Otwórz menu główne

Rodzina książęca von Ratibor und Corvey

Rodzina książęca von Ratibor und Corvey – boczna linia rodu Hohenlohe-Schillingsfürst wywodzącego się z niemieckiego arystokratycznego rodu Hohenlohe.

Rodzina książęca von Ratibor und Corvey
Herb Rodzina książęca von Ratibor und Corvey
Tytuły Herzog von Ratibor, Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst
Założyciel Wiktor I Maurycy von Ratibor
Obecna głowa Wiktor V Marcin von Ratibor
Rok założenia 15 października 1840 r.
Pochodzenie etniczne niemieckie
Dynastia macierzysta Hohenlohe

HistoriaEdytuj

 
Siedziba rodowa w Rudach
 
Siedziba rodowa w Corvey

Oba małżeństwa landgrafa Wiktora Amadeusza von Hessen-Rothenburg były bezdzietne, dlatego za namową drugiej żony, Elżbiety zu Hohenlohe-Langenburg przekazał swój majątek jej dwóm siostrzeńcom – Wiktorowi i Klodwigowi, książętom zu Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst. Wiktor jako pierworodny syn otrzymał księstwo raciborskie i sekularyzowane opactwo Corvey, natomiast Klodwig majątek w Hesji[1][2].

15 października 1840 Wiktor złożył hołd królowi pruskiemu, Fryderykowi Wilhelmowi IV, który nadał mu godność książęcą[1][2][3]. Wiktor I miał prawo od tej pory tytułować się jako książę von Ratibor i książę von Corvey, a jego pełne nazwisko brzmiało: Wiktor I Maurycy Karol Franciszek 1. Herzog von Ratibor und 1. Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst[2][3][4]. 19 kwietnia 1845 poślubił księżniczkę Amélie zu Fürstenberg[4]. Pod koniec panowania Wiktora I majątek książąt raciborskich stanowiło opactwo w Corvey, a także grunty w powiatach raciborskim, rybnickim, gliwickim i oleskim o łącznej powierzchni ponad 32,5 tys. hektarów. Za sprawą pierwszego księcia raciborskiego siedzibą rodu stało się byłe opactwo cystersów w Rudach[3]. Dziedzictwo Wiktora przekształcone zostało w ordynację, która od tej pory stanowiła niezbywalny i niepodzielny majątek rodowy. W całości przechodził on na jednego spadkobiercę, zazwyczaj pierworodnego syna. 30 stycznia 1893 zmarł Wiktor I Maurycy, a nowym księciem von Ratibor został Wiktor II Amadeusz[5].

Wiktor II Amadeusz został drugim księciem von Ratibor w wieku 46 lat, a jego pełne nazwisko brzmiało: Wiktor II Amadeusz 2. Herzog von Ratibor und 2. Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst. Po małżeństwie z hrabianką Marią von Breunner-Enkevoirth, które zostało zawarte 19 czerwca 1877, Wiktor II uzyskał prawo przyjęcia dla swoich następców nazwiska swojej żony, Breunner-Enkevoirth[5][4]. W związku z tym faktem następcy Wiktora II mieli możliwość dziedziczenia majątków tego rodu w Austrii, w tym zamku Grafenegg. 8 czerwca 1910 córka Wiktora, Agata Karolina poślubiła księcia pruskiego z dynastii Hohenzollernów, Fryderyka Wilhelma[4]. Wiktor II zmarł 9 sierpnia 1923, a kolejnym księciem został Wiktor III August[5].

Wiktor III August został trzecim księciem von Ratibor w wieku 44 lat, a jego pełne nazwisko brzmiało: Wiktor III August Maria 3.Herzog von Ratibor, 3. Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst-Breunner-Enkevoirth. 19 listopada 1910 poślubił księżnę Elżbietą zu Öttingen-Öttingen und Öttingen-Spielberg[4]. 12 lutego 1916 urodził im się syn pierworodny, Wiktor IV Albrecht[5][4]. Spośród sześciorga dzieci mieli jeszcze jednego syna, urodzonego 23 października 1920 Franciszka I Albrechta[5]. W 1926 Franciszek I został adoptowany przez swoją ciotkę Klementynę von Metternich-Sándor, która nie doczekała się własnych dzieci. W ten oto sposób Franciszek, który nie był pierworodnym Wiktora III dziedziczył dobra w Austrii i na Węgrzech po ciotce. Franciszek przyjął także nazwisko po ciotce[6].

18 września 1939 pod Modlinem zginął książę następca, Wiktor IV. W związku z tym po śmierci Wiktora III, 11 listopada 1945, kolejnym księciem został książę Franciszek[6]. Franciszek I stał się czwartym księciem von Ratibor w wieku 25 lat, a jego pełne nazwisko brzmiało Franciszek I Albrecht Maksymilian Wolfgang Józef Tadeusz Maria Metternich-Sándor 4.Herzog von Ratibor, 4. Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst-Breunner-Enkevoirth[4][6]. 2 października 1962 poślubił hrabiankę Izabellę zu Salm-Reifferscheidt-Krautheim und Dyck. Franciszek I zmarł 25 czerwca 2009, a kolejnym księciem został jego pierworodny syn, Wiktor V Marcin[4].

