Zboża rzekome

Zboża rzekome, pseudocerealia, pseudozboża – zbiorowa nazwa roślin, które nie są trawami (Poaceae) i nie muszą być bliżej spokrewnione pomiędzy sobą a które łączy wytwarzanie podobnych do ziaren zbóż, bogatych w skrobię nasion[1].

Szarłat wyniosły (amarantus)

Podobnie jak nasiona zbóż można je mleć na mąkę lub wykorzystywać w inny sposób[2][1]. Pseudozboża nie zawierają glutenu i dlatego stanowią zamiennik zbóż dla osób chorych na celiakię lub z innych powodów stosujących dietę bezglutenową.

Przykłady zbóż rzekomychEdytuj

 
Gryka zwyczajna
 
Komosa ryżowa (quinoa)

Do grupy zbóż rzekomych zalicza się m.in.

Produkty ze zbóż rzekomychEdytuj

Rodzaj zboża rzekomego Mąki
(ziarna mielone)
Kasze naturalne
(ziarna całe)
Płatki
(ziarna gniecione)
Kasze łamane
(ziarna ratyfikowane)
Otręby
(łuski ziaren)
Inne
Amarantus (szarłat) Mąka z amarantusa Nasiona amarantusa Płatki amarantusowe
Gryka zwyczajna Mąka gryczana Kasza gryczana cała – prażona i biała Płatki gryczane
  • Kasza gryczana łamana – prażona i biała
  • Kasza gryczana łamana drobna, biała (krakowska)
Otręby gryczane
Komosa ryżowa Mąka z quinoa Quinoa (ryż peruwiański) Płatki quinoa Otręby z komosy ryżowej Quinoa
Kotewka orzech wodny Płatki z orzechami wodnymi

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Wyd. wydanie II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 1030. ISBN 83-214-1305-6.
  2. Glossary of Agricultural Production, Programs and Policy. University of Arkansas Division of Agriculture. [dostęp 31 grudnia 2006].
  3. a b Zboża. W: Encyklopedia WIEM [on-line]. Onet.pl. [dostęp 30 sierpnia 2015].
  4. a b c d e f g h J.G. Vaughan, C.A. Geissler: Rośliny jadalne. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2001, s. 14. ISBN 83-7255-326-2.
  5. a b c d e Rozporządzenie KomisjiI (UE) NR 752/2014z dnia 24 czerwca 2014 r. zastępujące załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Tekst mający znaczenie dla EOG). [dostęp 30 sierpnia 2015].
  6. Marian Nowiński: dzieje upraw i roślin uprawnych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970, s. 204-206.

BibliografiaEdytuj

  • Walter Aufhammer: Pseudogetreidearten – Buchweizen, Reismelde und Amarant. Herkunft, Nutzung und Anbau. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 2000, ​ISBN 3-8001-3189-7​. (niem.)