Finlandia   2:0   Słowacja Hartwall Areena, Helsinki
5 maja 2013 Francja   3:1   Austria Hartwall Areena, Helsinki
5 maja 2013 Niemcy   1:4   Rosja Hartwall Areena, Helsinki
5 maja 2013 Łotwa   1:4   Stany Zjednoczone Hartwall Areena, Helsinki
6 maja 2013 Niemcy   2:3   Słowacja Hartwall Areena, Helsinki
6 maja 2013 Finlandia   3:1   Francja Hartwall Areena, Helsinki
7 maja 2013 Austria   6:3   Łotwa Hartwall Areena, Helsinki
7 maja 2013 Rosja   5:3   Stany Zjednoczone Hartwall Areena, Helsinki
8 maja 2013 Austria   0:2   Niemcy Hartwall Areena, Helsinki
8 maja 2013 Stany Zjednoczone   4:1   Finlandia Hartwall Areena, Helsinki
9 maja 2013 Rosja   1:2   Francja Hartwall Areena, Helsinki
9 maja 2013 Słowacja   3:5   Łotwa Hartwall Areena, Helsinki
10 maja 2013 Słowacja   1:2 pk.   Austria Hartwall Areena, Helsinki
10 maja 2013 Rosja   2:3   Finlandia Hartwall Areena, Helsinki
11 maja 2013 Stany Zjednoczone   4:2   Francja Hartwall Areena, Helsinki
11 maja 2013 Finlandia   7:2   Austria Hartwall Areena, Helsinki
11 maja 2013 Niemcy   2:0   Łotwa Hartwall Areena, Helsinki
12 maja 2013 Stany Zjednoczone   3:0   Niemcy Hartwall Areena, Helsinki
12 maja 2013 Słowacja   1:3   Rosja Hartwall Areena, Helsinki
13 maja 2013 Łotwa   3:1   Francja Hartwall Areena, Helsinki
13 maja 2013 Austria   4:8   Rosja Hartwall Areena, Helsinki
14 maja 2013 Słowacja   4:1   Stany Zjednoczone Hartwall Areena, Helsinki
14 maja 2013 Francja   2:3 pd.   Niemcy Hartwall Areena, Helsinki
14 maja 2013 Łotwa   2:3 pd.   Finlandia Hartwall Areena, Helsinki

Faza pucharowaEdytuj

Ćwierćfinały Półfinały Finał
                   
16 maja 2013 - Helsinki        
   Finlandia 4
18 maja 2013 - Sztokholm
   Słowacja 3  
   Finlandia 0
16 maja 2013 - Sztokholm
     Szwecja 3  
   Kanada 2
19 maja 2013 - Sztokholm
   Szwecja 3  
   Szwecja 5
16 maja 2013 - Sztokholm
     Szwajcaria 1
   Szwajcaria 2
18 maja 2013 - Sztokholm
   Czechy 1  
   Szwajcaria 3 Mecz o 3. miejsce
16 maja 2013 – Helsinki
     Stany Zjednoczone 0  
   Rosja 3    Finlandia 2
   Stany Zjednoczone 8      Stany Zjednoczone 3
19 maja 2013 - Sztokholm


ĆwierćfinałyEdytuj

16 maja 2013 Rosja   3:8   Stany Zjednoczone Hartwall Areena, Helsinki
16 maja 2013 Szwajcaria   2:1   Czechy Ericsson Globe, Sztokholm
16 maja 2013 Finlandia   4:3   Słowacja Hartwall Areena, Helsinki
16 maja 2013 Kanada   2:3 pk.   Szwecja Ericsson Globe, Sztokholm

PółfinałyEdytuj

18 maja 2013 Finlandia   0:3   Szwecja Ericsson Globe, Sztokholm
18 maja 2013 Szwajcaria   3:0   Stany Zjednoczone Ericsson Globe, Sztokholm

