Otwórz menu główne

USS Wasp (CV-7)

lotniskowiec z okresu II wojny światowej
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.

USS Wasp (CV-7) – amerykański lotniskowiec z okresu II wojny światowej, jedyny przedstawiciel swojego typu. Zaprojektowany jako jednostka o wyporności 14 700 ton. W celu utrzymania narzuconego ograniczenia w tonażu posiadanych lotniskowców w 135 000 ton (traktat waszyngtoński) przebudowano pierwszy amerykański lotniskowiec USS "Langley" na transportowiec wodnosamolotów. Była to jedyna jednostka tego typu, jaka została zbudowana. Po jego wybudowaniu US Navy w zbliżonym tonażu budowała tylko lotniskowce lekkie (CVL).

USS Wasp (CV-7)
Ilustracja
Lotniskowiec USS Wasp (CV-7) w grudniu 1940
Typ Wasp
Historia
Stocznia Fore River Shipyard
Położenie stępki 1 kwietnia 1936
Wodowanie 4 kwietnia 1939
 US Navy
Wejście do służby 25 kwietnia 1940
Zatopiony 15 września 1942
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność po zbudowaniu
standardowa: 14 700 ton
pełna: 19,116 ton
Długość 226
Szerokość 24,6
Zanurzenie 8,5 m
Prędkość 29,5 węzła
Zasięg 12 000 mil morskich przy prędkości 15 węzłów
Wyposażenie lotnicze
29 myśliwców
36 bombowców nurkujących
15 bombowców torpedowych
Załoga 2367 ludzi

USS "Wasp" został wcielony do służby w kwietniu 1940 jako siódmy amerykański lotniskowiec, otrzymując znak taktyczny CV-7. Kosztem słabszego opancerzenia kadłuba i uzbrojenia zwiększono nieznacznie liczbę samolotów. Jego strata została odczytana jako ważna nauczka na przyszłość. Jak wykazała komisja śledcza, "Wasp" został trafiony przez trzy torpedy, z których dwie pierwsze uszkodziły maszynownię, ale nie naruszyły struktury okrętu. Dopiero trzecia spowodowała uszkodzenie warstw kadłuba, co spowodowało serię spięć w instalacji elektrycznej, a w efekcie eksplozje bomb, torped, amunicji, a wreszcie zbiorników z paliwem.

SłużbaEdytuj

 
"Wasp" płonie po storpedowaniu przez I-19

Po wejściu do służby został skierowany na Atlantyk, gdzie jesienią osiągnął gotowość bojową. W marcu 1942 został skierowany na Morze Śródziemne, gdzie wykonał dwie operacje dostarczenia samolotów myśliwskich Spitfire na Maltę. Operację zostały wykonane w kwietniu (dostarczono 47 samolotów) i w maju (na jego pokładzie zaparkowano 64 samoloty). Po kilku miesiącach skierowano "Wasp" do bazy US Navy w San Diego, skąd wyszedł w lipcu 1942 na Pacyfik, gdzie od razu ruszył w stronę Wysp Salomona by uczestniczyć w siłach wsparcia lądującej 7 sierpnia 1942 na Guadalcanalu 1 Dywizji Marines. W czasie pierwszych tygodni samoloty z "Wasp" wykonały ponad 300 lotów bojowych.

"Wasp" nie uczestniczył w bitwie koło wschodnich Wysp Salomona 24 sierpnia 1942, gdyż został skierowany do portu Noumea na Nowej Kaledonii celem uzupełnienia paliwa, amunicji i zabrania kilkudziesięciu samolotów dla walczących na Guadalcanalu marines. Wczesnym popołudniem 15 września 1942 samoloty te opuściły pokład lotniskowca, gdy niespodziewanie okręt został trafiony trzema torpedami wystrzelonymi przez japoński okręt podwodny I-19. Była to najskuteczniejsza salwa drugiej wojny światowej – jedna torpeda trafiła niszczyciel USS "O'Brien", druga uszkodziła pancernik USS "North Carolina", trzy kolejne "Wasp", szósta o mało nie trafiła USS "Hornet". "Wasp" - wstrząsany eksplozjami i ogarnięty pożarem został po niecałej godzinie opuszczony przez załogę, a po dalszych 3,5 godzinach płonący wrak dobił czterema torpedami niszczyciel USS "Lansdowne".

USS "Wasp", jako jedyny lotniskowiec w historii, odbył rejs dookoła świata w warunkach wojennych.

Wrak lotniskowca został odnaleziony 13 stycznia 2019 roku przez statek badawczy RV Petrel na głębokości 4200 metrów[1].

Dane taktyczno-techniczneEdytuj

  • pokład lotniczy (m): 224 x 24,4
  • siłownia:
    • 2 turbiny parowe o mocy łącznej 55 950 kW (71 302 KM, oraz podczas prób 73 906 KM), 2 śruby, 6 kotłów
  • zapas paliwa: 1602 t.

PrzypisyEdytuj

  1. USS Wasp (CV-7) (ang.). paulallen.com.

BibliografiaEdytuj

  • Jane's Fighting Ships of World War II, Francis E McMurtie, Antony Preston, London: Bracken Books, 1989, ISBN 1-85170-494-9, OCLC 20750708.
  • Krzysztof Zalewski, Lotniskowce II wojny światowej, Warszawa 1994.