Otwórz menu główne

Obwód miński

jednostka administracyjna

Obwód miński (biał. Мінская во́бласць, trb. Minskaja wobłasć, ros. Минская область) – obwód Białorusi leżący w jej centralnej części kraju. Stolicą obwodu jest Mińsk.

miński
Мінская вобласць
Минская область
Obwód
Ilustracja
Krajobraz obwodu mińskiego
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Białoruś
Siedziba Mińsk
Kod ISO 3166-2 BY-MI
Zarządzający Siamion Szapira
Powierzchnia 40 200 km²
Populacja (2015)
• liczba ludności

1 416 100[1]
• gęstość 35 os./km²
Nr kierunkowy +375-17
Kod pocztowy 222 xxx, 223 xxx
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba rejonów 22
Liczba sielsowietów 307
Położenie na mapie Białorusi
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Portal Białoruś
Budynek Komitetu Wykonawczego Obwodu Mińskiego

DemografiaEdytuj

Liczba ludności:

  • 1998: 1 566 200
  • 1999: 1 559 000 (808 000 miejska, 751 000 wiejska)[2]
  • 2003: 1 513 900
  • 2006: 1 466 000
  • 2007: 1 461 800
  • 2008: 1 458 500
  • 2009: 1 422 000 (788 000 miejska, 634 000 wiejska)[2]
  • 1 stycznia 2010: 1 418 900 (787 400 miejska, 631 500 wiejska)[3]
  • 1 stycznia 2011: 1 411 500[4]
  • 1 maja 2011: 1 409 500[5]

MediaEdytuj

Podział administracyjnyEdytuj

Rejony:

  1. Berezyński (Berezyna) Бярэзінскі (Biarezinski)
  2. Borysowski (Borysów) Барысаўскі (Barysaŭski)
  3.   Czerwieński (Czerwień) Чэрвеньскі (Červieński)
  4.   Dzierżyński (Dzierżyńsk) Дзяржынскі (Dziaržynski)
  5.   Klecki (Kleck) Клецкі (Klecki)
  6.   Kopylski (Kopyl) Капыльскі (Kapylski)
  7.   Krupski (Krupki) Крупскі (Krupski)
  8.   Lubański (Lubań) Любаньскі (Lubański)
  9.   Łohojski (Łohojsk) Лагойскі (Łahojski)
  10.   Miński (Mińsk) Мiнскі (Minski)
  11.   Miadziolski (Miadzioł) Мядзельскі (Miadzielski)
  12.   Mołodeczański (Mołodeczno) Маладзечанскі (Maładziečanski)
  13.   Nieświeski (Nieśwież) Нясьвіскі (Niaśvicki)
  14.   Puchowicki (Maryjna Górka) Пухавіцкі (Puchavicki)
  15.   Słucki (Słuck) Слуцкі (Słucki)
  16.   Smolewicki (Smolewicze) Смалявіцкі (Smalavicki)
  17.   Soligorski (Soligorsk) Салігорскі (Salihorski)
  18.   Starodoroski (Stare Dorogi) Старадарожскі (Staradarožski)
  19.   Stołpecki (Stołpce) Стаўбцоўскі (Staŭbcoŭski)
  20.   Uździeński (Uzda) Уздзенскі (Uzdzienski)
  21.   Wilejski (Wilejka) Вялейскі (Vialejski)
  22.   Wołożyński (Wołożyn) Валожынскі (Vałožynski)

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stan na 1 lipca 2015 roku: Национальный статистический комитет Республики Беларусь: О демографической ситуации в январе – июне 2015 г. (ros.). [dostęp 2015-08-03].
  2. a b Предварительные итоги переписи населения Республики Беларусь 2009 года (ros.). Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi. [dostęp 2010-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-11)].
  3. Czislennost′ nasielenija po Riespublikie Biełaruś, obłastiam i g. Minsku (tysiacz czełowiek) na 1 janwaria 2010 goda (ros.). Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi. [dostęp 2011-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-18)].
  4. Czislennost′ nasielenija po obłastiam i g. Minsku (ros.). Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi. [dostęp 2011-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-07)].
  5. O diemograficzeskoj situacyi za janwar′ – apriel′ 2011 g. (ros.). Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi. [dostęp 2011-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-10)].