Otwórz menu główne

Piotr Iwaszkiewicz

polski historyk, dyplomata

Piotr Iwaszkiewicz (ur. 2 grudnia 1959 w Lublinie) – polski filolog klasyczny i dyplomata, ambasador RP w Uzbekistanie od 23 października 2015.

Piotr Iwaszkiewicz
Data i miejsce urodzenia 2 grudnia 1959
Lublin
Ambasador RP w Uzbekistanie
Okres od 23 października 2015
Poprzednik Marian Przeździecki

ŻyciorysEdytuj

W 1984 ukończył filologię klasyczną na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie studiów działał w opozycji demokratycznej, przewodniczył Samorządowi Studentów Wydziału Historycznego UW (1980–1983). Uczestniczył w podziemnej działalności wydawniczej. Uhonorowany nagrodą Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Członek NSZZ „Solidarność” (1981–1992). Autor tłumaczeń z greckiego i łaciny oraz 2 książek[1][2].

Od 1984 do 1992 był wykładowcą w Instytucie Historycznym UW historii wczesnego chrześcijaństwa oraz literatury bizantyjskiej i późnorzymskiej. Od 1992 w MSZ. W 1993 ukończył Akademię Dyplomatyczną RFN. W MSZ pracował jako specjalista do spraw wschodnich, rozwiązywania konfliktów i praw człowieka. W 1994 został członkiem grupy rozpoznawczej KBWE w Armenii i Górskim Karabachu. Od 1996 do 1998 szef Press and Public Relations Office Misji OBWE w Gruzji. Od 1999 do 2000 w Biurze OBWE w Aszchabadzie jako Human Rights and Media Officer[1][2].

W 2001 został chargé d’affaires ambasady RP w Tbilisi i Erywaniu. Od 2003 do 2005 zastępca ambasadora RP w Ałmaty. Od 2006 do 2007 zastępca dyrektora Departamentu Polityki Wschodniej MSZ. W 2009 zorganizował i prowadził biuro regionalne PERN w Baku. Od 2010 w MSZ odpowiedzialny za stosunki dwustronne z Białorusią. Od maja 2011 do czerwca 2012 dyrektor Departamentu Współpracy Rozwojowej. Zorganizował polską misję medyczną podczas wojny domowej w Misracie. Od czerwca 2012 naczelnik Wydziału Azji Środkowej i Kaukazu Południowego. Od 23 października 2015 ambasador RP w Uzbekistanie; listy uwierzytelniające na ręce prezydenta Uzbekistanu Isloma Karimova złożył 25 czerwca 2016[3]. Akredytowany jest także w Tadżykistanie[1][2].

Ojciec sześciorga dzieci[1].

Publikacje książkoweEdytuj

  • Do Ziemi Świętej: najstarsze opisy pielgrzymek do Ziemi Świętej (IV-VIII w.), Kraków: WAM - Księża Jezuici, 1996.
  • Władcy i wodzowie starożytności: słownik, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1998.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Ambasador, taszkent.msz.gov.pl [dostęp 2018-12-09].
  2. a b c Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 192/, www.sejm.gov.pl, 9 września 2015 [dostęp 2018-12-09].
  3. Вручены верительные грамоты, old.prezident.uz, 29 czerwca 2016 [dostęp 2019-06-30] (ros.).