Ulica Starowiślna w Krakowie

ulica w Krakowie

Ulica Starowiślna w Krakowie – ulica w centrum Krakowa.

ulica Starowiślna
Stare Miasto
Ilustracja
Widok ulicy od skrzyżowania z ul. św. Wawrzyńca na północny zachód. Perspektywę zamyka Kościół Mariacki, znajdujący się na osi ulicy.
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. św. Gertrudy, ul. Sienna, ul. Westerplatte
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. J. Dietla
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. B. Joselewicza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Miodowa
Ikona ulica z prawej.svg ul. Dajwór
Ikona ulica z lewej.svg ul. Rzeszowska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Przemyska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. św. Wawrzyńca
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Podgórska
Ikona ulica most.svg Most Powstańców Śląskich
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „ulica Starowiślna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Starowiślna”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „ulica Starowiślna”
50,054548°N 19,947394°E/50,054548 19,947394

OpisEdytuj

Ulica została wytyczona w 1881 roku. Początkowo kończyła się przy ulicy Dajwór. W 1898 wydłużona do ul. św. Wawrzyńca. Po wybudowaniu mostu Krakusa w 1913 roku została wydłużona do Wisły. Ulicą przebiega torowisko tramwajowe.

Nazwa ulicy pochodzi od koryta Starej Wisły, które przecinała w miejscu dzisiejszego skrzyżowania z ul. Dietla. W czasach PRL nosiła nazwę Bohaterów Stalingradu[1].

Ważniejsze budynkiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Mapa Krakowa z 1972 roku. [dostęp 2013-09-17].
  2. Teatr Współczesny w Krakowie (pol.). [dostęp 2010-07-09].

BibliografiaEdytuj

  • Starowiślna, ulica. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 923. ISBN 83-01-13325-2.