Wieżycznik

Wieżycznik (Turritella) – rodzaj niezbyt dużych, ciepłolubnych morskich ślimaków o wieżyczkowatych (tj. mających kształt bardzo wydłużonego stożka) muszlach. Powierzchnia muszli jest dość gładka, a ilość skrętów wynosi około 16. Wieczko, zamykające otwór – konchiolinowe. Wysokość muszli do 10 cm[3].

Wieżycznik
Turritella[1]
Lamarck, 1799
Ilustracja
Muszle gatunku Turritella communis z północnej Walii (Wielka Brytania)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada Caenogastropoda
Rząd Caenogastropoda (niewyznaczony)
Nadrodzina Cerithioidea
Rodzina Turritellidae
Podrodzina Turritellinae
Rodzaj wieżycznik
Synonimy
  • Proto Blainville, 1824 (nieuzasadniony: jest to młodszy homonim Proto Leach, 1814 (skorupiaki))
  • Torcula Gray, 1847
  • Turritella (Torcula) Gray, 1847[2]
Usłana muszlami wieżycznika strefa przyboju na Playa Grande, Kostaryka

Wieżyczniki są mieszkańcami płytkiego, mulistego dna mórz – głównie tropikalnych, ale niektóre z nich można spotkać w ciepłych morzach Europy. Przeważnie zupełnie zagrzebane są w dnie. Żywią się detrytusem, który odfiltrowują z mułu[3]. Do tej samej rodziny należą również inne, podobne rodzaje ślimaków[4]. Muszle wieżyczników spotykane są także w stanie kopalnym.

Plioceńskie muszle żyjącego również współcześnie gatunkuTurritella cingulifera, pochodzące z Cypru

GatunkiEdytuj

Współcześnie znane są 74 pewne gatunki wieżyczników oraz 1 gatunek określany jako nomen dubium:

PrzypisyEdytuj

  1. Turritella, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Turritella (ang.). World Register of Marine Species.
  3. a b Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 403.
  4. Turritellidae (ang.). Shell Catalogue.