Otwórz menu główne

Sam Cooke

afro-amerykański kompozytor i piosenkarz

Sam Cooke (ur. 22 stycznia 1931, zm. 11 grudnia 1964 Los Angeles[1]) - amerykański kompozytor i piosenkarz. Uznawany za twórcę gatunku soul.

Sam Cooke
Ilustracja
Pseudonim Dale Cooke
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1931
Stany Zjednoczone (Clarksdale)
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 1964
Stany Zjednoczone (Los Angeles)
Instrumenty pianino, gitara
Gatunki R&B, soul, gospel
Zawód muzyk, wokalista, kompozytor
Aktywność 1950-1964
Wydawnictwo Specialty, Keen, RCA
Powiązania The Soul Stirrers
Bobby Womack
Johnnie Taylor

W 1986 Sam Cooke został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[2].

DyskografiaEdytuj

  • 1958 Sam Cooke
  • 1958 Encore
  • 1959 Hit Kit
  • 1959 Tribute to the Lady - Billie Holiday
  • 1960 Hits of the Fifties
  • 1960 Cooke's Tour [live]
  • 1960 I Thank God
  • 1960 Swing Low
  • 1960 The Wonderful World of Sam Cooke
  • 1961 My Kind of Blues
  • 1962 Twistin' the Night Away
  • 1963 Mr. Soul
  • 1963 Night Beat
  • 1963 Live at the Harlem Square Club, 1963
  • 1964 Sam Cooke at the Copa [live]
  • 1964 Ain't That Good News
  • 1964 Soul Stirrers
  • 1965 Shake
  • 1965 Try a Little Love
  • 1968 The Man Who Invented Soul
  • 1968 Right On
  • 1970 The 2 Sides of Sam Cooke
  • 1975 Sam Cooke Interprets Billie Holiday
  • 1979 When I Fall in Love

ŚmierćEdytuj

 
Grób piosenkarza

Został zastrzelony przez Berthę Franklin, recepcjonistkę motelu, w którym nocował. Na wpół nagi piosenkarz zażądał ujawnienia personaliów kobiety, z którą zameldował się w motelu, a która uciekła z jego ubraniem. Kiedy odmówiono ujawnienia tych danych, wściekły chwycił i przewrócił recepcjonistkę, która jednak wyrwała się i w samoobronie go zastrzeliła. Według wersji uciekinierki próbował ją zgwałcić i uciekając w popłochu zabrała omyłkowo także jego ubranie, jednak niespójności w jej zeznaniach sugerują, że być może świadomie poszła z nim do pokoju, a potem go okradła kiedy wyszedł do toalety. Recepcjonistka została uniewinniona, jako działająca w warunkach obrony koniecznej. Musiała potem ukrywać się przed grożącymi jej śmiercią fanami piosenkarza, w końcu wywalczyła 30000 dolarów rekompensaty od jego rodziny za napaść i straty moralne[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Sam Cooke | Biography, Albums, Streaming Links | AllMusic, www.allmusic.com [dostęp 2017-11-26] (ang.).
  2. Sam Cooke: inducted in 1986 (ang.). The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-07-01].
  3. Peter Guralnick: Dream Boogie: The Triumph of Sam Cooke. Little, Brown and Company, 2005, s. 9. ISBN 0-316-37794-5.