Wiktor V Marcin został piątym księciem von Ratibor w wieku 45 lat, a jego pełne nazwisko brzmi: Viktor V Martin Metternich-Sándor 5. Herzog von Ratibor, 5. Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst-Breunner-Enkevoirth[4].

TytulaturaEdytuj

Tytuł Herzog von Ratibor und Fürst von Corvey przysługiwał jedynie pierworodnemu synowi, pozostali mogli się tytułować Prinz von Ratibor und Corvey, a córki Prinzessin von Ratibor und Corvey[2][3][5]. Książę, któremu przysługiwał tytuł Herzog von Ratibor mógł także posługiwać się intytulacją Wasza Książęca Mość (niem. Seine Durchlaucht)[2][3]. Również w wyniku ożenku kolejnym książętom raciborskim dodawano kolejne człony nazwisk po kądzieli[3]. W rodzinie książęcej von Ratibor pierworodny syn otrzymywał zawsze imię Wiktor i był także księciem następcą (niem. Erbprinz). Po śmierci panującego księcia książę następca otrzymywał tytuły Herzog von Ratibor i Fürst von Corvey[5].

Książęta von Ratibor und CorveyEdytuj

Okres panowania Imię księcia Portret księcia Rodzice Data i miejsce urodzin Data i miejsce śmierci Informacje dodatkowe
15 października 1840 – 30 stycznia 1893 Wiktor I Maurycy Karol Franciszek 1. Herzog von Ratibor, 1. Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst   Franciszek Józef Karol Konrad zu Hohenlohe-Schillingsfürst, Konstancja zu Hohenlohe-Langenburg 10 lutego 1818 w Langenburgu 30 stycznia 1893 w Rudach Poślubił 19 kwietnia 1845 w Donaueschingen księżną Amélie zu Fürstenberg
30 stycznia 1893 –
9 sierpnia 1923
Wiktor II Amadeusz 2. Herzog von Ratibor, 2.Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst   Wiktor I Maurycy, Amélie zu Fürstenberg 6 września 1847 w Rudach 9 sierpnia 1923 w Corvey Poślubił 19 czerwca 1877 w Wiedniu hrabinę Marię von Breunner-Enkevoirth
9 sierpnia 1923 –
11 listopada 1945
Wiktor III August Maria 3.Herzog von Ratibor, 3.Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst-Breunner-Enkevoirth   Wiktor II Amadeusz, Maria von Breunner-Enkevoirth 2 lutego 1879 w Rudach 11 listopada 1945 w Corvey Poślubił 19 listopada 1910 w Monachium księżną Elżbietę zu Öttingen-Öttingen und Öttingen-Spielberg
5 listopada 1920 –
25 czerwca 2009
Franciszek I Albrecht Maksymilian Wolfgang Józef Tadeusz Maria Metternich-Sándor 4.Herzog von Ratibor, 4.Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingfűrst-Breunner-Enkervoith   Wiktor III August, Elżbieta zu Öttingen-Öttingen und Öttingen-Spielberg 5 listopada 1920 w Raciborzu 25 czerwca 2009 w Cetonie Poślubił 2 października 1962 w Nadrenii hrabinę Izabellę zu Salm-Reifferscheidt-Krautheim und Dyck
25 czerwca 2009 –
obecnie
Wiktor V Marcin Metternich-Sándor 5.Herzog von Ratibor, 5.Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst-Breunner-Enkervoith Franciszek I Albrecht, Izabella zu Salm-Reifferscheidt-Krautheim und Dyck 28 marca 1964 w Wiedniu Poślubił 15 maja 1998 w Heiligenkreuz Aleksandrę von Wohlgemuth

GenealogiaEdytuj

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Konstancja zu Hohenlohe-Langenburg
(1792–1847)
 
 
 
Franciszek Józef zu Hohenlohe-Schillingsfürst
(1787–1841)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Eliza Adeljada zu Hohenlohe-Schillingsfürst
(1831–1920)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Teresa Amelia zu Hohenlohe-Schillingsfürst
(1816–1891)
 
Amelia zu Fürstenberg
(1821–1899)
 
Wiktor I Maurycy von Ratibor
(1818-1893)
 
Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst
(1819–1901)
 
Filip Ernest zu Hohenlohe-Schillingsfürst
(1820–1845)
 
Amelia Adelajda zu Hohenlohe-Schillingsfürst
(1821–1902)
 
Gustaw Adolf zu Hohenlohe-Schillingsfürst
(1823–1896)
 
Józef zu Hohenlohe-Schillingsfürst
(1824–1827)
 
Konstantyn Wiktor zu Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst
(1828–1896)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Amelia
(1846–1847)
 
Elżbieta
(1851–1928)
 
 
Franciszek
(1849–1925)
 
Maria Agnieszka zu Solms-Baruth
(1856–1941)
 
