Tadeusz Sumiński
Tadeusz Stanisław Sumiński „Leszczyc” (ur. 1 kwietnia 1924 w Badurkach, zm. 24 lutego 2009 w Warszawie[1]) – polski fotografik, ekonomista, uczestnik powstania warszawskiego, żołnierz 2 drużyny III plutonu „Felek” kompanii „Rudy” batalionu „Zośka”.
![]() Tadeusz Sumiński w 2004 r. | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
1 kwietnia 1924 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
24 lutego 2009 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca |
artysta fotografik |
Odznaczenia | |
Życiorys
edytujSyn Ludomira, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej, odznaczonego Krzyżem Walecznych i Zofii z Tarnowskich. Uczeń Państwowego Gimnazjum im. Stanisława Małachowskiego w Płocku, harcerz 89. Mazowieckiej Drużyny Harcerskiej. Do 1941 roku mieszkał wraz z matką w rodzinnym majątku, skąd został wysiedlony przez Niemców. Trafił najpierw na Kielecczyznę, a następnie, dzięki rodzinie Tyczyńskich, do Warszawy. Od jesieni 1943 roku należał do batalionu „Zośka”. Brał udział w akcji Par. II (baza leśna).
W powstaniu warszawskim walczył w szeregach harcerskiego batalionu „Zośka”. Należał do ośmioosobowej grupy (m.in. Jerzy Gawin, Irena Kołodziejska, Andrzej Samsonowicz) odciętej od batalionu podczas walk w obronie cmentarzy wolskich, która przeszła przez tereny zajęte przez Niemców i znalazła się w Kampinosie, a po dwóch tygodniach dołączyła − kanałami z Żoliborza − do baonu, przebywającego na Starówce[2]. W nocy z 31 sierpnia na 1 września brał udział w przebiciu się części oddziału przez Ogród Saski i ul. Królewską do Śródmieścia[3]. Następnie walczył na Czerniakowie, gdzie 23 września dostał się do niewoli niemieckiej[4]. Przebywał w Stalagu XIA w Altengrabow koło Magdeburga.
W roku 1946 zdał maturę w V Miejskim Liceum dla Dorosłych. Z wykształcenia ekonomista, absolwent Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.
Aresztowany w pierwszej połowie stycznia 1949 r. przez funkcjonariuszy UB, przez pół roku przetrzymywany był w więzieniu mokotowskim za „próbę obalenia ustroju siłą” (chodziło o przynależność do Armii Krajowej). Przebywał w jednej celi z Gracjanem Frógiem. Wyszedł bez wyroku.
Był członkiem honorowym Związku Polskich Artystów Fotografików. Jego prace wielokrotnie gościły na wystawach fotograficznych w Polsce (m.in. Anatomia krajobrazu, 1985). Pracował także jako fotoreporter, lecz znany był przede wszystkim jako fotografik krajobrazu. W 1994 wystąpił w filmie Krzysztofa Langa Powstanie Warszawskie 1944, opowiadając o swoich przeżyciach wojennych.
Publikacje
edytuj- In the Bieszczady Mountains (autor: Roman Izbicki, fotografie: Tadeusz Sumiński)
- Pamiętniki żołnierzy Baonu Zośka (edytor)
Przypisy
edytuj- ↑ Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 6.Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 2004. ISBN 83-11-09261-3
- ↑ Borkiewicz-Celińska 1990 ↓, s. 598.
- ↑ Borkiewicz-Celińska 1990 ↓, s. 646-647.
- ↑ Borkiewicz-Celińska 1990 ↓, s. 678.
Bibliografia
edytuj- Agnieszka Pietrzak: Żołnierze Batalionu Armii Krajowej "Zośka" represjonowani w latach 1944-1956. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej. Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, 2008. ISBN 978-83-60464-92-2.
- Anna Borkiewicz-Celińska: Batalion "Zośka". Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1990. ISBN 83-06-01851-6.
Linki zewnętrzne
edytuj- Relacja T. Sumińskiego w Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego
- Muzeum Powstania Warszawskiego. Powstańcze biogramy. Tadeusz Sumiński ps. Leszczyc
- Krajobraz ponad wszystko - rozmowa z Tadeuszem Sumińskim
- Artykuł o T. Sumińskim, także o otwarciu jego wystawy. ptf.plocman.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)].