Ulica Józefa Piłsudskiego w Radomiu

ulica w Radomiu
Ten artykuł dotyczy ulicy. Zobacz też: inne artykuły noszące tę nazwę.

Ulica Józefa Piłsudskiego – ulica w dzielnicy Śródmieście w Radomiu.

ulica Piłsudskiego
Śródmieście
Ilustracja
Widok ulicy w kierunku północnym. Budynek na końcu to kościół garnizonowy św. Stanisława.
Państwo  Polska
Miejscowość Radom
Długość ok. 310 m
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Traugutta
Ikona ulica z prawej.svg 120 m ul. Sienkiewicza
Ikona ulica plac.svg 310 m pl. Konstytucji 3 Maja
Położenie na mapie Radomia
Mapa konturowa Radomia, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Piłsudskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „ulica Piłsudskiego”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Piłsudskiego”
51,399161°N 21,152543°E/51,399161 21,152543

Łączy ulicę Traugutta z placem Konstytucji 3 Maja (a poprzez plac ul. Żeromskiego)[1]. Krzyżuje się z ulicą Sienkiewicza[1]. Ulica ma status drogi gminnej[1]. Długość ulicy to około 310 m[2]. Ulica ma charakter reprezentacyjny – znajdują się na niej liczne ciekawe architektonicznie i bogate w detale kamienice[3].

HistoriaEdytuj

Ulicę przewidzianą w Planie regulacyjnym Radomia z 1822 roku oddano do użytku w październiku 1888. W 1901 roku zyskała oświetlenie elektryczne[4].

NazwaEdytuj

Historyczne zdjęcia obiektów usytuowanych przy ulicy Piłsudskiego i w jej najbliższym otoczeniu.
 
Gmach dawnej Kasy Przemysłowców Radomskich. Widok z 1889 roku.
 
Gmach sądu okręgowego na zdjęciu z 1899 roku. Na dalszym planie widoczna budowana cerkiew św. Mikołaja.
 
Cerkiew św. Mikołaja. Widok z 1915 roku.

Nazwa ulicy wielokrotnie ulegała zmianom [4]:

  • 1888 – 1919: ul. Szeroka (nazwa podkreślała szerokość ulicy, większą niż w przypadku pozostałych ulic dziewiętnastowiecznej części radomskiego Śródmieścia),
  • 1919 – 1942: ul. Józefa Piłsudskiego,
  • 1942 – 1945: Kastanienallee (niem. al. Kasztanowa – nazwa nawiązująca do kasztanowców, których szpalery ozdabiają ulicę),
  • 1945 – 1948: ul. Józefa Piłsudskiego,
  • 1948 – 1990: ul. Marcelego Nowotki,
  • od 1990: ul. Józefa Piłsudskiego.

ArchitekturaEdytuj

Zabudowa ulicy powstała niemal w całości w XIX wieku i jest spójna architektonicznie.

Rejestr zabytków

Do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisane są następujące obiekty[5]:

Gminna ewidencja zabytków

Do Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Radomia, oprócz obiektów z rejestru zabytków, wpisane są też budynki[15]:

  • nr 17 – dom murowany, 4. ćw. XIX w.

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Wykaz oraz przebieg dróg krajowych, wojewódzkich, powiatowych i gminnych na terenie Radomia. Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w Radomiu, 2019-04. [dostęp 2019-10-17].
  2. Geoportal. [dostęp 2019-10-31].
  3. Spacerkiem po Radomiu 2015 ↓, s. 35.
  4. a b J. Sekulski, Encyklopedia Radomia, Radom 2009, s. 278–279
  5. a b c d e f Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo mazowieckie. 2020-09-30. [dostęp 2019-10-15].
  6. Piotr A. Tusiński, Republika Radomska w listopadzie 1918 roku, Radom 2018
  7. R. Metzger, Radom między wojnami: Opowieść o życiu miasta 1918 – 1939, Łódź – Radom 2012, s. 106
  8. Spacerkiem po Radomiu 2015 ↓, s. 37.
  9. J. Sekulski, Encyklopedia Radomia, s. 201–202
  10. R. Metzger, Radom między wojnami: Opowieść o życiu miasta 1918 – 1939, s. 56
  11. a b R. Metzger, Radom między wojnami: Opowieść o życiu miasta 1918 – 1939, s. 81
  12. A. Sawicki, Radom: Zabytki architektury, Radom 2013, s. 82
  13. red. M. Szczepaniak, Radom na starej pocztówce i prasa Radomia w latach 1811 – 1918, s. 208
  14. R. Metzger, Radom między wojnami: Opowieść o życiu miasta 1918 – 1939, s. 94
  15. Gminny program opieki nad zabytkami dla gminy miasta Radomia na lata 2017–2020 2017 ↓, s. 70.

BibliografiaEdytuj