Otwórz menu główne

Stanisław Kelles-Krauz ps. „Kazimierczyk”, „Stach Kazimierczyk”, „S.K.” (ur. 24 lutego 1883 w Radomiu, zm. 24 stycznia 1965 w Warszawie) – lekarz, działacz socjalistyczny, senator RP II kadencji (1928-1930).

Stanisław Kelles-Krauz
Ilustracja
Kelles-Krauz z żoną Marią, ok. 1920
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1883
Radom
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1965
Warszawa
Zawód, zajęcie lekarz, radny, senator

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Michała, brat Kazimierza. W 1901 skończył gimnazjum w Radomiu, 1902-1909 studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim i na Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, od 1904 członek PPS. 1 października 1904 jego żoną została Maria z domu Nynkowska[1]. 1915-1919 ordynator szpitala w Radomiu, w 1918 był delegatem na XV Kongres PPS i współautorem statutu partii, od 1919 był lekarzem wojskowym. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w marcu 1919 roku Maria i Stanisław uzyskali mandat radnych Rady Miasta Radomia. W późniejszych latach istnienia II Rzeczypospolitej uzyskiwali reelekcję. Stanisław był przewodniczącym Rady w latach 1927-1930. W 1928 wybrany senatorem z okręgu wyborczego nr 19 (Radom). We wrześniu 1939 zmobilizowany jako major-lekarz, organizował szpitale wojskowe. Po klęsce wrześniowej powrócił do Radomia, 16 VI 1940 został aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen; uwolniony 2 maja 1945, powrócił do Radomia. Od marca 1946 minister pełnomocny i poseł nadzwyczajny w Danii (do lutego 1954). W 1948 członek Rady Naczelnej PPS i uczestnik I Zjazdu PZPR. W 1954 wraz z żoną powrócili do Polski i osiedli w Warszawie. Od 1954 wiceprezes Zarządu Głównego PCK.

Maria i Stanisław Kelles-Krauzowie mieli dwie córki: Zofia (1905-1962), Hanna (1914-1968). Obie, podobnie jak mąż, zmarły przed śmiercią Marii.

OdznaczeniaEdytuj

I wiele odznak honorowych.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj