Zespół Colleta-Sicarda

Zespół Colleta-Sicarda (łac. hemiplegia glossovelopalatopharyngolaryngea) – zespół objawów związany z obwodowym porażeniem czterech ostatnich nerwów czaszkowych: językowo-gardłowego (IX), błędnego (X), dodatkowego (XI) i podjęzykowego (XII).

Obraz klinicznyEdytuj

W wyniku porażenia występują następujące objawy kliniczne:

PrzyczynyEdytuj

Do najczęstszych przyczyn zespołu Colleta-Sicarda należą:

HistoriaEdytuj

Zespół został opisany przez francuskich lekarzy; w 1915 roku przez Frédérica Justina Colleta oraz w 1917 roku przez Jeana A. Sicarda.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  1. Otorynolaryngologia praktyczna : podręcznik dla studentów i lekarzy. Grzegorz Janczewski. T. 2. Gdańsk: Wydawnictwo Medyczne Via Medica, 2005. ISBN 83-89861-36-4.

Linki zewnętrzneEdytuj

  1. Collet-Sicard syndrome w bazie Who Named It (ang.)