Otwórz menu główne

Ulica Bagatela w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Bagatela – ulica warszawskiego Śródmieścia, biegnąca od Alej Ujazdowskich do placu Unii Lubelskiej.

Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Bagatela
Śródmieście
Ulica Bagatela, widok z od Alej Ujazdowskich
Ulica Bagatela, widok z od Alej Ujazdowskich
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg Al. Ujazdowskie
Ikona ulica z lewej.svg ul. Flory
Ikona ulica rondo.svg pl. Unii Lubelskiej
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Bagatela
ulica Bagatela
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Bagatela
ulica Bagatela
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Bagatela
ulica Bagatela
Ziemia52°12′49,0″N 21°01′28,0″E/52,213611 21,024444

Spis treści

HistoriaEdytuj

Ulica powstała na przełomie XVIII/XIX wieku jako droga od traktu mokotowskiego do wąwozu przy Belwederze. Pierwotnie nosiła nazwę ul. Okopowej[1].

Ok. 1780 Marcello Bacciarelli zbudował przy ulicy pawilon ogrodowy przebudowany w latach 1789–1793 na willę według projektu Jana Chrystiana Kamsetzera[1]. W 1818 odkupił ją Szymon Chovot i założył tu rezydencję ogródkową „Bagatela”, która w 1870 dała nazwę całej ulicy[2].

W latach 1884–1890 zachodnia część ulicy została przekształcona w ogród zoologiczny, później park, rozparcelowany po 1901.

Po 1910 przy ulicy w rejonie placu Unii Lubelskiej pobudowano zachowane do dziś wysokie, wielkomiejskie kamienice. Za najciekawszą z nich uznać należy wystawioną w 1912 pod numerem 14, dla Adama Bromke, według projektu budowniczego A. Daniszewskiego.

Kamienica ta otrzymała trzy elewacje: od Bagateli, placu Unii Lubelskiej i alei Jana Chrystiana Szucha. Jej elewację ozdobiły detale utrzymane w duchu neobaroku, dodatkowo fasadę urozmaicił środkowy wykusz z balkonami po bokach, zwieńczony szczytem, oraz dwa narożne wykusze przechodzące w wieżyczki nakryte cebulastymi hełmami.

22 stycznia 1921 w kamienicy Wildera pod nr 10 urodził się Krzysztof Kamil Baczyński, co upamiętnia tablica wmurowana w styczniu 1981[3]. W 1938 przy ul. Bagatela 3 władze szwedzkie wybudowały poselstwo.

W latach okupacji spłonęła willa Marcello Bacciarellego, której wypalone mury rozebrano około 1950.

W latach 50. u zbiegu z Alejami Ujazdowskimi ustawiono jedną z tablic Tchorka, upamiętniającą egzekucje ludności cywilnej w pierwszych dniach powstania warszawskiego na terenie znajdującego się tam ogrodu jordanowskiego.

Ważniejsze obiektyEdytuj

  • kamienica Hieronima Wildera (nr 10)

PrzypisyEdytuj

  1. a b Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 14.
  2. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 136. ISBN 978-83-62189-08-3.
  3. Wiesław Budzyński: Śladami Baczyńskiego. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2009, s. 25. ISBN 978-83-88477-92-8.

BibliografiaEdytuj