Otwórz menu główne

Parsowo

wieś w województwie zachodniopomorskim

Parsowo (do 1945 r. niem.: Parsow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Biesiekierz.

Parsowo
Pałac w Parsowie
Pałac w Parsowie
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat koszaliński
Gmina Biesiekierz
Liczba ludności (2005) 304
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 76-039
Tablice rejestracyjne ZKO
SIMC 0303730
Położenie na mapie gminy Biesiekierz
Mapa lokalizacyjna gminy Biesiekierz
Parsowo
Parsowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parsowo
Parsowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Parsowo
Parsowo
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koszalińskiego
Parsowo
Parsowo
Ziemia54°05′37″N 15°58′21″E/54,093611 15,972500

Według danych z 31 grudnia 2005 r. wieś miała 304 mieszkańców[1].

Parsowo to miejscowość o charakterze turystycznym. Pobliski zabytkowy kościół. W okolicach Parsowa rośnie również ok. 200-letni dąb szypułkowy o obwodzie 7 m. i wysokości 23 m.[potrzebny przypis]

Obecnie na terenie wsi znajduje się punkt biblioteczny oraz świetlica wiejska, przy której działa zespół taneczny „Deja vu”. Organizowane są tu przedsięwzięcia kulturalne, szkolenia i spotkania mieszkańców.[potrzebny przypis]

HistoriaEdytuj

Siedziba rycerska i wieś Parsowo wymieniona została po raz pierwszy w dokumencie księcia Kazimierza I z 1172 roku. W XIII wieku Parsowo przeszło w posiadanie rodziny rycerskiej von Parsow (do 1658 roku), następnie w ręce starego rodu pomorskiego von Heydenbreck.

W latach 1764-1772 cały majątek stopniowo odkupił Fryderyk Wilhelm von Gerlach, którego pomnik nagrobny zachował się w ruinach rodowego cmentarza (cmentarz obecnie w części odbudowany).

Zespół pałacowo-parkowyEdytuj

Obecny wygląd zespołu pałacowo-parkowego Parsowo zawdzięcza kolejnym potomkom rodu von Gerlach. Po 1974 roku rozpoczęto remont obiektu. Obecnie pałac pełni funkcję Domu Pomocy Społecznej dla osób starszych, przewlekle chorych somatycznie. Na pomysł założenia w tym pałacu Domu Pomocy Społecznej wpadł Anselm Młodzik, założyciel i wieloletni dyrektor placówki. Dzięki niemu powstał DPS, który również dzięki niemu został wyremontowany i oddany do użytku w listopadzie 1992 roku. W 2008 roku po śmierci dyrektora, dom dostał imię Anselma Alojzego Młodzika. W parku przy pałacu rośnie buk zwyczajny czerwonolistny i jesion wyniosły, które liczą sobie ok. 170 lat, a także 200-letnie trzy zrośnięte jodły pospolite i 250-letni cis pospolity.

PrzypisyEdytuj