Egon Maurycy
(1853–1896)
 
Leopoldyna von Lobkowicz
(1867–1936)
 
Ernest
(1857–1891)
 
Ernestina Arborio di Gattinara
(1866–1934)
 
 
Karol Egon
(1873–1945)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Breunner-Enkevoirth
(1856–1929)
 
Wiktor II Amadeusz von Ratibor
(1847–1923)
 
 
Maria
(1854–1928)
 
Maria-Amelia
(1888–1956)
 
Rudolf Alojzy Hoyos
(1863–1940)
 
 
Egon
(1886–1939)
 
Franciszka Grimaud d'Orsay
(1857–1919)
 
Maksymilian Karol
(1856–1924)
 
 
Małgorzata
(1863–1940)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Gabriela zu Windisch-Grätz
(1898–1992)
 
Hans Konstantyn
(1882–1948)
 
 
Agata Karolina
(1888–1960)
 
Friedrich Wilhelm Wiktor Hohenzollern
(1880–1925)
 
Luiza
(1893–1893)
 
 
Maurycy Franciszek
(1890–1972)
 
Elżebieta Puschner
(1898–1968)
 
 
Maria Teresa
(1896–1966)
 
Hugo von Reischach
(??–1934)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wiktor IV Albrecht von Ratibor
(1916–1939)
 
Małgorzata Eleonora
(1894–1973)
 
 
Wiktor III August von Ratibor
(1879–1945)
 
Elżbieta zu Öttingen-Öttingen und Öttingen-Spielberg
(1896–1976)
 
Aleksander
(1894–1915)
 
 
Elżbieta
(1922)
 
Ernest Zobel
(1917–1972)
 
 
Henry Leonhard
(1903–??)
 
Francisco Lopez de Carrizosa y Girona
(1896–1938)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Edmondo Lasalle y Garcia Mayen
(??–1975)
 
Maria Agata
(1911–1971)
rozwód w 1951
 
 
Zofia Agata
(1912–1981)
 
Friedrich III Leopold Praschma
(1900–2000)
 
Adela von Caro
(1899–1974)
rozwód w 1925
 
Ernest Paweł
(1891–1947)
 
Consuelo Eyre
(1909–1985)
 
 
Wiktoria Luiza
(1893–1982)
 
José Elduayen y Ximenez de Sandoval
(1893–1954)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Assunta Calice
(1977)>
 
Eleonora Maria
(1914–1993)
 
 
Klementyna Gabriela
(1918)
rozwód w 1948
 
Anton von Croÿ
(1909–1976)</small
 
Fernando José Kreis-Ghana
(1954)
 
 
Egon Maria
(1923–1989)
 
Irmela Leutrum von Ertringen
(1937)
 
 
Małgorzata Maria
(1894–1940)
 
Maksymilian von Galen
(1892–1960)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Filip Stanisław
(1976)
 
Franciszek I Albrecht von Ratibor
(1920–2009)
 
Izabella zu Salm-Reifferscheidt-Krautheim und Dyck
(1939)
 
Stefan Aloysius
(1968)
 
Andrea Huberta
(1960)
 
 
Mikołaj Aleksander
(1962)
 
Jeanette Kraehe
(1966)
 
 
Elżbieta Karolina
(1895–1962)
 
Ernest von Wolkenstein
(1879–1955)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Anna-Christine von Oswald
(1973)
 
Benedykt Krystian
(1971)
 
 
Tassilo Ferdynand
(1965)
 
Clarissa zu Törring-Jettenbach
(1965)
 
Aleksander Maria
(1965)
 
Simone Engelke
(1973)
 
Karolina Marcella
(2002)
 
Maria Luiza
(2000)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lupus Franziskus
(2003)
 
Wiktor V Marcin von Ratibor
(1964)
 
Alexandra von Wohlgemuth
(1969)
 
Karolina Margita
(2000)
 
Grzegorz
(2002)
 
Wit
(2004)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Cecylia
(2000)
 
Anna Klementyna
(2002)
 
Wiktor
(2004)
 
Hugo
(2007)
 

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Muzyczne pejzaże pogranicza polsko-czeskiego. Krzanowice-Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW, 2005, s. 17. ISBN 83-89802-07-4.
  2. a b c d e Paweł Newerla: Dzieje Raciborza i jego dzielnic. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW, 2008, s. 33. ISBN 978-83-89802-73-6.
  3. a b c d e f Muzyczne pejzaże pogranicza polsko-czeskiego. Krzanowice-Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW, 2005, s. 18. ISBN 83-89802-07-4.
  4. a b c d e f g h i Genealogia rodziny książęcej von Ratibor und Corvey (ang.). [dostęp 3 listopada 2010].
  5. a b c d e f g Paweł Newerla: Dzieje Raciborza i jego dzielnic. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW, 2008, s. 34. ISBN 978-83-89802-73-6.
  6. a b c Paweł Newerla: Dzieje Raciborza i jego dzielnic. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW, 2008, s. 35. ISBN 978-83-89802-73-6.

BibliografiaEdytuj