Otwórz menu główne

Romuald Bobrzak (ur. 6 lutego 1928, zm. 27 września 2012) – polski inżynier, radny, działacz społeczny.

Romuald Bobrzak
Ilustracja
Fotografia nagrobna Romualda Bobrzaka
Data urodzenia 6 lutego 1928
Data śmierci 27 września 2012
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Sanoku
Narodowość polska
Pracodawca Autosan
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż Zasługi
Odznaka „Zasłużony dla Sanoka”
Nagrobek Romualda Bobrzaka

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 6 lutego 1928. Uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po wojnie od 1945 pracował w warsztatach PKP w Łowiczu, następnie po odbyciu służby wojskowej w latach 1948–1950 osiadł w Sanoku. Wstąpił do PZPR[1]. W Sanoku był najpierw zatrudniony w Komitecie Powiatowym PZPR, a od 1952 w Kopalnictwie Naftowym. Ukończył studia wyższe z tytułem magistra inżyniera. Od 1966 był zatrudniony w Sanockiej Fabryce Autobusów „Autosan” w Sanoku kolejno jako kierownik sekcji gospodarki cieplnej w dziale głównego energetyka, kierownik wydziału kotłowni, wydziału remontowego w oddziale fabryki w Zasławiu, kierownik wydziału produkcyjnego, przygotowania inwestycji, samodzielnego oddziału wykonawstwa inwestycji, służby budowlano-instalacyjnej, kierownika wydziału budowlano-instalacyjnego pionu inwestycji. W swojej dziedzinie współpracował przy pracach w SZPG „Stomil” Sanok, a także w pracach na obszarze miasta: m.in. był kierownikiem prac remontowych Schodów Franciszkańskich, wykonania alejek w parku miejskim, prac technicznych przy torze łyżwiarskim „Błonie”, koordynatorem robót przy budowie przedszkola w dzielnicy Posada[2]. Pełnił funkcję przewodniczącego Samorządu Mieszkańców Komitetu Obwodowego nr 8. W niepełnym wymiarze godzin był zatrudniony jako nauczyciel w Zespole Szkół Ekonomicznych w Sanoku[3].

Był radnym Miejskiej Rady Narodowej (MRN) w Sanoku; wybrany w 1954 (w 1956 wsparł zarzuty, po których ze stanowiska odszedł przewodniczący prezydium MRN Kazimierz Surman), dwukrotnie nie przyjmował zaproponowanego stanowiska sekretarza prezydium MRN, w tym w 1957[4]. Zasiadał w Konferencji Samorządu Robotniczego w Sanoku[5].

Przed 1985 odszedł na emeryturę[6]. Był żonaty, miał trzy córki. Zmarł 27 września 2012[7][8]. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950-1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 150, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  2. Bogumiła Koszela. Czekamy na przedszkole. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, nr 24 (224) z 1–10 września 1981. 
  3. Grono pedagogiczne. W: Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 313. ISBN 83-903469-0-7.
  4. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950-1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 146, 150, 162, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  5. Obradowała VIII KSR. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, 2, 3, nr 22 (115) z 1–10 sierpnia 1978. 
  6. Wiesław Koszela. W przedwyborczym klimacie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, nr 29 (356) z 10–20 października 1985. 
  7. Jezus zaprasza nas do życia. Zmarli 2012. „Góra Przemienienia”, s. 4, nr 45 (484) z 4 listopada 2012. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. 
  8. Podsumowanie roku 2012. Zmarli 2012. „Góra Przemienienia”, s. 12, nr 54 (493) z 6 stycznia 2013. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. 
  9. W 150-lecie Sanockiej Fabryki Autobusów „Autosan”. „Nowiny”, s. 5, nr 106 z 31 maja 1982. 
  10. Odznaczenia państwowe i regionalne dla pracowników SFA. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, nr 3 (237) z 10–20 czerwca 1982. 
  11. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950-1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 218, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  12. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950-1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 288, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 

BibliografiaEdytuj