Paragonit

Paragonitminerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy mik. Należy do grupy minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.

Paragonit
ParagoniteWithGarnet 3392.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny glinokrzemian sodu i glinu
NaAl2[(OH, F)2/AlSi3O10]
Twardość w skali Mohsa 2-2,5
Przełam nierówny
Łupliwość doskonała jednokierunkowa
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,76-2,88 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa bezbarwny, srebrzysty w odcieniach
Rysa biała
Połysk perłowy

Nazwa pochodzi od gr. paragein = wprowadzać w błąd; przez długi czas był błędnie uważany za odmianę talku.

CharakterystykaEdytuj

WłaściwościEdytuj

Zazwyczaj tworzy niewielkie kryształy o pokroju płytkowym. Występuje w skupieniach łuskowych, blaszkowych, zbitych (cossait). Jest giętki, sprężysty, przezroczysty. Wyglądem przypomina muskowit, czasami talk. Jego identyfikacja wymaga zastosowania metod rentgenowskich lub wykonania szczegółowej analizy chemicznej.

WystępowanieEdytuj

Składnik skał metamorficznych, łupkach mikowych, gnejsie, żyłach kwarcu. Współwystępuje z dystenem, staurolitem, muskowitem, chlorytem, andaluzytem, korundem.

Przykładowe miejsca występowania:

ZastosowanieEdytuj

  • interesuje kolekcjonerów,
  • po zmieleniu służy jako posypka do papy,
  • jest wypełniaczem środków ochrony roślin.

Zobacz teżEdytuj

lepidolit, flogopit, muskowit, serycyt.

BibliografiaEdytuj

  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
  • A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geolog. 1965 r
  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993 r.
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r.

Linki zewnętrzneEdytuj