Mecz o trzecie miejsceEdytuj

19 maja 2013 Finlandia   2:3 pk.   Stany Zjednoczone Ericsson Globe, Sztokholm

FinałEdytuj

19 maja 2013 Szwecja   5:1   Szwajcaria Ericsson Globe, Sztokholm

StatystykiEdytuj

Stan po zakończeniu turnieju. Źródło: IIHF.com

Zawodnicy z polaEdytuj

Gole
Lp. Zawodnik Mecze Gole
1.   Ilja Kowalczuk 8 8
2.   Petri Kontiola 10 8
3.   Steven Stamkos 8 7
4.   Paul Stastny 10 7
5.   Lauris Dārziņš 7 5
6.   Aleksandr Radułow 8 5
7.   Loui Eriksson 10 5
7.   Nino Niederreiter 10 5
7.   Reto Suri 10 5
Asysty
Lp. Zawodnik Mecze Asysty
1.   Craig Smith 10 10
2.   Petri Kontiola 10 8
2.   Paul Stastny 10 8
4.   Roman Kukumberg 8 7
5.   Juhamatti Aaltonen 10 7
6.   Jakub Voráček 8 6
7.   Janne Pesonen 9 6
8.   Justin Faulk 10 6
8.   Martin Plüss 10 6
Punktacja kanadyjska
Lp. Zawodnik Mecze Gole As. Pkt
1.   Petri Kontiola 10 8 8 16
2.   Paul Stastny 10 7 8 15
3.   Craig Smith 10 4 10 14
4.   Ilja Kowalczuk 8 8 5 13
5.   Steven Stamkos 8 7 5 12
6.   Juhamatti Aaltonen 10 4 7 11
7.   Aleksandr Radułow 8 5 5 10
8.   Loui Eriksson 10 5 5 10
9.   Henrik Sedin 4 4 5 9
10.   Roman Josi 10 4 5 9
Punktacja kanadyjska obrońców
Lp. Zawodnik Mecze Gole As. Pkt
1.   Roman Josi 10 4 5 9
2.   Jewgienij Miedwiediew 8 2 5 7
3.   Justin Faulk 10 0 6 6
Zwycięskie gole
Lp. Zawodnik Mecze Gole
1.   Juhamatti Aaltonen 10 4
2.   Steven Stamkos 8 3
3. dziewięciu zawodników 2
Klasyfikacja +/-
Lp. Zawodnik Mecze +/-
1.   Matt Hunwick 10 +9
2.   Julien Vauclair 10 +8
3.   Anton Biełow 8 +8
4.   Mathias Seger 10 +8
5.   Dienis Dienisow 8 +8
6.   Paul Stastny 10 +7
7.   Brian Campbell 8 +7
8.   Henrik Tallinder 10 +7
9.   Erik Gustafsson 10 +7
Minuty kar
Lp. Zawodnik Mecze Minuty
1.   Mārtiņš Cipulis 7 29
2.   Ilja Kowalczuk 8 29
3.   Daniel Welser 6 27
4.   Armands Bērziņš 7 27
4.   Luke Schenn 7 27
6.   Janne Pesonen 9 27
7.   Alexander Edler 2 25
8.   Andreas Martinsen 7 25
9.   Erik Johnson 10 20

Zwycięskie gole = oznacza gol zdobyty jako ostatni przez drużynę wygrywającą mecz przy wyniku korzystniejszym o jedną bramkę (np. drugi gol przy wyniku 2:1) lub gol zdobyty przez drużynę wygrywającą przewyższający liczbę bramek przeciwnika o jeden (np. czwarta bramka przy wyniku 6:3).
Klasyfikacja +/- = zestawienie punktujące zawodników przebywających na lodzie w momencie padającego gola; punkt dodatni uzyskuje zawodnik, będący na lodzie w chwili zdobycia gola przez jego drużynę, punkt ujemny otrzymuje gracz będący na lodzie w chwili utracenia gola przez jego drużynę.

Klasyfikacje bramkarzyEdytuj

Zestawienie uwzględnia bramkarzy, którzy rozegrali minimum 40% łącznego czasu gry swoich zespołów. Źródło: IIHF.com

Skuteczność interwencji
Lp. Zawodnik Mecze %
1.   Jhonas Enroth 7 95,63
2.   John Gibson 5 95,12
3.   Mike Smith 4 94,44
4.   Rob Zepp 5 94,12
5.   Ondřej Pavelec 5 93,75
6.   Antti Raanta 7 92,79
7.   Wital Bialinski 5 92,52
8.   Kristers Gudļevskis 4 92,50
9.   Martin Gerber 6 92,31
10.   Lars Haugen 6 91,46
Średnia goli straconych ma mecz
Lp. Zawodnik Mecze #
1.   Jhonas Enroth 7 1,15
2.   Ondřej Pavelec 5 1,42
3.   Devan Dubnyk 4 1,48
4.   John Gibson 5 1,56
5.   Mike Smith 4 1,65
6.   Rob Zepp 5 1,79
7.   Martin Gerber 6 1,81
8.   Antti Raanta 7 2,09
9.   Simon Nielsen 4 2,19
10.   Ilja Bryzgałow 4 2,20
Najmniej straconych goli
Lp. Zawodnik Mecze Gole
1.   Devan Dubnyk 4 6
2.   Ondřej Pavelec 5 7
3.   Mike Smith 4 7
Mecze bez straty gola
Lp. Zawodnik Mecze #
1.   Jhonas Enroth 7 3
2.   Rob Zepp 5 2
3. czterech zawodników 1
Liczba obronionych strzałów
Lp. Zawodnik Mecze Obrony
1.   Bernhard Starkbaum 7 202
2.   Antti Raanta 7 193
3.   Jhonas Enroth 7 175

Uwaga 1: Absolutną skuteczność interwencji 100,00% osiągnął jako jedyny Czech Pavel Francouz, jednak rozegrał jedynie czas gry 7 min. 6 sek.
Uwaga 1: Bramkarz Szwajcarii Reto Berra osiągnął skuteczność interwencji 96,72% i średnią goli straconych na mecz 1,00, jednak nie został uwzględniony w głównej klasyfikacji, jako że rozegrał 39.68% czasu gry swojej reprezentacji (łącznie zagrał cztery mecze, czyli 240 minut gry).

 
Roman Josi – MVP turnieju

Wyróżnienia indywidualneEdytuj

Składy medalistówEdytuj

Klasyfikacja końcowaEdytuj

 
Spotkanie sztabu i zawodników reprezentacji Szwecji z mieszkańcami Sztokholmu (20 maja 2013)
Msc. Reprezentacja
    Szwecja
    Szwajcaria
    Stany Zjednoczone
4   Finlandia
5   Kanada
6   Rosja
7   Czechy
8   Słowacja
9   Niemcy
10   Norwegia
11   Łotwa
12   Dania
13   Francja
14   Białoruś
15   Austria
16   Słowenia
Spadek do I Dywizji Grupy A w 2014:   Austria,   Słowenia
Awans do turnieju MŚ Elity w 2014:   Kazachstan,   Włochy

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj