Otwórz menu główne

Polina Władimirowna Gelman (ros. Полина Владимировна Гельман, ur. 24 października 1919 w Berdyczowie, zm. 29 listopada 2005 w Moskwie) – radziecka żołnierka, Bohater Związku Radzieckiego (1946).

Polina Gelman
Поли́на Ге́льман
Ilustracja
podpułkownik lotnictwa podpułkownik lotnictwa
Data i miejsce urodzenia 24 Października 1919
Berdyczów
Data i miejsce śmierci 29 listopada 2005
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1941–1957
Siły zbrojne Wojskowe Siły Powietrzne
Jednostki tzw. Nocne wiedźmy
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order LeninaOrder Czerwonego SztandaruOrder Czerwonego SztandaruOrder Wojny Ojczyźnianej I klasyOrder Czerwonej GwiazdyOrder Czerwonej GwiazdyMedal „Za Zasługi Bojowe”Medal „Za obronę Kaukazu”Medal „Za Wyzwolenie Warszawy”Medal Weterana Pracy

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się w rodzinie żydowskiej. Od 1920 mieszkała z rodziną w Homlu, gdzie do 1938 skończyła 10 klas szkoły, później do 1941 studiowała na Wydziale Historycznym Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. Od października 1941 służyła w Armii Czerwonej, w lutym 1942 skończyła kursy szturmanów (nawigatorów) przy wojskowej lotniczej szkole pilotów w Engelsie, od maja 1942 do maja 1945 brała udział w wojnie z Niemcami w 588 nocnym lotniczym pułku bombowym/46 gwardyjskim nocnym lotniczym pułku bombowym, w którym została szefem łączności. Od maja do lipca 1942 walczyła na Froncie Południowym, od lipca do września 1942 Północno-Kaukaskim, od września 1942 do stycznia 1943 w składzie Północnej Grupy Wojsk Frontu Zakaukaskiego, od stycznia do listopada 1943 ponownie na Froncie Północno-Kaukaskim, od listopada 1943 do maja 1944 w składzie Samodzielnej Armii Nadmorskiej, a od czerwca 1944 do maja 1945 na 2 Froncie Białoruskim. Uczestniczyła w bitwie o Kaukaz, wyzwoleniu Kubania, kerczeńsko-eltigeńskiej operacji desantowej, operacji krymskiej, operacji białostockiej, osowieckiej, mławsko-elbląskiej, pomorskiej i berlińskiej. Wykonała 857 lotów bojowych. Po wojnie do października 1945 służyła jako szef łączności pułku bombowego w Północnej Grupie Wojsk stacjonującej w Polsce, w 1951 ukończyła Wojskowy Instytut Języków Obcych, w którym następnie pracowała, 1953-1956 kierowała biblioteką Wydziału Wojskowego przy Moskiewskim Instytucie Finansowym, w październiku 1956 została przeniesiona do rezerwy w stopniu majora. W latach 1959-1962 była tłumaczką w Centralnym Instytucie Komsomolskim, a 1962-1990 wykładowcą katedry ekonomii politycznej w Instytucie Nauk Społecznych, od 1970 w stopniu kandydata nauk ekonomicznych, następnie docenta. W 2000 otrzymała stopień podpułkownika. Została pochowana na Cmentarzu Nowodziewiczym.

OdznaczeniaEdytuj

I inne.

BibliografiaEdytuj