Otwórz menu główne

Sługocice (gmina Tomaszów Mazowiecki)

wieś w województwie łódzkim

Sługocicewieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tomaszów Mazowiecki.

Sługocice
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat tomaszowski
Gmina Tomaszów Mazowiecki
Sołectwo Sługocice
Strefa numeracyjna (+48) 44
Kod pocztowy 97-200[1]
Tablice rejestracyjne ETM
SIMC 0553727
Położenie na mapie gminy wiejskiej Tomaszów Mazowiecki
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Tomaszów Mazowiecki
Sługocice
Sługocice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sługocice
Sługocice
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Sługocice
Sługocice
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tomaszowskiego
Sługocice
Sługocice
Ziemia51°29′34,30″N 20°07′22,74″E/51,492861 20,122983

Były wsią biskupstwa włocławskiego w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku[2]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa piotrkowskiego.

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Sługocice[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
1041432 Karczunek część wsi

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka o Sługocicach pochodzi z XV wieku. Dkładna data to 1412 rok. Została zasiedlona w wyniku rozrastania się Brzustowa. W 1634 roku Sługocice posiadały 8 łanów użytkowanych przez 12 kmieci i 1 karczmę.

W latach 1886-1904 mieszkał w Sługocicach Błażej Stolarski – polski działacz społeczny i polityczny, jeden z przywódców ruchu ludowego, publicysta.

Rezerwat SługociceEdytuj

Rezerwat Sługocice utworzono w 1984 roku, o powierzchni 8,57 ha. Chroni żywiec dziewięciolistny – gatunek bardzo rzadki na niżu, którego ojczyzną są górskie lasy bukowe. Roślinę tę można zauważyć tylko wczesną wiosną (w kwietniu), gdy kwitnie biało-seledynowymi kwiatami, później znikają nawet liście. Jest to jeden z najmniejszych rezerwatów w Polsce Środkowej. Położony jest na południe od wsi Ciebłowice, przy drodze z Tomaszowa Mazowieckiego do Opoczna.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 112.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].