Muchamed Asimow

Muchamed Sajfitdinowicz Asimow (ros. Мухамед Сайфитдинович Асимов, tadż. Муҳаммад Осимӣ, Muhammad Osimi, ur. 25 sierpnia 1920 w Chodżencie, zm. 29 lipca 1996 w Duszanbe) – radziecki i tadżycki filozof, kulturolog, orientalista i polityk.

Muchamed Asimow (Muchammad Osimi)
Муҳаммад Осимӣ (Мухамед Асимов)
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1920
Chodżent
Data i miejsce śmierci 29 lipca 1996
Duszanbe
Zawód, zajęcie filozof, polityk
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonej Gwiazdy Order „Znak Honoru”

ŻyciorysEdytuj

W 1941 ukończył studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uzbeckiego Uniwersytetu Państwowego, 1941–1946 służył w Armii Czerwonej, później był kolejno starszym wykładowcą, kierownikiem katedry i zastępcą dyrektora Leninabadzkiego Państwowego Instytutu Pedagogicznego, od 1945 należał do WKP(b). Od 1952 do 1955 studiował na aspiranturze Akademii Nauk Społecznych przy KC WKP(b)/KPZR. Od 1956 do grudnia 1962 był rektorem Tadżyckiego Instytutu Politechnicznego, od 21 grudnia 1962 do 15 lipca 1965 sekretarzem KC Komunistycznej Partii Tadżykistanu i jednocześnie od grudnia 1962 do 1965 przewodniczącym Komitetu Kontroli Partyjno-Państwowej KC KPT i Rady Ministrów Tadżyckiej SRRR i zastępcą przewodniczącego Rady Ministrów Tadżyckiej SRR, 26 maja 1965 został akademikiem Akademii Nauk Tadżyckiej SRR w dziedzinie filozofii. Od 26 maja 1965 do 6 maja 1988 był prezesem Akademii Nauk Tadżyckiej SRR, w 1970 uzyskał stopień doktora nauk filozoficznych, a 1972 profesora, 26 listopada 1974 został członkiem-korespondentem Akademii Nauk ZSRR (filozofia). Od maja 1988 był członkiem Prezydium Akademii Nauk Tadżyckiej SRR, później przewodniczącym Towarzystwa Kontaktów Kulturalnych z Narodami Perskojęzycznymi za Granicą, był też honorowym akademikiem Akademii Nauk Republiki Afganistanu. Został zamordowany w Duszanbe.

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

BibliografiaEdytuj