Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu

Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazuobszar chronionego krajobrazu położony w południowej części województwa małopolskiego.

Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu
obszar chronionego krajobrazu
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Data utworzenia 1 października 1997
Akt prawny Rozporządzenie Nr 27 Wojewody Nowosądeckiego z 1.10.1997 r. (Dz. Urz. Woj. Now. z 1997 r. Nr 43/97 poz. 147)
Powierzchnia 364 176 ha
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu”
Ziemia49°35′N 20°26′E/49,583333 20,433333

Obszar został utworzony 1 października 1997 na terenie ówczesnego województwa nowosądeckiego na podstawie Rozp. Nr 27 Woj. Nowosądeckiego z 1.10.1997 r. (Dz. Urz. Woj. Now. z 1997 r. Nr 43/97 poz. 147). Akty normatywne aktualizujące funkcjonowanie obszaru wydawane były w 2006[1], 2012[2] i 2013[3]. Zajmuje powierzchnię 364 176 hektarów[1][2].

PołożenieEdytuj

Obejmuje następujące obszary geograficzne: Beskid Makowski, Beskid Niski, Beskid Orawsko-Podhalański, Beskid Sądecki, Beskid Wyspowy, Działy Orawskie, Gorce, Kotlina Orawsko-Podhalańska, Kotlina Rabczańska, Kotlina Sądecka, Pasmo Babiogórskie, Pieniny, Pogórze Ciężkowickie, Pogórze Jasielskie, Pogórze Rożnowskie, Pogórze Spisko-Gubałowskie oraz Rów Podtatrzański[1].

Tereny wchodzące w skład Południowomałopolskiego Obszar Chronionego Krajobrazu położone są na terenach powiatów gorlickiego, limanowskiego, myślenickiego, nowosądeckiego, nowotarskiego, suskiego i tatrzańskiego[2].

Charakterystyka krajobrazuEdytuj

Obszar stanowi obszar węzłów i korytarzy ekologicznych i jest bezpośrednią otuliną lub dodatkową strefą ochronną dla wybitnej wartości obiektów przyrodniczych. Znajdują się na nim cenne zróżnicowane ekosystemy leśne takie jak ekosystem rzeki Białki, kompleksy torfowisk orawskich czy izolowane skałki Pasa Skalic Nowotarskich i Spiskich[1][2].

Na terenie OChK znajdują się następujące obszary chronione w ramach sieci Natura 2000: Babia Góra, Beskid Niski, Biała Tarnowska, Czarna Orawa, Dolina Białki, Gorce, Górny Dunajec, Lubogoszcz, Luboń Wielki, Łabowa, Łąki koło Kasiny Wielkiej, Łososina, Małe Pieniny, Na Policy, Nawojowa, Niedzica, Ochotnica, Ostoja Gorczańska, Ostoja Magurska, Ostoja Popradzka, Ostoje Nietoperzy Beskidu Wyspowego, Ostoje Nietoperzy Okolic Bukowca, Ostoje Nietoperzy Powiatu Gorlickiego, Pasmo Policy, Pieniny, Podkowce w Szczawnicy, Polana Biały Potok, Raba z Mszanką, Środkowy Dunajec z dopływami, Tatry, Torfowiska Orawsko-Nowotarskie, Tylmanowa, Uroczysko Łopień, Wisłoka z dopływami, Źródliska Wisłoki[1].

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj