Otwórz menu główne

Sergiusz (Woskriesienski)

Sergiusz, imię świeckie Dmitrij Nikołajewicz Woskriesienski (ur. 26 października 1897 w Moskwie, zm. 28 kwietnia 1944) – metropolita Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Sergiusz
Dmitrij Woskriesienski
Egzarcha Krajów Bałtyckich
Ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 26 października 1897
Moskwa
Data śmierci 28 kwietnia 1944
Egzarcha Krajów Bałtyckich
Okres sprawowania 1941–1944
Metropolita wileński
Okres sprawowania 1941–1944
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia wileńska i litewska
Śluby zakonne 1922
Prezbiterat 1922
Chirotonia biskupia 29 października 1933
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 października 1933
Miejscowość Moskwa
Miejsce Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego
Konsekrator Sergiusz
Współkonsekratorzy Serafin (Cziczagow), Pitirim (Kryłow), Jan (Sokołow), Jan (Szyrokow), Innocenty (Kłodiecki)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie kapłana prawosławnego. Ukończył akademię duchowną w rodzinnej Moskwie, jednak nie zdecydował się od razu na wstąpienie do stanu duchownego. Ostatecznie decyzję o wstąpieniu do monasteru podjął w wieku 25 lat, zostając posłusznikiem w Monasterze Daniłowskim w Moskwie. Śluby zakonne złożył trzy lata później, w tym samym roku zostając hieromnichem. W 1930 na polecenie przełożonych opuścił monaster i pracował w soborze w mieście Oriechowo-Zujewo, a następnie w Sokolnikach. Od 1931 był redaktorem naczelnym dziennika wydawanego przez Patriarchat Moskiewski. W 1933 otrzymał godność archimandryty; w październiku tego samego roku otrzymał godność biskupa pomocniczego eparchii moskiewskiej z tytułem biskupa kołomieńskiego. Już w 1933 został biskupem bronnickim, zaś w lutym 1936 biskupem dmitrowskim. W 1937 został mianowany arcybiskupem, zaś rok później otrzymał za zasługi dla Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego prawo noszenia krzyża na kłobuku.

W marcu 1941 został mianowany egzarchą Łotwy i Estonii oraz metropolitą Wilna i całej Litwy. Zorganizował prowizoryczne kursy zastępujące naukę w seminarium duchownym przy monasterze Świętego Ducha w Wilnie, którego był przełożonym z racji objęcia katedry wileńskiej. Prowadził rozmowy z duchownymi prawosławnymi niezależnych cerkwi na Łotwie i w Estonii w celu ich powrotu pod jurysdykcję patriarchy Moskwy. 28 kwietnia 1944, po odprawieniu Świętej Liturgii w cerkwi Świętego Ducha w Wilnie metropolita, udający się samochodem do Rygi, został zamordowany po drodze przez nieznanych sprawców. O jego śmierć podejrzewane było NKWD, z racji wyraźnie antystalinowskich poglądów metropolity, wyrażanych publicznie i w rozmowach z metropolitą Sergiuszem (Stragorodzkim). Pochowany w Rydze w pobliżu cerkwi Opieki Matki Bożej.

BibliografiaEdytuj