Otwórz menu główne

Tadeusz Schiele

taternik, polski pilot, żołnierz

Tadeusz Schiele (ur. 19 lutego 1920 w Zakopanem, zm. 22 marca 1986 w Zakopanem) – taternik, polski pilot, kapitan Wojska Polskiego, kapitan (ang. Flight Lieutnant) Królewskich Sił Powietrznych (podczas II wojny światowej), pilot szybowcowy, autor książek wspomnieniowych.

Tadeusz Schiele
1 i 1/2 zwycięstwo
kapitan pilot kapitan pilot
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1920
Zakopane
Data i miejsce śmierci 22 marca 1986
Zakopane
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svg - lotnictwo Wojska Polskiego,
RAF roundel.svg - RAF
Jednostki 122 Dywizjon Myśliwski,
308 Dywizjon Myśliwski
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
bitwa o Anglię
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie)
Złota Odznaka z Trzema Diamentami
Grób Tadeusza i jego ojca – Kazimierza Schiele, na Nowym Cmentarzu w Zakopanem

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Kazimierza Schiele (taternika, alpinisty, narciarza, działacza PZN i współzałożyciela wytwórni nart mieszczącej się w Zakopanem). W Zakopanem ukończył szkołę powszechną i gimnazjum. Już w czasach szkolnych czynny członek Klubu Wysokogórskiego, a jednocześnie uczestnik kursów szybowcowych w Bezmiechowej i Szkole Szybowcowej w Tęgoborzy. Pilotem szybowcowym został jeszcze przed maturą. Potem dostał się do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Sadkowie, którą ukończył z pierwszą lokatą. W Dęblinie zostaje instruktorem lotniczym. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do niewoli niemieckiej. Po ucieczce z obozu jenieckiego wrócił do Zakopanego. 31 grudnia 1939 przeszedł granicę i poprzez Słowację, Węgry, Jugosławię, Włochy i Francję dotarł do Anglii. Tam, w Manstone, założył z kolegami i prowadził redakcję pism „Wiadomości ze świata” oraz „Skrzydła”.

W 1940 odbył przeszkolenie w Blackpool i Carlisle i – jako pilot myśliwski – otrzymał przydział do brytyjskiego 122 dywizjonu myśliwskiego. Wkrótce został przeniesiony do 308 dywizjonu myśliwskiego „Krakowskiego” dowodzonego przez kapitana Mariana Pisarka. Samolot, na którym latał miał swoje godło indywidualne, był nim gwiazdozbiór Wielkiej Niedźwiedzicy.

W grudniu 1941 Tadeusz Schiele wziął ślub z Jeanne Johnstone, poznaną w Northolt Angielką odbywającą służbę w WAAF (po wojnie przyjechała z mężem do Polski, w latach 50. śpiewała z polskimi zespołami jazzowymi, nagrywała płyty, jednak na przełomie lat 50. i 60. wyjechała nie potrafiąc pogodzić się z warunkami panującymi w kraju rządzonym przez komunistów). Jej osoba była pierwowzorem postaci Angielki Mary w filmie Sprawa pilota Maresza.

W czasie swej służby w lotnictwie porucznik Tadeusz Schiele wykonał 201 lotów bojowych, zestrzelił sam jednego Messerschmitta Bf 109 na pewno, a drugiego 17 lipca 1941 na spółkę z kpt. Pisarkiem, trzeci został zestrzelony prawdopodobnie – tak oficjalnie zaliczono mu zwycięstwa według tzw. listy Bajana (figuruje tam pod nr 197)[1] zniszczył również kilka samolotów wroga na ziemi oraz wyrzutnie rakietowe. Za te bojowe czyny otrzymał wiele odznaczeń polskich i brytyjskich, m.in. odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[2]

Po wojnie, we wrześniu 1947, wrócił do Polski. Został aresztowany przez ówczesne władze i na rok osadzony w więzieniu. Po zwolnieniu wrócił do Zakopanego, gdzie mieszkał do końca życia. Tadeusz Schiele uprawiał taternictwo i speleologię, pisał książki i artykuły o tematyce lotniczej. Przez kilka lat był też pilotem szybowcowym, samolotowym i instruktorem w Aeroklubie Tatrzańskim w Nowym Targu. Miał Złotą Odznakę Szybowcową z dwoma diamentami (diament za przewyższenie zdobył nad Tatrami w 1969[3]).

Zmarł 22 marca 1986. Pochowany został na Nowym Cmentarzu przy ulicy Nowotarskiej w Zakopanem.

Zwycięstwa powietrzneEdytuj

Na liście Bajana zajmuje 197. pozycję z wynikiem 1 i 1/2 zestrzeleń pewnych i 1 prawdopodobne.

Zestrzelenia pewneEdytuj

  • 1/2 Me 109 – 17 lipca 1941
  • Me 109 – 24 października 1941 (pilotował Supermarine Spitfire VB ZF-H "Haberbusch" z charakterystyczną namalowaną na masce "Wielką Niedźwiedzicą")

Zestrzelenia prawdopodobneEdytuj

  • Me 109 – 24 października 1941

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • 1957 Spitfire ("Śląsk")
  • 1966 Blisko nieba ("Śląsk")
  • 1979 Wspinaczki po chmurach ("Iskry", seria: Naokoło świata)
  • 1987 W cieniach chmur (KAW ​ISBN 83-03-01613-X​ )

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj