Otwórz menu główne

Owczary (powiat gorlicki)

wieś w województwie małopolskim
Ten artykuł dotyczy wśi w powiecie gorlickim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Owczary (d. Rychwałd do 1946 r.) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Sękowa.

Owczary
Owczary
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat gorlicki
Gmina Sękowa
Sołectwo Owczary
Liczba ludności (2009) 251
Strefa numeracyjna (+48) 18
Kod pocztowy 38-307
Tablice rejestracyjne KGR
SIMC 0464946
Położenie na mapie gminy Sękowa
Mapa lokalizacyjna gminy Sękowa
Owczary
Owczary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Owczary
Owczary
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Owczary
Owczary
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorlickiego
Owczary
Owczary
Ziemia49°35′48″N 21°10′10″E/49,596667 21,169444
Wnętrze cerkwi w Owczarach.

Integralne części miejscowości: Dół, Góra, Kozylów[1].
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa nowosądeckiego.

ToponimiaEdytuj

Nazwa wsi pochodzi od niemieckiego słowa Reichwald bogaty las; wielki szmat lasów. Pierwotnie była to wieś niemiecka (zob. Głuchoniemcy). W średniowieczu nie do końca ustalono postać nazwy miejscowości, była oddawana w formie jako Reichwald 1404, Richwald (1404), de Richwald (1426), Richwald (1581). Po drugiej wojnie światowej na skutek działań KUNM została zmieniona urzędowo na Owczary[2].

HistoriaEdytuj

Wieś została ponownie lokowana na prawie wołoskim w 1417[3][4].

ZabytkiEdytuj

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[5]

Cerkiew greckokatolicka pw. Opieki BogarodzicyEdytuj

Cerkiew greckokatolicka pw. Opieki Bogarodzicy (Opieki Matki Bożej) – wybudowana w 1653 r. Jest to cerkiew trójdzielna, konstrukcji zrębowej, nad nawą i prezbiterium oddzielne dachy, potrójnie łamane uskokowo, kolejno przechodzące w smukłe wieżyczki. Prezbiterium i nawę nakrywają kopuły namiotowe. Obecne prezbiterium wzniesione zostało w 1710 roku, a wieża w 1783. Wewnątrz cenne wyposażenie cerkiewne z XVII, XVIII i XIX wieku. Ściany ozdobione polichromią z 1938 roku. Znajduje się tam również barokowy ikonostas oraz barokowe ołtarze boczne[6]. W 1994 roku obiekt otrzymał prestiżową nagrodę Prix Europa Nostra za wzorowo prowadzone prace konserwatorskie. Cerkiew ozdobiona jest polichromią figuralno-ornamentalną z 1938 roku. Ikony z ikonostasu pochodzą z 1712 i 1756 roku. Dwa barokowe ołtarze boczne: lewy ikona Matki Boskiej z Dzieciątkiem, prawy z podobizną św. Mikołaja. W prezbiterium mały ołtarzyk z ikoną Chrystusa Nauczającego[7]

Cerkiew znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa małopolskiego. W 2013 została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wraz z innymi drewnianymi cerkwiami w Polsce i na Ukrainie.

Szlaki turystyczneEdytuj

  •   od cerkwi do cmentarza nr 70 (szlak cmentarny)

PrzypisyEdytuj

  1. GUS. Rejestr TERYT
  2. Kazimierz Rymut. Nazwy miejscowe dawnego powiatu Bieckiego s. 42
  3. Roman Reinfuss, Śladami Łemków, Wydawnictwo PTTK Kraj, Warszawa 1990, s. 10, ISSN 83-7005-238-X
  4. Marek Okoń, Beskidy część wschodnia, Wydawnictwo PTTK Kraj, Kraków 1987, s. 47, ISSN 83-7005-099-9
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-09-30.
  6. G. i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-61444-15-2​, ss.122-124
  7. Paweł Kutaś „Szlak Architektury Drewnianej w Małopolsce”, Zakrzów 2013, ​ISBN 978-83-60941-50-8​, ss. 92-93

Linki zewnętrzneEdytuj