Solec-Zdrój

wieś w województwie świętokrzyskim

Solec-Zdrójwieś uzdrowiskowa w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Solec-Zdrój[3], na łagodnym wzniesieniu na skraju Wyżyny Małopolskiej i Kotliny Sandomierskiej nad rzeką Rzoską, 17 km na południowy wschód od Buska-Zdroju.

Solec-Zdrój
wieś
Ilustracja
Łazienki w parku zdrojowym
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat buski
Gmina Solec-Zdrój
Liczba ludności (2011) 865[1]
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 28-131[2]
Tablice rejestracyjne TBU
SIMC 0271035
Położenie na mapie gminy Solec-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Solec-Zdrój
Solec-Zdrój
Solec-Zdrój
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Solec-Zdrój
Solec-Zdrój
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Solec-Zdrój
Solec-Zdrój
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu buskiego
Solec-Zdrój
Solec-Zdrój
Ziemia50°21′59″N 20°53′13″E/50,366389 20,886944
Strona internetowa
Solec, litografia Henryka Waltera, 1858
Sanatorium Świt
Kościół św. Mikołaja
Późnorenesansowy pomnik nagrobny z drugiej połowy XVI wieku, prawdopodobnie Andrzeja Zborowskiego, właściciela Solca
W parku zdrojowym

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.

Miejscowość jest siedzibą gminy Solec-Zdrój.

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Solec-Zdrój[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
1016300 Cegielnia część wsi
1016316 Janów część wsi
1016322 Las Strażnicki część wsi

Historia SolcaEdytuj

Nazwa wsi pochodzi od słonych źródlisk występujących dawniej na pobliskich łąkach. Istnienie wsi potwierdzone jest już od I poł. XIV w. W poł. XV w. jej właścicielem był Jan Feliks Tarnowski, a do ówczesnej parafii soleckiej należało 6 wsi. Od 1508 r. Solec wraz z sąsiednim Zborowem przeszedł we władanie rodziny Zborowskich. Od XVIII w. zaczęto z miejscowych wód warzyć sól. W 1815 r. radca górniczy Królestwa Polskiego Becker w trakcie poszukiwania soli odkrył we wsi źródła wód mineralnych. Do kąpieli zaczęto ich używać od ok. 1820 r., po poznaniu właściwości leczniczych. W 1837 r. Karol Godeffroy założył w Solcu uzdrowisko. Wybudowano wówczas budynki leczniczo-kąpielowe i mieszkaniowe oraz przyłączono do Solca przyległe 100 ha lasu iglastego.

W 1974 roku zmieniono nazwę wsi z Solec na Solec-Zdrój[6].

Solec-Zdrój dziśEdytuj

Dziś Solec-Zdrój jest niewielką miejscowością liczącą niespełna 900 mieszkańców. Jest również siedzibą gminy uzdrowiskowej. Na kuracjuszy czeka 400 miejsc. W uzdrowisku leczy się choroby narządu ruchu i reumatyczne, jak również choroby skóry i alergię. W pobliżu uzdrowiska w wyniku przeprowadzonych badań geologicznych natrafiono na solankę o zawartości siarkowodoru 8-krotnie większą niż dotychczas eksploatowane źródła. Jest to unikalne ujęcie wód mineralnych tego typu na świecie.

Solec-Zdrój jest punktem początkowym   czerwonego szlaku turystycznego prowadzącego do Buska-Zdroju. Przez wieś przechodzi   zielony szlak turystyczny z Wiślicy do Grochowisk.

UzdrowiskoEdytuj

Uzdrowisko Solec-Zdrój to niewielkie, zaciszne i bardzo spokojne uzdrowisko, oddalone od ośrodków przemysłowych i otoczone licznymi lasami. Obiekty uzdrowiska zlokalizowane są w Parku Zdrojowym, do którego przylega kompleks lasu sosnowego i miejscowy zalew wodny. Najcenniejszym bogactwem naturalnym uzdrowiska i podstawą kuracji są pozyskiwane tutaj wody lecznicze. Solecka siarka jest najsilniejszą dostępną wodą leczniczą w Polsce i jedną z najlepszych w Europie. Taką renomę zawdzięcza nie tylko stężeniu jonów siarczkowych, wynoszącym 103 mg/litr, ale także wysokiej mineralizacji. Posiada ona wysoką wartość leczniczą, szczególnie w schorzeniach narządu ruchu, schorzeniach reumatycznych oraz ortopedyczno-urazowych.

Od 1837 roku skutecznie leczone są tu: reumatoidalne zapalenia stawów, zesztywniające zapalenia stawów kręgosłupa, gościec tkanek miękkich, zapalenia korzonków nerwowych, stany pourazowe, dyskopatie, nerwobóle, choroby skóry, choroby układu krążenia i układu oddechowego, nerwice, zatrucia metalami ciężkimi oraz osteoporoza.

ZabytkiEdytuj

  • Cmentarz parafialny z I połowy XIX w., wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.67 z 31.08.1992)[7].
  • Kościół św. Mikołaja z XIV–XV wieku, gruntownie przebudowany w 1832 roku.
  • Nowy kościół św. Mikołaja z lat 1937–1939.
  • Zabytkowe domy – bardzo ściśle z zabytkowym założeniem parkowo-krajobrazowym związane są zabytkowe domy: Sanatorium „Hotel” z 1918 r., willa „Jasna” z 1910 r., pawilon biura usług z 1910 r., willa „Prus” z 1918 r., willa „Irena” oraz budynek „Zdroju Soleckiego”. Zakład przyrodoleczniczy budowany w latach 1923–1925.
  • W okolicach Solca-Zdroju, w stanowisku z II w. n.e. archeologowie znaleźli egipską figurkę uszebti. Wydobyto ją z popielicy, w której Słowianie chowali prochy zmarłych.

Atrakcje turystyczneEdytuj

SportEdytuj

W miejscowości działa klub piłki nożnej, Vitalpol, założony w 2016 roku.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wieś Solec-Zdrój w liczbach. Strona GUS Polska w liczbach. [dostęp 2019-07-07].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-10].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  6. M.P. z 1974 r. nr 22, poz. 130
  7. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 4. [dostęp 2015-10-12].