Otwórz menu główne

Flogopit – pospolity minerał skałotwórczy z gromady krzemianów zaliczany do grupy mik.

Flogopit
PhlogopiteMonteSommaIII.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny zasadowy glinokrzemian potasu i magnezu (KMg3(OH, F)2AlSi3O10)
Twardość w skali Mohsa 2–2,5
Przełam nierówny, blaszkowy
Łupliwość doskonała
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,75–2,97 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żółta, czerwonobrązowa
Rysa biała
Połysk perłowy, metaliczny

WłaściwościEdytuj

Tworzy pokaźnych rozmiarów kryształy tabliczkowe lub płytkowe podobne do biotytu, jednak od niego jaśniejsze. Jest giętki, sprężysty, przezroczysty. Często zawiera igiełkowe wrostki rutylu. Wykazuje obecność baru, żelaza, manganu, chromu.

WystępowanieEdytuj

Stanowi składnik różnych skał metamorficznych i magmowych. Często powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych i metasomatycznych. Współwystępuje z: kalcytem, dolomitem, diopsydem, antofyllitem, chlorytem. Występuje w utworach pneumatolitycznych, pegmatytach.

Miejsca występowania: Finlandia – Pargas, Szwecja – Aker, Szwajcaria – Campolungo, Włochy – Fassata, Novara, Crevola Kanada – ogromne kryształy z Sydenham w Ontario, Madagaskar, Rosja, Czechy – Hermanov (słynne hermanowskie kule), Rosja – okolice Jeziora Bajkał, Tommot na Płaskowyżu Ałdańskim, Kowdor na Półwyspie Kolskim (największe dotąd znalezione kryształy), Ural (ujednoznacznienie), Brazylia – Minas Gerais.

W Polsce – znany z Dolnego Śląska – okolice Strzelina, Góry Izerskie, Góry Złote, Masyw Śnieżnika.

ZastosowanieEdytuj

podobne jak muskowitu:

  • minerał o wybitnych walorach kolekcjonerskich,
  • znajduje zastosowanie w elektronice,
  • doskonały izolator elektryczny,
  • po sproszkowaniu używany jako posypka do papy,
  • używany jako wypełniacz środków ochrony roślin.

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj