Pseudodracontium N.E.Br. – rodzaj roślin zielnych, wieloletnich geofitów ryzomowych, należący do rodziny obrazkowatych, liczący 7 gatunków występujących na Półwyspie Indochińskim. Nazwa naukowa rodzaju została utworzona za pomocą pochodzącego z języka greckiego przedrostka ψευδής (pseudos – fałszywy), dodanego do nazwy rodzaju roślin z rodziny obrazkowatych Dracontium i odnosi się do rzekomego podobieństwa obu rodzajów roślin[5].

Pseudodracontium
Ilustracja
Pseudodracontium lacourii
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

żabieńcowce

Rodzina

obrazkowate

Podrodzina

Aroideae

Rodzaj

Pseudodracontium

Nazwa systematyczna
Pseudodracontium N.E.Br.
J. Bot. 20: 193 (1882)
Typ nomenklatoryczny

Pseudodracontium anomalum N.E.Br. (=P. lacourii) (Linden & André) N.E.Br.[3][4]

Morfologia

edytuj
Pokrój
Średniej wielkości rośliny zielne.
Łodyga
Podziemna, spłaszczona i kulista, bulwa pędowa.
Liście
Rośliny tworzą od jednego do kilku liści właściwych o złożonej blaszce. Wzniesiony ogonek, tworzący u nasady krótką pochwę, rozgałęzia się na trzy pierzastozłożone osie, składające się z kilku listków. Niekiedy na środkowej osi osadzony jest pojedynczy listek, całobrzegi lub falisto wcięty. Użyłkowanie pierwszorzędowe równoległe, niemal proste, schodzące się do żyłki marginesowej.
Kwiaty
Rośliny jednopienne, o kwiatostanie typu kolbiastego pseudancjum. Pochwa kwiatostanu wzniesiona, łódkokształtna, krótko zwinięta u nasady. Kolba siedząca, krótsza od pochwy, z wyrostkiem pokrytym prątniczkami. Wyrostek kolby oddzielony od fragmentu pokrytego kwiatami płodnymi nagą szczeliną. kwiaty męskie, leżące na kolbie bezpośrednio po kwiatach żeńskich, 3-6-pręcikowe, wolne lub niekiedy kolumnowato zrośnięte, luźno położone. Pręciki maczugokształtne. Pylniki jajowate lub niemal okrągłe, otwierające się przez dwa małe, równowąskie, niemal szczytowe szczeliny. Zalążnie ścieśnione, jajowate do kulistych, jednokomorowe, jednozalążkowe. Zalążki anatropowe, powstające z bazalnie położonego łożyska. Szyjki słupka niemal niewidoczne. Znamiona słupka dyskowate.
Owoc
Owocostan składa się z eliptycznych jagód[6][7][8][9].
Gatunki podobne
Od blisko spokrewnionego rodzaju dziwidło różni się odseparowaniem wyrostka kolby od strefy kwiatów płodnych nagą szczeliną. Rodzaj dziwidło jest parafiletyczny wobec rodzaju Pseudodracontium[10]. Inne źródło[11] podaje, że oba rodzaje stanowią klad monofiletyczny, a rodzaj Pseudodracontium został lub zostanie włączony do Amorphophallus.
Genetyka
Liczba chromosomów 2n = 26[9].

Systematyka

edytuj

Rodzaj należy do plemienia Thomsonieae i podrodziny Aroideae z rodziny obrazkowatych[2][12].

Gatunki[4]

Przypisy

edytuj
  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. a b Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2016-11-02] (ang.).
  3. Index Nominum Genericorum. [dostęp 2010-05-29]. (ang.).
  4. a b Govaerts R: World Checklist of Pinellia. The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew, 2006. [dostęp 2010-05-30]. (ang.).
  5. Umberto Quattrocchi: CRC world dictionary of plants names: common names, scientific names, eponyms, synonyms, and etymology. Boca Raton: CRC Press, 1999. ISBN 0-8493-2673-7.
  6. N.E. Brown. Four new genera of Aroideae. „Journal of botany, British and foreign”. 20, 1882. (ang.). 
  7. A. Engler: Araceae. W: A. Engler, K. Prantl: Die Natürlichen Pflanzenfamilien nebst ihren Gattungen und wichtigeren Arten... T. 2. Leipzig: 1889. (niem.).
  8. A. Engler. Araceae-Lasioideae. „Das Pflanzenreich”. 48, 1911. A. Engler. Leipzig: Wilhelm Engelmann Verlag. 
  9. a b S.J. Mayo, J. Bogner, P.C. Boyce: Araceae. W: Klaus Kubitzki (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. T. IV: Flowering Plants. Monocotyledons: Alismatanae and Commelinanae (except Gramineae). Berlin Heidelberg: Springer, 1998, s. 26–73. ISBN 3-540-64061-4. (ang.).
  10. G.B.J Grob, B. Gravendeel, M.C.M. Eurlings i W.L.A. Hetterscheid. Phylogeny of the tribe Thomsonieae (Araceae) based on chloroplast matK and trnL intron sequences. „Systematic botany”. 27 (3), s. 453–467. Kent, OH: American Society of Plant Taxonomists. ISSN 0363-6445. (ang.). 
  11. Raymond van der Ham, Gijs Grob, Wilbert Hetterscheid, Wim Star & Bertie Joan van Heuven: Notes on the genus Amorphophallus (Araceae) – 13. Evolution of pollen ornamentation and ultrastructure in Amorphophallus and Pseudodracontium. 2007. [dostęp 2012-10-13]. (ang.).
  12. L.I. Cabrera et al. Phylogenetics relationships of aroids and duckweeds (Araceae) inferred from coding and noncoding plastid DNA. „American Journal of Botany”. 95(9), s. 1153–1165, 2008. 

Linki zewnętrzne

edytuj