Otwórz menu główne

Wilhelm Franciszek Friedberg (ur. 29 stycznia 1873 w Borysławiu, zm. 10 czerwca 1941 w Krakowie) – polski geolog i paleontolog. Głównym polem zainteresowań Friedberga były skamieniałości miocenu Polski. Opracował zmienność osobniczą, filogenezę i paleoekologię wielu ślimaków i małży miocenu, ich zasięg geograficzny i stratygraficzny.

Wilhelm Friedberg
Wilhelm Friedberg
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1873
Borysław
Data i miejsce śmierci 10 czerwca 1941
Kraków
profesor nauk geologicznych
Doktorat 1899
Uniwersytet Lwowski
Habilitacja 1907
Politechnika Lwowska
Polska Akademia Umiejętności
Status członek korespondent
Uczelnia Państwowy Instytut Geologiczny
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Uniwersytet Jagielloński
Okres zatrudn. 1899-1933
prorektor UAM

ŻyciorysEdytuj

Był synem inspektora kopalń. Początkowo pracował naukowo we Lwowie, gdzie w 1899 otrzymał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Jana Kazimierza.W 1904 uczył przyrody w Gimnazjum im. Konarskiego w Rzeszowie jednym z jego uczniów był Władysław Szafer. W 1907 otrzymał tytuł docenta Politechniki Lwowskiej. W 1919 mianowano go starszym geologiem Państwowego Instytutu Geologicznego. W państwowej służbie geologicznej był zatrudniony do 1921. W 1919 przeniósł się do Poznania, gdzie pracował na tamtejszym uniwersytecie jako profesor do 1929. W tym czasie zorganizował tam pierwszy na uczelni Instytut-Zakład Paleontologiczny, piastował także stanowisko dziekana Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego i prorektora. Od 1929 do 1933 kierował katedrą paleontologii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1933, po przejściu na emeryturę, wrócił do Lwowa, ponownie osiadł w Krakowie w 1938.

W 1930 wybrany na członka-korespondenta PAU. Był także członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk oraz Francuskiego Towarzystwa Geologicznego w Paryżu. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel szkół średnich we Lwowie i Krakowie. Napisał blisko 100 prac naukowych i popularyzatorskich. Pochowany został na krakowskich Rakowicach (kwatera Lc zach.)

Najważniejsze praceEdytuj

  • Atlasu geologicznego Galicji (1902) – współautor
  • Mięczaki mioceńskie ziemi polskich” (1911 – 1928)
  • Studia nad formacją mioceńską ziem polskich (cz. I – VI 1914 – 1930)
  • Zasady geologii” (1923).

BibliografiaEdytuj