Otwórz menu główne

Radziki Małe

wieś w województwie kujawsko-pomorskim

Radziki Małewieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Wąpielsk. Znajduje się tutaj wąskotorowa stacja kolejowa, przez którą przebiega, nieczynna od maja 1991 r., 30-kilometrowa linia Dobre-Brodnica. Stację zbudowano w roku 1926[2].

Radziki Małe
Ruiny pałacu w Radzikach Małych - front
Ruiny pałacu w Radzikach Małych - front
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat rypiński
Gmina Wąpielsk
Liczba ludności (III 2011) 254[1]
Strefa numeracyjna (+48) 56
Kod pocztowy 87-337
Tablice rejestracyjne CRY
SIMC 0850419
Położenie na mapie gminy Wąpielsk
Mapa lokalizacyjna gminy Wąpielsk
Radziki Małe
Radziki Małe
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Radziki Małe
Radziki Małe
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Radziki Małe
Radziki Małe
Położenie na mapie powiatu rypińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu rypińskiego
Radziki Małe
Radziki Małe
Ziemia53°10′07″N 19°18′09″E/53,168611 19,302500

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 254 mieszkańców[1]. Jest szóstą co do wielkości miejscowością gminy Wąpielsk.

Spis treści

ZabytkiEdytuj

 
Pałac w Radzikach Małych – tył

W połowie XVIII wieku wieś należała do Józefa Pląskowskiego (ok. 1700-1773). Po jego śmierci, wieś przejął jego syn, kanonik Ksawery Pląskowski. Według innych źródeł, jego brat kanonik poznański Andrzej miał także być współwłaścicielem miejscowości[3].

W tym czasie powstał tu pałac, którego ruiny istnieją do dziś. W kilku pomieszczeniach zachowały się polichromie ze scenami polowań. Obiekt wpisano do rejestru zabytków nieruchomych 12 kwietnia 1989 pod nr A/639.

Bracia wznieśli także w Radzikach Małych kaplicę, a na terenie pałacu Andrzej zbudował drugą, prywatną kaplicę[4].

Przez jakiś czas właścicielem Radzik Małych miał być Ignacy Pląskowski (zm. 1833). Przed 1825 rokiem wieś nabył landrat Grąbczewski z Torunia[3].

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. portal Ogólnopolska Baza Kolejowa
  3. a b Piotr Gałkowski: Genealogia Ziemiaństwa Ziemi Dobrzyńskiej XIX - XX wieku. Rypin: Wydawnictwo Muzeum Ziemi Dobrzyńskiej, 1997. ISBN 83-904001-1-1. [dostęp 2019-04-29].
  4. Michał Marian Grzybowski. Katolickie kaplice dworski oraz miejsca kultu innowierców na Mazowszu w drugiej połowie XVIII wieku [c.d.] : materiały źródłowe z wizytacji kościelnych. „Studia Płockie”. 13, s. 262-293, 1985. Płock: Płocki Instytut Wydawniczy. ISSN 0137-4362.