Otwórz menu główne

Vilhelms Munters (ur. 25 lipca 1898 w Rydze, zm. 10 stycznia 1967 tamże)[1]łotewski polityk i dyplomata, minister spraw zagranicznych Łotwy (1936–1940).

Vilhelms Munters
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1898
Ryga, gubernia inflancka, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 1967
Ryga. ŁSRR, ZSRR
minister spraw zagranicznych Łotwy
Okres od 13 lipca 1936
do 20 czerwca 1940
Poprzednik Kārlis Ulmanis
Następca Kārlis Zariņš
Odznaczenia
Order Wojenny Pogromcy Niedźwiedzia (Łotwa) Order Trzech Gwiazd II klasy (Łotwa) Order Trzech Gwiazd III klasy (Łotwa) Order Trzech Gwiazd IV klasy (Łotwa) Krzyż Uznania III klasy (Łotwa) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Komandor 1. klasy Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Komandor Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Wielki Oficer Orderu Leopolda (Belgia) Komandor Orderu Korony (Belgia) Order Krzyża Wolności za bohaterstwo na polu walki (Estonia) Order Krzyża Orła I Klasy (Estonia) Order Krzyża Orła II Klasy (Estonia) Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Białej Róży Finlandii Komandor I klasy Orderu Białej Róży Finlandii Wielki Krzyż Orderu Witolda Wielkiego (Litwa) Wielki Krzyż Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Komandor Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Wielki Oficer Orderu Chrystusa Wielki Oficer Orderu Korony Rumunii Krzyż Wielki Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Wielki Oficer Orderu Korony Włoch Wielki Oficer Orderu Świętego Sawy Order Zasługi Orła Niemieckiego (III Rzesza)

ŻyciorysEdytuj

 
Od lewej: Munters, Ribbentrop
i Selter – podpisanie układu o nieagresji między III Rzeszą a Łotwą, 1938

Urodził się w rodzinie Niemców bałtyckich pochodzących z Estonii. W 1915 ukończył ryską szkołę handlową, następnie rozpoczął studia chemiczne na Ryskim Uniwersytecie Technicznym (ukończył po powrocie na Łotwę w 1925).

W 1917 został wcielony do armii rosyjskiej. Podczas rewolucji październikowej walczył w Petersburgu z bolszewikami, w następstwie czego został na krótko uwięziony. Po uwolnieniu już w szeregach narodowych wojsk estońskich (1919–1920) i łotewskich (1920) uczestniczył w walkach niepodległościowych.

Od 1920 pracował w ministerstwie spraw zagranicznych. Reprezentował Łotwę w Lidze Narodów. W 1936 stanął na czele resortu, którym kierował do lipca 1940. Brał udział w negocjacjach dotyczących paktu nieagresji między Niemcami i Łotwą (1938) oraz tzw. porozumień o wzajemnej pomocy ze Związkiem Sowieckim (październik 1939).

Po okupacji Łotwy przez Armię Czerwoną (czerwiec 1940) i jej wcieleniu do ZSRR (sierpień 1940) aresztowany przez NKWD, wraz z innymi przedstawicielami łotewskich elit. Do 1958 przetrzymywany był w więzieniach na terenie Związku Sowieckiego (m.in. w Saratowie i Włodzimierzu).

Po powrocie na Łotwę w końcu lat 50. pracował w Akademii Nauk Łotewskiej SRR (Latvijas PSR Zinātņu Akadēmija). Publikował w prasie sowieckiej (m.in. "Izwiestijach"), poddając tam surowej krytyce działalność łotewskiej emigracji w USA i Europie Zachodniej.

PrzypisyEdytuj

  1. historia.lv – Vilhelms Munters (łot.) [dostęp 2012-04-06]

BibliografiaEdytuj