Otwórz menu główne

Stanisław Łepkowski (ur. 15 października 1892 w Krakowie, zm. 15 sierpnia 1961 w Pretorii) – polski prawnik (doktor praw), dyplomata, szef Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP (1936-1940).

Stanisław Łepkowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 października 1892
Kraków
Data i miejsce śmierci 15 sierpnia 1961
Pretoria
Narodowość  Polska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Świętego Sawy Krzyż Wielki Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny)

Uzyskał stopień naukowy doktora na Uniwersytecie Jagiellońskim, ukończył następnie Akademię Eksportową w Wiedniu. W kwietniu 1919 wstąpił do służby dyplomatycznej II Rzeczypospolitej, został drugim sekretarzem w Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku, od kwietnia do sierpnia 1920 pełnił tę funkcję w konsulacie RP w Chicago.

2 sierpnia 1920 skierowany do Kancelarii Cywilnej Naczelnika Państwa, w której pracował do 1 lipca 1923, do 6 maja 1921 był adiutantem Józefa Piłsudskiego. 1 lipca 1923 przydzielony do Komisariatu Generalnego RP w Wolnym Mieście Gdańsku jako sekretarz legacyjny, następnie na tej samej funkcji w Poselstwie RP w Moskwie. W latach 1926-27 zastępca naczelnika wydziału w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. 1 listopada 1927 przydzielony do Poselstwa RP w Waszyngtonie, awansowany na radcę poselstwa I kl., a następnie 19 lutego 1930 na radcę ambasady.

22 maja 1931 mianowany posłem RP w Budapeszcie, funkcję pełnił do 15 maja 1936. Od połowy 1936[1] do 1939 był szefem Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Podczas II wojny światowej szef Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP Władysława Raczkiewicza do października 1940, następnie konsul generalny RP w Pretorii. Po wojnie pozostał w Związku Południowej Afryki, gdzie zmarł.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Nowy szef kancelarii cywilnej Pana Prezydenta R. P.. „Wschód”, s. 2, Nr 15 z 20 czerwca 1936. 
  2. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 2, s. 45, 1935. 

BibliografiaEdytuj