Rezerwat przyrody Bukowe Zdroje im. Profesora Tadeusza Dominika

Rezerwat przyrody Bukowe Zdroje im. Profesora Tadeusza Dominikarezerwat leśny o powierzchni 221,28 ha[1], utworzony 30 maja 1956[2] (początkowo na powierzchni 216,28 ha, w 1964 zmniejszony do 207,9 ha, powiększony w 2005 r.), w województwie zachodniopomorskim, w północno-zachodniej części Szczecińskiego Parku Krajobrazowego „Puszcza Bukowa”, graniczącego poprzez autostradę A6 od zachodu z Podjuchami i od północy z osiedlem Bukowym. W większości znajduje się na gruntach gminy Stare Czarnowo, jedynie 2,63 ha powierzchni objęte jest granicami miasta Szczecin[3]. Rezerwat nazwany został na cześć szczecińskiego mykologa – Tadeusza Dominika[4].

Bukowe Zdroje
im. Profesora Tadeusza Dominika
Ilustracja
rezerwat widoczny z Drogi Chojnowskiej
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Mezoregion Wzgórza Bukowe
Data utworzenia 30 maja 1956
Akt prawny M.P. z 1956 r. nr 54, poz. 592
Powierzchnia 221,28 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Stare Czarnowo
Mapa konturowa gminy Stare Czarnowo, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Bukowe Zdroje”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Bukowe Zdroje”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Bukowe Zdroje”
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa konturowa powiatu gryfińskiego, blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Bukowe Zdroje”
Ziemia53°21′15″N 14°38′00″E/53,354167 14,633333

Cel ochronyEdytuj

Celem ochrony jest zachowanie ze względów przyrodniczych, naukowych i dydaktycznych cech i procesów naturalnych dla wyróżniającego się dużymi walorami biocenotycznymi oraz estetycznymi kompleksu buczyn, łęgów i olsów, kształtującego się w warunkach dużego urozmaicenia rzeźby terenu i warunków siedliskowych[3]. Na terenie rezerwatu 31 pomników przyrody: 27 dębów o obwodach 170-390 cm, 3 buki (170-230 cm obw.) oraz głaz narzutowy Szwedzki Kamień[5].

CharakterystykaEdytuj

Największy rezerwat w Puszczy Bukowej chroniący dobrze wykształcone buczyny żyzne (Galio odorati-Fagetum) z kostrzewą leśną (Festuca altissima) w runie, łęgi (w tym subatlantyckie łęgi jesionowe i jesionowo-olszowe) oraz kwaśne dąbrowy i buczyny (Luzulo pilosae-Fagetum). Obejmuje tereny silnie zróżnicowane pod względem siedliskowym o bardzo zróżnicowanej rzeźbie terenu. Z północy na południe przecina ten obszar głęboka dolina Chojnówki z typowo wykształconym łęgiem jesionowym ze stanowiskami turzycy zgrzebłowatej (Carex strigosa), gatunku znanego w kraju tylko z kilku stanowisk poza Puszczą Bukową. Przy wyciekach u stóp stoków występuje buczyna źródliskowa (zbiorowisko Fagus sylvatica-Mercurialis perennis) z kilkoma gatunkami storczykowatych i rzadką stokłosą gałęzistą (Bromus ramosus). Stoki wzniesień pokrywa buczyna żyzna, kwaśna i dąbrowy[6].

Występują tu następujące rośliny chronione: jarząb brekinia (Sorbus torminalis), buławnik wielkokwiatowy (Cephalanthera damasonium), buławnik czerwony (Cephalanthera rubra), kruszczyk szerokolistny (Epipactis helleborine), gnieźnik leśny (Neottia nidus-avis), przylaszczka pospolita (Hepatica nobilis). Natomiast spośród roślin zagrożonych i rzadkich rozpoznano takie jak: czartawa pośrednia (Circaea intermedia), żywiec cebulkowy (Dentaria bulbifera), turzyca zgrzebłowata (Carex strigosa), przytulia leśna (Galium sylvaticum), przetacznik górski (Veronica montana), skrzyp zimowy (Equisetum hyemale), zachyłka oszczepowata (Phegopteris connectilis), kokorycz wątła (Corydalis intermedia).

Znakowane szlaki turystyczneEdytuj

Warto zobaczyćEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rezerwat przyrody Bukowe Zdroje im. Profesora Tadeusza Dominika. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-01-05].
  2. Zarządzenie Ministra Leśnictwa Nr 219 z 30 maja 1956. „Monitor Polski”. 54, poz. 592, 28 czerwca 1956 (pol.). 
  3. a b Rozporządzenie Nr 29/2005 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 24 października 2005. „Dziennik Urzędowy Województwa Zachodniopomorskiego”. 87, poz. 1779, 10 listopada 2005. Urząd Wojewódzki w Szczecinie (pol.). 
  4. Janusz Blaszkowski: Professor Tadeusz Dominik (pol.). Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie. [dostęp 2012-10-06].
  5. Antoni Adamczak, Bogdan Kucharski: Okolice Szczecina. Przewodnik turystyczny. Warszawa: Wydawnictwo PTTK "Kraj", 2000, s. 110, seria: Na szlaku. ISBN 83-7005-424-2.
  6. Leksykon Puszczy Bukowej W. Lipniackiego → Bukowe Zdroje. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-16)].

BibliografiaEdytuj