Otwórz menu główne

Vilis Lācis (ur. 12 maja 1904 jako Jahn Wilhelm Lahze, zm. 6 lutego 1966 w Rydze) - radziecki i łotewski polityk, pisarz, przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych Łotewskiej SRR (1940-1946) i premier Łotewskiej SRR w latach 1946-1959.

Był robotnikiem portowym w Rydze, w wolnym czasie zajmował się pisaniem powieści; popularność przyniosła mu książka "Syn rybaka" opublikowana w 1933. Od 1928 współpracował z wywiadem ZSRR, był związany z nielegalną Komunistyczną Partią Łotwy. Po aneksji Łotwy przez ZSRR w 1940 został ludowym komisarzem spraw wewnętrznych, a 25 sierpnia 1940 przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych nowo utworzonej Łotewskiej SRR. W 1941 uciekł z rodziną do Barnauł na Syberii, później przez pewien czas przebywał w Moskwie. Po ponownym zajęciu Rygi przez Armię Czerwoną w październiku 1944 wrócił na Łotwę i ponownie objął stanowisko przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych Łotewskiej SRR przemianowane w 1946 na stanowisko przewodniczącego Rady Ministrów Łotewskiej SRR (do 27 listopada 1959). Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 2 do 5 kadencji, wieloletni kandydat na członka KC KPZR. Odznaczony siedmioma Orderami Lenina, Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy i medalami. Dwukrotny laureat Nagrody Stalinowskiej (1949 i 1952).

BibliografiaEdytuj