Stanisław Kelles-Krauz

Stanisław Kelles-Krauz ps. „Kazimierczyk”, „Stach Kazimierczyk”, „S.K.” (ur. 24 lutego 1883 w Radomiu, zm. 24 stycznia 1965 w Warszawie) – lekarz, działacz socjalistyczny, senator RP II kadencji (1928–1930).

Stanisław Kelles-Krauz
Kazimierczy, Stach Kazimierczyk, S.K.
Ilustracja
Kelles-Krauz z żoną Marią, ok. 1920
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1883
Radom
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1965
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Stare Powązki
Zawód, zajęcie lekarz, radny, senator
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal 10-lecia Polski Ludowej
Odznaka honorowa „Za wzorową pracę w służbie zdrowia”

ŻyciorysEdytuj

Syn Michała, brat Kazimierza. W 1901 ukończył gimnazjum w Radomiu, 1902–1909 studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim i na Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, od 1904 członek PPS. 1 października 1904 jego żoną została Maria z d. Nynkowska (1882–1969)[1]. W latach 1915–1919 był ordynatorem szpitala w Radomiu, w 1918 delegatem na XV Kongres PPS i współautorem statutu partii, od 1919 lekarzem wojskowym. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w marcu 1919 Maria i Stanisław uzyskali mandat radnych Rady Miasta Radomia. W późniejszych latach istnienia II Rzeczypospolitej uzyskiwali reelekcję. Stanisław był przewodniczącym Rady w latach 1927–1930. W 1928 został wybrany senatorem z okręgu wyborczego nr 19 (Radom). We wrześniu 1939 zmobilizowany jako major-lekarz, organizował szpitale wojskowe. Po klęsce wrześniowej powrócił do Radomia, 16 czerwca 1940 został aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen; uwolniony 2 maja 1945, powrócił do Radomia. Od marca 1946 minister pełnomocny i poseł nadzwyczajny w Danii (do lutego 1954). W 1948 członek Rady Naczelnej PPS i uczestnik I Zjazdu PZPR. W 1954 wraz z żoną powrócili do Polski i osiedli w Warszawie. Od 1954 pełnił funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego PCK.

Pochowany na Cmentarzu Stare Powązki (kwatera 308–2–4)[2].

Maria i Stanisław Kelles-Krauzowie mieli dwie córki: Zofię po m. Ropelewską (1905–1962) i Hannę po m. Filipkowską (1914–1969).

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kobieca historia Radomia. Maria Kelles-Krauz. eradomianki.pl, 21 lipca 2012. [dostęp 2015-03-24].
  2. Cmentarz Stare Powązki: KELLES-KRAUZOWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-11-07].
  3. M.P. z 1952 r. nr 9, poz. 77 „za zasługi w pracy zawodowej”.
  4. M.P. z 1947 r. nr 16, poz. 35 „za zasługi na polu ogólno-państwowej pracy”.

BibliografiaEdytuj