Otwórz menu główne

Venus (w służbie rosyjskiej "Венус", "Wienus") − szwedzka fregata z końca XVIII wieku, zdobyta przez Rosjan 21 maja?/1 czerwca 1789 i wcielona do Floty Bałtyckiej Imperium Rosyjskiego. Pozostawała w aktywnej służbie do 1807 roku.

Venus
Ilustracja
Zdobycie "Venus" przez Rosjan
Historia
Wodowanie 19 lipca 1783
 Svenska marinen
Nazwa "Venus"
Wejście do służby 1783
 MW Rosji
Nazwa "Венус"
Wejście do służby 1789
Dane taktyczno-techniczne
Długość 46,2 m
Szerokość 11,9 m
Napęd
żaglowy
Uzbrojenie
w różnych okresach nominalnie od 44 do 50 dział okrętowych

HistoriaEdytuj

Fregata "Venus" została zbudowana pod kierownictwem wybitnego szwedzkiego konstruktora Frederika Henrika af Chapmana. Zwodowano ją 19 lipca 1783 roku. Podczas wojny rosyjsko-szwedzkiej została 1 czerwca 1789 roku zaatakowana i zdobyta w Christiansfjordzie przez załogę rosyjskiego 24-działowego kutra "Mierkurij", dowodzoną przez Roberta Crowna, Szkota w służbie imperialnej.

Po niezbędnym remoncie, okręt wszedł pod niezmienioną, jedynie zrusyfikowaną nazwą w skład Floty Bałtyckiej, dowodzony przez swojego zdobywcę. Uczestniczył w bitwach pod Rewlem 2 maja?/13 maja i pod Wyborgiem 23 czerwca?/4 lipca 1790 roku. W tej ostatniej jego załoga po pojedynku artyleryjskim i abordażu zdobyła okręt liniowy "Rättvisan". Po zakończeniu wojny ze Szwecją fregata, której jakość wykonania przewyższała okręty budowane w Rosji, została poddana remontowi i przezbrojeniu, zaś jej linie teoretyczne były wykorzystane przy projektowaniu nowych jednostek tej klasy dla floty imperialnej.

Podczas wojny IV koalicji antyfrancuskiej "Wienus" weszła w skład eskadry rosyjskiej, wysłanej z Bałtyku na Morze Śródziemne, która, po połączeniu z okrętami Floty Czarnomorskiej, dowodzona przez wiceadmirała Dmirtija Sieniawina wzięła w 1806 roku udział w blokadzie Raguzy i desantach na Wyspy Jońskie. Pod koniec roku, w związku z wojną z Turcją, większość sił admirała Sieniawina, w tym "Wienus", przepłynęła w rejon Dardaneli. Przeprowadzona przez Rosjan w marcu 1807 roku operacja zajęcia wyspy Tenedos dała im oparcie w stałej bazie i możliwość długotrwałej blokady cieśniny. Sytuacja w regionie zmieniła się pod koniec 1807 roku, kiedy w wyniku brytyjskiej inwazji na Danię, car Aleksander I wypowiedział wojnę Wielkiej Brytanii.

W tym czasie "Wienus" była remontowana w Palermo na Sycylii. W grudniu 1807 roku, pomimo formalnej neutralności Królestwa Sycylii w tym konflikcie, port został zablokowany przez eskadrę brytyjskiej Floty Śródziemnomorskiej, zaś jej dowódca zażądał wydania rosyjskiej fregaty. Aby uniknąć przejęcia okrętu został on fikcyjnie sprzedany flocie sycylijskiej, z zastrzeżeniem powrotu pod rosyjską banderę po zakończeniu wojny. Załoga została przewieziona do Triestu, skąd powróciła do Rosji. Fregata zaś, z uwagi na jej zły stan techniczny po kilku latach pozostawania bez opieki, nie była więcej wykorzystywana i jej dalsze losy są nieznane.

BibliografiaEdytuj

  • М. А. Михайпов, М. А. Баскаков: Фрегаты, крейсера, пинейные корабли (M. A. Michajłow, M. A. Baskakow: Friegaty, kriejsiera, liniejnyje korabli). Moskwa: 1986.