Otwórz menu główne

Jerozolima jest świętym miastem trzech religii monoteistycznych: judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Wyznawcy tych trzech religii zaliczają je w poczet najświętszych miejsc kultu, stąd wielokrotnie dochodziło w tym obszarze do konfliktów na tle religijnym.

Emblem of Jerusalem.svg
Jerozolima



Jest również świętym miastem babizmu, bahaizmu oraz kilku innych mniejszych religii.

Spis treści

W judaizmieEdytuj

Jerozolima jest świętym miastem judaizmu jako druga po Hebronie historyczna stolica królestwa Izraela, gdzie na wzgórzu Moria powstała świątynia żydowska – Świątynia Jerozolimska. Tam znajdowała się Arka Przymierza, w której przechowywano między innymi tablicę z Dziesięciorgiem Przykazań. W chwili obecnej jedyną pozostałością świątyni jest Ściana Płaczu. Tam także – na wzgórzu Syjon, zwanym też Ofel położone było Miasto Dawida, pierwotne miejsce pałacu oraz grobowca tego wielkiego monarchy.

W chrześcijaństwieEdytuj

Dla chrześcijan Jerozolima jest świętym miastem jako miejsce działalności i śmierci Jezusa Chrystusa. Szczególną czcią otacza się Golgotę, gdzie ukrzyżowano Jezusa oraz miejsce, gdzie złożono jego ciało – obecnie Bazylika Grobu Świętego.

Miasto jest również częstym motywem proroctw biblijnych, w tym proroctw mesjańskich.

W Nowym TestamencieEdytuj

Jerozolima jest ukazana we wszystkich Ewangeliach jako centrum mesjańskiej misji Jezusa Chrystusa.

Ewangelia MarkaEdytuj

Ewangelia Marka rozpoczyna się od głoszenia nawrócenia przez Jana Chrzciciela, które dotarło do Jerozolimy, wszyscy mieszkańcy Jerozolimy przyjęli od niego chrzest w Jordanie, wyznając swe grzechy (Mk 1,5). Jezus zwrócił się ku Jerozolimie po tym, jak spotkał się z niewiarą miast w Galilei. W akcie prorockim oczyścił Świątynię (Mk 11), ale i tam znalazł niewiarę, dlatego w kontekście swej Śmierci zapowiedział karę dla miasta i profanację Świątyni (Mk 13,14-20).

 
Gdy wychodził ze świątyni, rzekł Mu jeden z uczniów: Nauczycielu, patrz, co za kamienie i jakie budowle! Jezus mu odpowiedział: Widzisz te potężne budowle? Nie zostanie tu kamień na kamieniu, który by nie był zwalony. (Mk 13,1-2)

Jezus został ukrzyżowany w Mieście, a w chwili Jego śmierci zasłona Świątyni rozdarła się. Jerozolima jest przedstawiona w Ewangelii Marka jako miejsce wielkiego zaparcia się Boga[1].

ApokalipsaEdytuj

Księga Apokalipsy przedstawia Jerozolimę jako symbol Kościoła. Wizja niebiańskiej Jerozolimy ukazuje wspólnotę Kościoła w jej ostatecznym doskonałym spełnieniu - jest ona oblubienicą i małżonką Baranka (Ap 21,1-22,5)[1]:

 
I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, co trzymają siedem czasz pełnych siedmiu plag ostatecznych, i tak się do mnie odezwał: Chodź, ukażę ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka. I uniósł mnie w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą, i ukazał mi Miasto Święte - Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, mające chwałę Boga. źródło jego światła podobne do kamienia drogocennego, jakby do jaspisu o przejrzystości kryształu: Miało ono mur wielki a wysoki, miało dwanaście bram, a na bramach - dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu pokoleń synów Izraela. Od wschodu trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy, i od zachodu trzy bramy. A mur Miasta ma dwanaście warstw fundamentu, a na nich dwanaście imion dwunastu Apostołów Baranka. (Ap 21,9-14)

W islamieEdytuj

W islamie Jerozolima jest trzecim po Mekce i Medynie świętym miastem jako miejsce, do którego Mahomet dotarł w trakcie tzw. nocnej podróży i gdzie wstąpił do siedmiu niebios. Miejsce to upamiętnia Kubbat as-Sachra (Kopuła na Skale) i Meczet Al-Aksa (czyli 'najdalszy' – miejsce, gdzie najdalej znalazł się Prorok). Tradycja o wniebowstąpieniu Mahometa w Jerozolimie powstała w okresie rządów kalifa Omara (Umara).

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Por. M. Join-Lambert, P. Grelot: Jerozolima. W: Słownik teologii biblijnej. X. Léon Dufour (red.), K. Romaniuk (tłum. i oprac.). Wyd. 4. Poznań: Pallottinum, 1994, s. 338-344. ISBN 83-7014-224-9.