Otwórz menu główne

Sułkowo Polne

wieś w województwie mazowieckim

Sułkowo Polnewieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Strzegowo.

Sułkowo Polne
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat mławski
Gmina Strzegowo
Liczba ludności (2011) 193[1]
Strefa numeracyjna 23
Kod pocztowy 06-445
Tablice rejestracyjne WML
SIMC 0127120
Położenie na mapie gminy Strzegowo
Mapa lokalizacyjna gminy Strzegowo
Sułkowo Polne
Sułkowo Polne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sułkowo Polne
Sułkowo Polne
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Sułkowo Polne
Sułkowo Polne
Położenie na mapie powiatu mławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu mławskiego
Sułkowo Polne
Sułkowo Polne
Ziemia52°56′02″N 20°23′58″E/52,933889 20,399444

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Mikołaja w Niedzborzu.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

HistoriaEdytuj

Już w 1349 roku pojawia się pierwsza wzmianka o istnieniu osady Sułkowo. Następne dokumenty pochodzą dopiero z 1403 roku, gdy dziedzicem wsi był Racibor z Sułkowa. Kilka lat później można znaleźć wzmianki o Wojciechu z Sułkowa, który był kuchmistrzem dworu książęcego, należał do majętnych rycerzy.

Od lat trzydziestych XV wieku głównym właścicielem był Stanisław z Sułkowa. Tenże w 1476 roku podzielił swój majątek między dwóch synów: Mikołaja i Wojciecha. Wtedy to Stanisław z Sułkowa przekazał synom obie wsie Sułkowe, co sugeruje istnienie dwóch wsi Sułkowo. W 1476 roku bracia, już po śmierci ojca, dzielą się Sułowem. Powstał wtedy dokument szczegółowo opisujący wieś i jej stosunki gospodarcze. Mianowicie Mikołaj wziął Sułkowo z siedliskiem i wszystkimi zabudowaniami po ojcu z gumnem, z połową grodzy tamże, z połową folwarku, połową gaju i 6 włókami osadników (kmieci), wziął też nowy Rybnik i młyn. Wojciech zaś otrzymał w Sułkowie Siedlisko, dom leżący powyżej, półtorej włóki ziemi (włóki kmiecia Cichsza i ogrodu kowala Bąkowskiego) oraz 2 morgi za gumnem, połowę starego stawu i młyn, Rybnik nad Bielą z połową folwarku, gaju i grodzy oraz inne dobra. Mikołaj wziął ogrodników (zagrodników, ubogich kmieci) Chlota i Bartka, Wojciech zaś kowala i Niczka. Z tego tekstu można wywnioskować, że Mikołaj odziedziczył ziemię później zwaną Sułkowo Polne, a Wojciech Sułkowo Borowe. Zapewne synem Mikołaja z Sułkowa był Jan z Sułkowa podsędek ziemi zakrzeńskiej, w tym czasie dziedziczył tu również Jakub Sułkowski, stolnik płocki, żyjący na przełomie XV i XVI wieku.

Według spisu podatkowego z 1531 roku dziedziczyli tu: (Sułkowo Magna), wdowy Szczucka i Miączyńska, Chotomski i Jan Sułkowski sędzia grodzki płocki. Rodzina Sułkowskich dziedziczyła tu zapewne do XVIII wieku. Następnie Sułkowo stało się własnością rodziny Kwiatkowskich.

W 1827 roku było 19 domów i 162 mieszkańców. Według opisu wsi z drugiej połowy XIX wieku dziedzicem tych dóbr był Ignacy Kwiatkowski. Wieś należała do gminy Regimin. Była tu cegielnia i wiatrak. W 1890 roku było 12 domów i 222 mieszkańców. W skład dóbr poprzednio (przed uwłaszczeniem) wchodziły: Sułkowo, Budy Sułkowskie i Zpniapole. Folwark w 1885 roku liczył 712 mórg.

W 1921 roku w tej wsi było 12 domów i 72 mieszkańców. W miejscowym folwarku naliczono 2 domy i 43 mieszkańców. Właścicielem miejscowego folwarku była w okresie międzywojennym Genowefa Wolska, folwark liczył 235 ha.

Po roku 1945 nastąpiły parcelacje. Władza ludowa nadała ziemię licznym osadnikom tu przybyłym z terenów: Garwolina z Pomorza, z lubelskiego i z radomskiego. W czasie II wojny światowej została umocniona droga z Pokrytek i Niedzborza przez Sułkowo do Czeruch. W latach 70. pokryto kamienisty bruk asfaltem.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj