Tadeusz Zieliński (architekt)

architekt polski
Nagrobek Tadeusza Zielińskiego
Neoklasycystyczny gmach medycyny sądowej WUM

Tadeusz Zieliński (ur. 2 lutego 1883 w Warszawie, zm. 21 września 1925 w Warszawie) – polski architekt.

ŻyciorysEdytuj

Odbył studia w Wiedniu i Lwowie, od 1914 pracował w Warszawie, gdzie od 1915 wykładał na Politechnice. Był współorganizatorem jej Wydziału Architektury. Związany z grupą artystyczną "Młoda Sztuka". Pełnił funkcję prezesa Koła Architektów w Warszawie[1]. W 1916 był współautorem projektu odbudowy zniszczonego w czasie I wojny światowej Kalisza. Wraz z Tadeuszem Tołwińskim zaprojektował letnisko w Gdyni na Kamiennej Górze[2]. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 175-rząd 1/2)[3].

Jego syn Tadeusz Bohdan Zieliński też był architektem.

29 września 2010 wraz z Romanem Felińskim, Stanisławem Filipkowskim i Adamem Kuncewiczem został patronem ulicy w gdyńskiej dzielnicy Chwarzno (rejon ulic Wiczlińskiej, Chwarznieńskiej i Śliskiej)[4].

PraceEdytuj

  • Zakład leczniczy w Kobierzynie (1917–1919),
  • Gmachy Medycyny Sądowej przy ul. Wojciecha Oczki w Warszawie,
  • Kreślarnia Politechniki Warszawskiej,
  • Klinika Dermatologiczna przy ul. Koszykowej w Warszawie
  • Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie,
  • Instytut Radowy (ukończony przez Zygmunta Wóycickiego),
  • Chemiczny Instytut Badawczy w Warszawie
  • Hotel Kaszubski w Gdyni (ulica Sienkiewicza 13)
  • wille w Gdyni: "Kadrówka" (ul. Sieroszewskiego 6), "Sokola" (ul. Sieroszewskiego 7), "Sadyba" (ul. Sieroszewskiego 8), "Pierwsza" (ul. Sieroszewskiego 18), "Śreniawa" (ul. Ejsmonda 2, obecnie Hotel Nadmorski[2]
  • "Biały Dworek" w Konstancinie-Jeziornej (ul. Wierzejewskiego 9)[5]

PrzypisyEdytuj

  1. Koło Architektów w Warszawie. bcpw.bg.pw.edu.pl. [dostęp 2019-08-04].
  2. a b UCHWAŁA NR XLVI/1052/10 RADY MIASTA GDYNI z 29 września 2010 r.. gdynia.pl. [dostęp 2019-08-03].
  3. Marjan Zieliński. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-08-03].
  4. Gdyńscy architekci będą mieć na Chwarznie swoje ulice. gdynia.naszemiasto.pl. [dostęp 2019-08-03].
  5. [www.muzeumkonstancina.pl/pdf.php?c=196 Biały Dworek - Wirtualne Muzeum Konstancina]. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-08-04].

BibliografiaEdytuj