Otwórz menu główne

Tjalling Koopmans

ekonomista amerykański, noblista
Tjalling Koopmans (1967)

Tjalling Charles Koopmans (ur. 28 sierpnia 1910 w 's-Graveland (Holandia), zm. 26 lutego 1985 w New Haven) – amerykański ekonomista i ekonometryk pochodzenia holenderskiego, laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1975.

ŻyciorysEdytuj

Karierę naukową rozpoczął jako matematyk i fizyk, jednak w latach 30. zaczął intensywnie interesować się ekonomią. W 1938 zastąpił Jana Tinbergena w Lidze Narodów w Genewie, a w 1940 (po inwazji Niemiec na Holandię) przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych.

Początkowo pracował jako statystyk w Waszyngtonie, gdzie usiłował rozwiązać problem reorganizacji przesyłek, aby zminimalizować koszty transportu. Problem był bardzo skomplikowany, gdyż dotyczył milionów ton ładunku, tysięcy statków i setek portów. Aby go rozwiązać, Koopmans wypracował nowe metody analizy (znane obecnie jako programowanie liniowe).

W 1946 uzyskał obywatelstwo amerykańskie. W latach 1944–1955 pracował na Uniwersytecie Chicagowskim w Komisji Cowlesa, a w latach 1955–1981 był profesorem Uniwersytetu Yale’a (w New Haven). Wniósł poważny wkład do teorii ekonometrii.

Nagrodę Banku Szwecji otrzymał (w 1975) za wkład wniesiony do teorii właściwego przydziału zasobów, razem z Leonidem Kantorowiczem (ZSRR).

Wybrane praceEdytuj

  • Linear Regression and Activity Analysis of Economic Time Series (1937)
  • Three Essays on the State of Economic Science (1957)
  • The Scientific Papers of Tjalling C. Koopmans (1970)

BibliografiaEdytuj

  • Beata Tarnowska (red.), Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Warszawa 2001

Linki zewnętrzneEdytuj