Otwórz menu główne

Włodzimierz Kopijkowski (ur. 10 kwietnia 1919 w Żytyniu na Wołyniu, zm. 24 marca 2014 w Warszawie) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego, dowódca pułku, dywizji i korpusu, szef sztabu okręgu wojskowego.

Włodzimierz Kopijkowski
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1919
Żytyń - Cukrownia
Data i miejsce śmierci 24 marca 2014
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1944-1980
Stanowiska szef sztabu 30 pp w Rzeszowie, dowódca 54 pp w Morągu, dowódca 2 pp w Skierniewicach, szef sztabu 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki w Legionowie, dowódca 15 Dywizji Piechoty w Olsztynie, dowódca 8 Korpusu Armijnego w Olsztynie, szef sztabu WOW, szef sztabu ŚOW, zastępca komendanta ASG, przedstawiciel PRL w Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Korei, zastępca inspektora nadzoru zaplecza gospodarczego i technicznego WP.
Późniejsza praca przewodniczący Krajowej Rady Żołnierzy Września 1939 roku przy ZG Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Partyzancki Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
Grób Włodzimierza Kopijkowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Urodził się w Żytyniu (Wołyń). Wychowanek podoficerskiej szkoły dla małoletnich Nr.3 w Nisku, następnie podoficer 45 pułku strzelców kresowych w Równem. Brał udział w Wojnie Obronnej 1939. W latach okupacji niemieckiej organizator i dowódca samoobrony osiedla Lubomirsk przed terrorem nacjonalistów ukraińskich. W 1944 współdziałał z oddziałami Armii Czerwonej, na czele polskiego oddziału samoobrony brał udział w wyzwoleniu miasta Równe. Następnie w Sumach wstąpił do LWP. W latach 1944-1945 odbył roczne przeszkolenie w Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego w Moskwie

Następnie był kolejno: dowódcą szkoły podoficerskiej w 11 pułku piechoty w Kaliszu, szefem sztabu 30 pułku piechoty w Rzeszowie (wraz z pułkiem brał udział w akcji Wisła) oraz dowódcą 54 pułku w Mrągowie. Stamtąd został wytypowany i skierowany do Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Woroszyłowa w Moskwie. Po ukończeniu akademii otrzymał stanowisko dowódcy 2 pułku piechoty w Skierniewicach. Następnie był kolejno: szefem sztabu 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, dowódcą 15 Dywizji Piechoty w Olsztynie oraz szefem sztabu 8 Korpusu Armijnego w Olsztynie.

W 1956 awansowany do stopnia generała brygady. W roku 1956 był dowódcą 8 Korpusu Armijnego w Olsztynie, a następnie szefem sztabu - zastępcą dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego (1956-1957), szefem sztabu - zastępcą dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu (1957-1959) oraz zastępcą komendanta Akademii Sztabu Generalnego WP im. gen. Karola Świerczewskiego w Rembertowie ds. liniowych (1959-1964 oraz 1965-1972).

W latach 1964-1965 pełnił funkcję przedstawiciela PRL w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei w randze ministra pełnomocnego. Następnie powrócił na stanowisko zastępcy komendanta Akademii Sztabu Generalnego WP ds. liniowych. W latach 1972-1979 zastępca inspektora nadzoru zaplecza gospodarczego i technicznego WP. W stanie spoczynku od 1980 roku. W związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej przyjęty i pożegnany przez wiceministra obrony narodowej gen. broni Józefa Urbanowicza.

Członek PPR i PZPR. Aktywny działacz kombatancki - prezes Zarządu Środowiska Małoletnich - uczestników Wojny Obronnej 1939 oraz przewodniczący Krajowej Rady Żołnierzy Września 1939 roku przy ZG Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Z. Burakowski, II Kongres Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych: 25 - 26 maja 1999 roku, Związek Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych, Agencja Wydawnicza Ulmak, 2000
  • Włodzimierz Kopijkowski, Wspomnienia małoletniaka, Warszawa: Wydawnictwo Barwa i Broń, 2003, ISBN 83-86121-35-1, OCLC 52610578.
  • H. P. Kosk, Generalicja Polska, tom I, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Warszawa 1999
  • J. Kuropieska, Wspomnienia 1957-1968, Dom Wydawniczy BGW, Warszawa 1994
  • J. Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. II:I-M, Toruń 2010, s. 239-241.
  • P. Martell, G. P. Hayes, World military leaders, Bowker, New York 1974
  • J. Poksiński, A. Kochański, K. Persak, Kierownictwo PPR i PZPR wobec wojska 1944-1956, Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 2003
  • Kombatant. Biuletyn Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, 2007, nr 6, str. 23
  • Wojskowy Przegląd Historyczny, 1980, nr 3, str.312
  • Nekrolog w „Gazecie Wyborczej”